AİLE HEKİMLİĞİ UYGULAMASININ SAĞLIK İLETİŞİMİ BAĞLAMINDA DEĞERLENDİRİLMESİ VE ERZURUM İLİ ÖRNEĞİ
Öz
Anahtar Kelimeler
Sağlık İletişimi, Yüz Yüze İletişim, Aile Sağlık Merkezi, Aile Hekimliği Uygulaması, Erzurum
Kaynakça
- Aile Hekimliği Kanunu, Kanun Numarası:5258, Kabul Tarihi: 24.11.2004.Web: https:// www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5258.pdf
- Akdağ, R. (2012). Türkiye sağlıkta dönüşüm programı değerlendirme raporu (2003- 2011). Ankara: Sağlık Bakanlığı Yayınları. Web:https://sbu.saglik.gov.tr/Eku- tuphane/kitaplar/SDPturk.pdf adresinden 27.10.2018’de alınmıştır.
- Aktürk, Z., Dağderviren, N., Şahin, E. M., Özer, C., Yaman, H., Göktaş, O., Filiz, T.M., Topsever, P., Onganer, E., Aydın, S., Yarış, F., Maraş, İ. (2002). Hastalar he- kimleri değerlendiriyor: EUROPEP Ölçeği. DEU Tıp Fakültesi Dergisi, 3(16), 153-160.
- Berry, D. (2007). Health communication: Theory and practice. maidenhead: Open University Press. https://books.google.com.tr/books?id=AK_Mg2J5EhUC&p g=PA39&hl=tr&source=gbs_toc_r&cad=3#v=onepage&q&f=false adresinden 03 Ocak 2019’da alınmıştır.
- Bilişli, Y. (2018). Sağlık iletişimi-tıbbileştirme, bireyselleştirme, “Healthism” ve tüketi- me ilişkin sağlık haber çözümlemeleri. İstanbul: Nobel Bilimsel Eserler.
- Cirhinlioğlu, Z. (2001). Sağlık sosyolojisi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
- Çınarlı, İ. (2008). Sağlık iletişimi ve medya. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
- Dökmen, Ü.(1995). Sanatta ve günlük yaşamda iletişim çatışmaları ve empati. İstanbul: Sistem Yayınları.
- Emanuel, E. J. ve Emanuel, L. L.(1992). Four models of the physician-patient relationship, Special Communication. JAMA; Apr 22, 16 (267), 2221-2226. https://cyberleninka.org/article/n/434285.pdf adresinden 06 Ağustos 2018’de alınmıştır.
- Ertekin, İ. (2017). Sağlık iletişimi. Ankara: Gece Kitaplığı.