YAYLI ÇALGILARDA DÖRDÜNCÜ PARMAK KULLANIMINA İLİŞKİN MÜZİK ÖĞRETMENİ ADAYLARININ GÖRÜŞLERİ: NİTEL BİR ÇALIŞMA
Öz
Çalgı eğitiminin başlangıcından itibaren öğrencilerin tutuş, duruş gibi teknik alışkanlıklarında ortaya çıkabilecek sorunlara müdahale edilerek öğrenilen yanlış alışkanlıkların yerleşmesinin önüne geçilmesi önem taşımaktadır. Günlük çalgı çalışmaları sırasında sol elde oluşmuş yanlış teknik davranışlar olumsuz sonuçlarıyla, yaylı çalgı eğitiminin önemli bir boyutunu oluşturmaktadır. Bu sorunlar arasında çalgıdan nitelikli ses elde edilmesinin zorlaşması, entonasyon temizliğinin olumsuz etkilenmesi, çalgı çalan kişinin erken yorulması, yoruldukça çalgısından soğuması, başarısızlık düşüncesiyle çalgısından uzaklaşması gibi sorunlar sayılabilir. Yaylı çalgıda sol elde dördüncü parmak (4P) çeşitli tartışmaların konusunu oluşturmaktadır. Anatomik olarak diğer parmaklara göre zayıf olduğu görüşünün yaygın bir kanı olduğu söylenebilir. Bu kanının öğrenciler tarafından ne kadar kabul gördüğünün veya bir mit olup olmadığının belirlenmesine gereksinim vardır. Dile getirilen bu konunun yanında çalgı çalan öğrencilerin dördüncü parmak kullanımı ile ilgili özgün görüşleri, çeşitli eğitsel konuların tartışılmasına olanak sağlayabilir, yeni öneriler geliştirilmesine yardımcı olabilir. Bu çalışmada, çalgı eğitiminde öğrencilerin dördüncü parmak kullanımlarına ilişkin görüşlerinin ortaya konması amaçlanmıştır. Yarı-yapılandırılmış görüşme soruları ile toplanan veriler, nitel araştırma teknikleriyle ortaya konmuş, literatüre de değinilerek yorumlanmıştır. Araştırmada 4P kullanımına yönelik, olumlu ve olumsuz duyuşsal etkenler öne çıkmıştır. Müzik öğretmeni adaylarının bu duyuşsal etkenlerle ilişkili görünen, 4P kullanmada direnme ve kaçınma stratejileri geliştirdikleri ve 4P’nin yeterliği üzerinde görüşleri olduğu belirlenmiştir. Araştırmanın önemli bir bulgusu, konu hakkında sorun giderici çeşitli önerilerin de zengin bir dağılımla, müzik öğretmeni adayları tarafından sunulması olmuştur.
Anahtar Kelimeler
Yaylı Çalgı Eğitimi, Çalgı Pratiği, Dördüncü Parmak, Sol El Teknikleri, Nitel Araştırma
Kaynakça
- Akbel, B.A. (2018). Türk müziği viyolonsel eğitiminde entonasyon problemleri ve sebepleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 26(5), 1711-1722.
- Aytaçlı, B. (2012). Durum çalışmasına ayrıntılı bir bakış. Adnan Menderes Üniversitesi Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(1), 1-9.
- Barlow, D. (2000). Unravelling the mysteries of anxiety and its disorders from the per- spective of emotion theory. American Psychologist, 55(11), 1247–1263.
- Başkale, H. (2016). Nitel araştırmalarda geçerlik, güvenirlik ve örneklem büyüklüğünün belirlenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(1), 23-28.
- Berzongi, L. (1997). Effects of finger markers and harmonic context on performance of beginning string students. Journal of Research in Music Education, 45(2), 197- 211.
- Bjork, E.L., ve Bjork, R.A. (2011). Making things hard on yourself, but in a good way: Creating desirable difficulties to enhance learning. Psychology and the real world: Essays illustrating fundamental contributions to society, 2(59-68).
- Brugués, A.O. (2019). Music performance anxiety: A comprehensive update of the litera- ture. Cambridge: Cambridge Scholars Publishing.
- Creswell, J. W. (2018). Nitel araştırma yöntemleri, beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni (Çev.. M. Bütün ve S.B Demir). İstanbul: Siyasal Kitapevi. (Eserin orjinali 3. baskı olarak 2013’te yayımlandı).
- Csikszentmihalyi, M. (1990). Flow: The psychology of optimal experience. New York: Harper Perennial.
- Duranoğlu, N. (2016). Çalgı eğitiminde görülen kas ve iskelet rahatsızlıkları ve performansa etkileri üzerine öğretmen ve öğrenci görüşleri. Karaelmas Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2), 87-97.