Araştırma Makalesi

İBNÜ’L-ARABÎ’DE GÜNEŞ-AY-YILDIZ SEMBOLİZMİ

Sayı: 86 24 Mayıs 2021
Osman Nuri Karadayı
PDF İndir

İBNÜ’L-ARABÎ’DE GÜNEŞ-AY-YILDIZ SEMBOLİZMİ

Öz

Sûfîler tasavvufi tecrübelerini dile getirirken sembolik dil kullanımına sıklıkla başvururlar. Eserlerinde sembolik ifadelere geniş bir şekilde yer veren sûfîlerden biri de İbnü’l-Arabî’dir (ö. 638/1240). Vahdet-i vücûd anlayışını temellendirdiği Fütûhâtü'l- Mekkiyye adlı eserinde güneş-ay-yıldız sembolizmini başta varlık anlayışı olmak üzere çeşitli hakikatleri ifade etmek üzere kullanır. Şekil, fonksiyon ve çağrışımları itibariyle sembollerle hakikatler arasında irtibat kuran İbnü’l-Arabî, Allah, âlem, insan ve ihsan arasındaki münasebeti bu sembollerle dile getirir. Bu makalede İbnü’l-Arabî’nin güneşay- yıldız sembolizmini istihdam ettiği sistemin göstergebilimsel çözümlemesi yapılmış ve bu sembollere yüklediği anlamlar tespit edilmiştir. İbnü’l-Arabî’nin sembolleri belli bir esasa bağlı olarak kullandığı, özellikle varlık anlayışının sembollere yüklediği anlamlarda etkili olduğu anlaşılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Tasavvuf, Sembol, İbnü’l-Arabî, Güneş, Ay, Yıldız.

Kaynakça

  1. Atasağun, Galib, “Sembol ve Sembolizm”, Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergi- si, 1997, c. 7, (369-387).
  2. Ayverdi, İlhan, Misalli Büyük Türkçe Sözlük, Kubbealtı, İstanbul, 2008.
  3. Cevizci, Ahmet, Felsefe Sözlüğü, İstanbul: Paradigma, 1999.
  4. Çakmaklıoğlu, M. Mustafa, İbn Arabî’de Ma’rifetin İfadesi, İnsan Yayınları, İstanbul, 2013.
  5. Demirli, Ekrem, “Normatif Geleneğe Karşı Sembolik Anlatım: İbnü’l-’Arabî’de Harf Sembolizmi”, İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi [Darulfunun İla- hiyat], 2008, C. 17, (223-236).
  6. Demirli, Ekrem, “Sûfilerin Âlem ve Tabiat Görüşü: Her Şey Tanrı’ya İşaret Eden Canlı Bir Âyettir”, Çevre ve Din Uluslararası Sempozyumu, 15 Mayıs 2008 = International Symposium on Environment and Religion, 15th - 16th May 2008, 2008, cilt: II, (67-72).
  7. Durand, Gilbert, Sembolik İmgelem, çev. Ayşe Meral, İnsan Yayınları, İstanbul, 1998.
  8. Ebû Zeyd, Nasr Hâmid, “İbn Arabî’ye Göre İnsan-ı Âlem, İnsan-Allah İlişkisi”, çev. Se- mih Ceyhan, Tasavvuf: İlmî ve Akademik Araştırma Dergisi [Prof. Dr. Mustafa Tahralı’ya Armağan], 2010, C. 11, S. 25.
  9. Gündoğdu, Cengiz, “Mevlânâ'nın Mesnevî'sinde “Mânâ Dili”, Tasavvuf: İlmi ve Akade- mik Araştırma Dergisi, 2005, C. 6, S. 14, (221-232).
  10. Gündoğdu, Cengiz, “Mevlânâ (ö. 672/1273)’nın Şathiyye Türünde Yazdığı Bir Gazelinin Şerhi: Şerh-i Ebyât-ı Celâleddîn-i Rûmî”, Tasavvuf: İlmî ve Akademik Araştırma Dergisi, 2002, C. 8, (27-46).

Kaynak Göster

APA
Karadayı, O. N. (2021). İBNÜ’L-ARABÎ’DE GÜNEŞ-AY-YILDIZ SEMBOLİZMİ. EKEV Akademi Dergisi, 86, 449-466. https://izlik.org/JA54PD59WM
AMA
1.Karadayı ON. İBNÜ’L-ARABÎ’DE GÜNEŞ-AY-YILDIZ SEMBOLİZMİ. EKEV Akademi Dergisi. 2021;(86):449-466. https://izlik.org/JA54PD59WM
Chicago
Karadayı, Osman Nuri. 2021. “İBNÜ’L-ARABÎ’DE GÜNEŞ-AY-YILDIZ SEMBOLİZMİ”. EKEV Akademi Dergisi, sy 86: 449-66. https://izlik.org/JA54PD59WM.
EndNote
Karadayı ON (01 Mayıs 2021) İBNÜ’L-ARABÎ’DE GÜNEŞ-AY-YILDIZ SEMBOLİZMİ. EKEV Akademi Dergisi 86 449–466.
IEEE
[1]O. N. Karadayı, “İBNÜ’L-ARABÎ’DE GÜNEŞ-AY-YILDIZ SEMBOLİZMİ”, EKEV Akademi Dergisi, sy 86, ss. 449–466, May. 2021, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA54PD59WM
ISNAD
Karadayı, Osman Nuri. “İBNÜ’L-ARABÎ’DE GÜNEŞ-AY-YILDIZ SEMBOLİZMİ”. EKEV Akademi Dergisi. 86 (01 Mayıs 2021): 449-466. https://izlik.org/JA54PD59WM.
JAMA
1.Karadayı ON. İBNÜ’L-ARABÎ’DE GÜNEŞ-AY-YILDIZ SEMBOLİZMİ. EKEV Akademi Dergisi. 2021;:449–466.
MLA
Karadayı, Osman Nuri. “İBNÜ’L-ARABÎ’DE GÜNEŞ-AY-YILDIZ SEMBOLİZMİ”. EKEV Akademi Dergisi, sy 86, Mayıs 2021, ss. 449-66, https://izlik.org/JA54PD59WM.
Vancouver
1.Osman Nuri Karadayı. İBNÜ’L-ARABÎ’DE GÜNEŞ-AY-YILDIZ SEMBOLİZMİ. EKEV Akademi Dergisi [Internet]. 01 Mayıs 2021;(86):449-66. Erişim adresi: https://izlik.org/JA54PD59WM