TR22 BÖLGESİNDE GÖÇ OLGUSU VE ORTANCA YAŞIN BÖLGE EKONOMİSİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ
Öz
Göç kavramı, temelde siyasi, ekonomik ve/veya sosyal birtakım nedenlerle kişilerin veya toplulukların bir yerleşim yerinden başka bir yerleşim yerine taşınması şeklinde ifade edilebilir. Ancak bu durum ülke içerisinde bir noktadan başka bir noktaya taşınma şeklinde olabileceği gibi (iç göç) ülkeler arasında da (dış göç) gerçekleşmektedir. Özellikle son dönemde Suriye başta olmak üzere Türkiye’nin doğu ve güneydoğusundaki coğrafyalardan Türkiye’ye ve Türkiye üzerinden de Avrupa ülkelerine doğru çok ciddi bir göç olgusu yaşanmaktadır. Bu göçlerle birlikte bölgelerin etnik, kültürel ve demografik yapıları geçici ya da kalıcı bir biçimde değişmektedir. TR22 Bölgesi olarak adlandırılan Balıkesir ve Çanakkale illerimizde de (özellikle Avrupa’ya geçişlerde) bu göç olgusu oldukça yoğun yaşanmaktadır. Ancak bu illerimizin halen ortanca yaş anlamında en yaşlı iller arasında ilk sıraları paylaşıyor olması çalışmanın ana temasını teşkil etmektedir. Çalışmanın temel konuları olan göç ve ortanca yaş kavramları, bunlara ilişkin verilerle desteklenmekte ve bu anlamda tanımlayıcı nitelikte olduğu varsayılmaktadır. Ayrıca bölgede ortanca yaş yüksekliğinin nedenleri analiz edilmeye çalışılarak göçün bu yapıyı değiştirip değiştiremeyeceği incelenmeye çalışılmaktadır. Bölgeye özgü değerlendirmelerin yapılması ile birlikte çalışmada, bölgenin göç yolları üzerinde olduğu teyit edilmekle birlikte, bölgenin nüfusunun Türkiye ortanca aşıyla kıyaslandığında oldukça yaşlı olduğu bu nedenle ekonomik faaliyetler ve istihdam bakımından bölgeye yapılacak yatırımlar açısından olumsuz bir durum teşkil ettiği gözlenmektedir. Zira bölgede yetişen ve/veya eğitim alan gençlerin komşu il ve metropollere göç ettiği, dış göçlerle gelen nüfusun ise tarım ve hayvancılığa katkı ile sınırlı niteliksiz emek olduğu değerlendirilmektedir.
Anahtar Kelimeler
TR22 Bölgesi, Balıkesir, Çanakkale, Göç, Ortanca Yaş, Bölgesel Kalkınma.
Kaynakça
- Akgeyik, T. (2018). Bölgeler arası göçün yaşlanmaya etkisi: TÜİK İBB2 verileri üzerine ampirik bir araştırma. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, 75, 69-91.
- Akıncı, B., Nergiz, A. ve Gedik, E. (2015). Uyum süreci üzerine bir değerlendirme: Göç ve toplumsal kabul. Göç Araştırmaları Dergisi, 1(2), 58-83.
- Alper, A.M. (2005). İşçi dövizlerini belirleyen makro ekonomik etkenler: Türkiye örneği. Uzmanlık Yeterlilik Tezi. Ankara: Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası İşçi Dövizleri Genel Müdürlüğü.
- Bostan, H. (2017). Türkiye’de iç göçlerin toplumsal yapıda neden olduğu değişimler, meydana getirdiği sorunlar ve çözüm önerileri. Coğrafya Dergisi, 35, 1-16.
- Bülbül, S. ve Köse, A. (2010). Türkiye’de bölgelerarası iç göç hareketlerinin çok boyutlu ölçekleme yöntemi ile incelenmesi. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 39 (1), 75-94.
- Demirhan, Y. ve Aslan, S. (2015). Türkiye’nin sınır ötesi göç politikaları ve yönetimi, Birey ve Toplum, 5 (9), 23-62.
- Deniz, T. (2014). Uluslararası göç sorunu perspektifinde Türkiye. TSA, 18(1), 175-204.
- Ekici, S. ve Tuncel, G. (2015). Göç ve insan. Birey ve Toplum Dergisi, 5(9), 9-22.
- Elma, F. ve Şahin A. (2015). Suriye’den Türkiye’ye göç ve açığa çıkan temel sorun alanları. London: Transnational Press London.
- Gautam, T.R. (2005). Causes and impact of migration: a sociological study of emigration from Kandebash, Baglung, Nepal. Dhaulagiri Journal of Sociology and Anthro- pology, 1, 146-163.