KUR’ÂN-I KERİM’E GÖRE CEHENNEM SULARI VE İÇECEKLERİ
Öz
Allah’ın, cehennemin niceliği hakkında bilgi vermesi, kullarına ilahi bir lütfudur. Cehennemin isimlerinin ateş manası taşımasına ve orada ateşle azap edileceği öncelikle akla gelmesine rağmen o, sulara da sahiptir. Kur’ân’da cehennemin suları, kaynak şeklinde doğan ve cehennem halkının vücutlarından çıkan sıvılar olarak yer almaktadır. Maden eriyiği gibi koyu sıcak, acı, zehirli, iğrenç kokulu, sarı, kırmızımsı ve katran gibi siyah renkteki bu cehennem suları, ehline azap edilmek ve susadıkça içirilmek için hazırlanmıştır. Cehennem halkı, bu sulardan üzerlerine dökülmek ve/veya derin birikintilerine daldırılmak suretiyle azap görecektir. Şiddetle acıkan ve susayan cehennemliklere, boğazlarına takılıp kalan dikenli yiyecekler verilecek ve onları yutabilmek için bu suları katık olarak kullanacaklardır. Yutabildikleri yiyeceklerin ve zehirli suların midelerinde karışması, içlerini kaynatacak ve bu hal, yeni bir azaba dönüşecektir. Bu suları gerek içememekten ve gerekse cehennemin şiddetli sıcağından dolayı hararetleri ve susuzlukları artacaktır. Zira cehennemin suları, serin ve harareti giderici özellikte değildir. Cehennemin farklı özelliklerdeki bu sularının yanında, kaynağı belirlenemeyen, sıcaktan daha yakıcı olan dondurucu soğuğa sahip mevsimi veya bölgesi de bulunmaktadır. Pınar, nehir, gölet ve hatta deniz sularına sahip cehennemden kaynama, öfke ve hıçkırık seslerinin gelmesi tabiidir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- --------------------------------Kur’ân-ı Kerîm
- Abdullah b Abdulberr, Şurûhu’l-Muvatta’, haz. Abdullah Muhsin et-Türki, Kâhire: Merkezu Hicr, 1426/2005.
- Abdülbaki, Muhammed Fuâd, el-Mu’cemu’l-Müfehres li Elfâzi’l-Kur’âni’l-Kerîm, Dâru’d-Da’ve, İstanbul, 1406/1986.
- ed-Dârimî, Ebû Muhammed Abdullah Behrâm, Müsnedü’d-Dârimi/Sünenü’d-Dârimî, Haz. Hüseyin Selim ed-Dârânî, Dâru’l-müğnîli’n-neşri ve’t-tevzî’, Riyâd, 1421/2000.
- ed-Düleymî, Ahmed Âmir, el-Miyâhü fi’l-Kur’ân, Beyrut: Dâru’n-nefâis, 1423/2002.
- el-Beğavi, el-Huseyn b Mes’ûd, Meâlimü’t-tenzîl, haz. Muhammed Abdullah en-Nemir v.dğr., Riyâd: Dâru’t-Tayyibe, 1409.
- el-Buhârî, Muhammed b İsmâîl, Sahîhu’l-Buhâri, Dimeşk: Dâru İbn Kesîr, 1423/2002.
- el-Cevziyye, İbnü’l-Kayyim, Hâdi’l-Ervâh ilâ Bilâdi’l-Efrâh, Tanta: Mektebetü Nehdatü Mısr, t.y.
- el-Ferâhidi, Halil b Ahmed, Kitabu’l-Ayn, haz. Abdulhamid el-Hemdâvi, Beyrut: Dâru’l- Kütübi’l-İlmiyye, 1424/2003.
- el-Ferrâ, Ebû Zekeriyyâ Yahyâ b Ziyâd, Meâni’l-Kur’ân, Beyrut: Âlemü’l-Kütüb, 1403/1983.