SINIF ÖĞRETMENLERİNİN PANDEMİ (COVİD-19) SÜRECİNDE SOSYAL BİLGİLER DERSİNİN UZAKTAN EĞİTİM ŞEKLİNDE İŞLENMESİNE İLİŞKİN GÖRÜŞLERİNİN BELİRLENMESİ
Öz
Bu çalışmanın amacı, ilkokul dördüncü sınıfta öğretmenlik yapan sınıf öğretmenlerinin pandemi sürecinde
sosyal bilgiler dersinin uzaktan eğitim seklinde işlenmesine ilişkin görüşlerini ortaya koymaktır.
Nitel bir araştırma olarak desenlenen bu çalışma bir durum araştırması olarak belirlenmiştir.
Çalışma gurubu, Elazığ, Diyarbakır, Adana ve İstanbul’da MEB’e bağlı il merkezlerinde görev yapmakta
olan 80 sınıf öğretmenin oluşmaktadır. Verilerin toplanması için veri toplama aracı olarak
8 açık uçlu sorudan oluşan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Veri analiz sürecinde
içerik analizi tekniği kullanılmış olup öğretmenlerin görüşleri tema ve alt tema olarak kategorileştirilmiş,
frekans ve yüzde şeklinde tablolaştırılmıştır. Araştırma sonucunda, içerik analizine tabi
tutulmuş ve şu sonuçlar elde edilmiştir; sosyal bilgiler dersinin uzaktan eğitim şeklinde
işlenmesi, öğrencilerin sosyal bilgiler dersine ilişkine motivasyon, tutum ve başarılarını
olumsuz etkilemiştir. Ayrıca, öğretmenlerin çoğunluğu öğrencilerin derse katılımın azaldığını,
teknolojik imkânların yetersiz olduğunu vurgulamıştır. Uzaktan eğitimin bilgiye
ulaşımı kolaylaştırdığını ama aynı zamanda öğrencilerin çoğunun derse giremediğini de
ifade etmişlerdir. Bununla birlikte öğretmenlerin çoğu sosyal bilgiler dersinin yüz yüze
eğitim şeklinde verilmesi gerektiğini vurgulamışlardır.
Anahtar Kelimeler
Uzaktan eğitim, Sosyal Bilgiler Dersi, Sınıf Öğretmeni, Yüz yüze Eğitim, İlkokul.
Kaynakça
- Akbaba, S. (2006). Eğitimde motivasyon. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, (13), 343-361.
- Akgül, G., & Oran, M. (2021). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin, ortaokul öğrencilerinin ve öğrenci velilerinin pandemi sürecindeki uzaktan eğitime ilişkin görüşleri. Eğitimde Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 3(2), 15-37.
- Akpınar, Y. (2003). Öğretmenlerin yeni bilgi teknolojileri kullanımında yükseköğretimin etkisi: İstanbul okulları örneği. The Turkish Online Journal of Education Technology-TOJET, 2(2), 79- 96.
- Altıparmak, M., Kurt, İ. D., ve Kapıdere, M. (2011). E-öğrenme ve uzaktan eğitimde açık kaynak kodlu öğrenme yönetim sistemleri. XI. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri, 321-327.
- Arat, T. ve Bakan, Ö. (2014). Uzaktan eğitim ve uygulamaları. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 14 (1-2), 363-374.
- Ateş, V. (2010). Gazi üniversitesi uzaktan eğitim programlarında kullanılmakta olan öğrenme yönetim sisteminin ders verenler açısından değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi Bilişim Enstitüsü.
- Aydemir, A. (2021). Uzaktan eğitim sürecinde öğretmen ile öğrenci-veli iletişimi: sosyal bilgiler öğretmenlerinin deneyimleri. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(2), 813-827.
- Baek, J. H., Jones, E., Bulger, S., & Taliaferro, A. (2018). Physical education teacher perceptions of technology-related learning experiences: A qualitative investigation. Journal of Teaching in Physical Education, 37(2), 175-185.
- Benson, R., & Samarawickrema, G. (2009). Addressing the context of e-learning: Using transactional distance theory to inform design. Distance Education, 30(1), 5- 21.
- Ernesto, I. & Clark, J. T. (2020). Distance education. Floransa-İtalya: Academic Press.