FELSEFEDEN TASAVVUFA RUH ANLAYIŞI
Öz
İnsan bilen, duyumsayan, hisseden, düşünen, algılayan, algı ve düşünce sahasına giren her şeyi anlamlandıran bir varlıktır. Bu nedenle varoluşu ile birlikte kendisinin, eşyanın veya realitenin hakikatini aramaya ve sorgulamaya başlamıştır. Bunun neticesinde insan, genellikle kendi maddi varlığının dışında bir mahiyetinin olduğuna inanmış ancak bu mahiyeti tam olarak tanımlayamamış, farklı dil ve kültürlerde bu mahiyetin ne olduğu üzerinde çeşitli düşünceler ortaya çıkmıştır. Biz bu çalışmamızda asıl olarak ruhun ne olduğunu, özünü ya da mahiyetini tanımlamak veya anlatmaktan ziyade onun ne olduğu konusunda felsefi düşüncenin en önemli filozofu olan Platon (M.Ö. 427-347) ve tasavvufun önemli temsilcilerinden biri olan İbn Kayyim el-Cevziyye’nin (1292-1350) düşüncelerini karşılaştırmalı olarak ele alıp inceleyeceğiz.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Atay, H. (1997). Nefs. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 37, 1-58.
- Arslan, A. (2014). İlk Çağ felsefe tarihi sofistlerden Platon’a. İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.
- Bağçeci, M. (2005). İnsanın Mahiyeti ve Ruhu. Bilimname, 8, 33-50.
- Bett, R. (1986). Immortality and the nature of the soul in the "phaedrus". Phronesis, 31, 1-26.
- Bolay, S. H. (1999). Felsefi doktrinler ve terimler sözlüğü. (7. Basım). Ankara: Akçağ Yayınları.
- Conford, F. M. (1965). Before and after Socrates. Cambridge: Cambridge University Press.
- Coşkun, İ. (2005). Fahrettin Er-Raziye göre Nefs (Ruh)’in mahiyeti ve ölümden sonraki durumu. Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 7, 1-17.
- Çalık, F. (2011). Bir semantik analiz denemesi: Kur'ân’da ‘kalp’ kavramı. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 20, 167-190.
- Çataklı, O. N., Şahin, A. (bt). Kademeleri, vasıfları ve Tedavisi ile Nefs., İstanbul: Gonca Yayınevi.
- Demiray, K. (1989). Temel türkçe sözlük. İstanbul: İnkılap Kitabevi.