BUGÜNÜN YETİŞKİNLERİ DÜNÜN ÇOCUKLARIYDI: YETİŞKİNLERİN ÇOCUKLUKLARINDA OYUNUN ANLAMI
Öz
Bu araştırmanın amacı, yetişkinlerin çocuk oyunlarını kendi çocukluklarından hareketle nasıl algıladıklarını ve oyunu nasıl anlamlandırdıklarını saptamaktır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden fenomenolojik (olgubilimi) yaklaşım kullanılmıştır. Araştırmanın verileri, görüşme tekniği kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, Siirt ili kent veya kırsalında doğmuş ve yaşamını yine kent veya kırsalında sürdüren 60 yaş üstü 10’u kadın 10’u erkek olmak üzere 20 gönüllü katılımcı oluşturmaktadır. Araştırmada elde edilen verilerin analizinde nitel analiz yöntemlerinden içerik analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, yetişkinlerin oyunu zaman geçirmek, eğlenmek, öğrenmek ve iş-uğraş olarak tanımladıkları tespit edilmiştir. Ayrıca katılımcılar; cinsiyet temelli oyun arkadaşı seçimleri üzerinde kültürel ve dini inanç faktörünün etkili olduğunu, erkek katılımcıların, kadın katılımcılara nazaran oyun oynamaya daha fazla zaman ayırdıklarını, erkek katılımcılar çocukluklarında dış mekân oyunlarını kadın katılımcılar ise iç mekân oyunlarını tercih ettiklerini belirtmişlerdir.
Anahtar Kelimeler
Çocuk Oyunları, Oyun, Okul Öncesi, Geleneksel Çocuk Oyunları, Yetişkinlerin Oyun Algısı.
Kaynakça
- Aksoy, H. (2014). Çocuk oyunlarının işlevleri: Sarıkeçili yörük çocuk oyunları. Milli Folklor Dergisi, 26(101), 265-276.
- And, M. (2007). Oyun ve Bügü-Türk kültüründe oyun kavramı, (2.Baskı), İstanbul: Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık.
- Aral, N., Gürsoy, F. ve Köksal, A. (2001). Okul öncesi eğitimde oyun. İstanbul: Ya-Pa Yayınları.
- Başal, H.A. (2007). Geçmiş yıllarda Türkiye’de çocuklar tarafından oynanan çocuk oyunları, Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(2), 243-266.
- Baykoç Dönmez, N. (1988). Okul öncesi dönemde oyun ve önemi. Okul Öncesi Eğitim Dergisi, (35), 4-6.
- Bornstein, M. H. (2007). On the significance of social relationships in the development of children’s earliest symbolic play: An ecological perspective. InA. Göncü and S. Gaskins (Eds.), Play and development: Evolutionary, sociocultural, and functional perspectives, (188-234). New York: Great Britain.
- Cengiz, S. (1998). Çocuk oyunlarının sınıflandırılması. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 38(1-2), 287-300.
- Çay, D, R. (2006). Çocuk oyun alanlarının iç mekân ve yakın çevrede oluşumu, Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Ankara: Hacettepe Üniversitesi, Sosyal B ilimler Enstitüsü.
- Demir, N. (2007). Sözlü Türk kültürünün boyutları ve işlevleri, I. Uluslararası Türk Dili ve Edebiyatı Sempozyumu Bildirileri, Isparta, October 23-26 2007.
- Dönmez, N.B. (1992). Oyun kitabı, İstanbul: Esin Yayıncılık.