DİJİTAL VATANDAŞLIĞIN DOKUZ BOYUTU VE E-DEVLET UYGULAMALARI

With digitalization, there is a change in social life. One of these social life is the phenomenon of citizenship. With the transition from traditional citizenship to digital citizenship, the understanding of citizenship is transforming at some points. As a matter of fact, although some traditional citizenship practices continue to exist in digital citizenship, digital citizenship updates itself day by day in accordance with the digital age concept and expands its field with new applications. States that develop concepts suitable for the digital age reach their citizens more quickly and easily. The situation leads to increased communication between the state and citizens, the development of democracy and the emergence of a participatory society. The aim of the research is to determine the relationship between e-Goverment applications and digital citizenship in Turkey. Although there are different conceptual frameworks regarding the definition of digital citizenship, in this study, the “9 Elements of Digital Citizenship” created by Mike Ribble is considered as the basic conceptual framework. In the study, e-Goverment applications in Turkey were examined according to this framework by literature review and document analysis method. In the study, it is emphasized that that current e-Goverment applications in Turkey have brought digital citizenship to life practice and culture of democracy have been expaded.

Dijitalleşme ile birlikte toplumsal yaşamda bir değişim yaşanmaktadır. Bu değişimlerden biri de vatandaşlık olgusudur. Geleneksel vatandaşlıktan dijital vatandaşlığa geçiş ile birlikte vatandaşlık anlayışı bazı noktalarda dönüşmektedir. Nitekim bazı geleneksel vatandaşlık uygulamaları dijital vatandaşlıkta varlığını devam ettirmekle birlikte dijital vatandaşlık, dijital çağ konseptine uygun olarak her geçen gün kendisini güncellemekte ve yeni uygulamalar ile alanını genişletmektedir. Dijital çağa uygun konsept geliştiren devletler daha etkili iletişim ağı ve kamu yönetimi politikası ile vatandaşlarına daha hızlı ve kolay bir şekilde ulaşmaktadır. Bu durum devlet ve vatandaş arasındaki iletişimin artmasına, demokrasinin gelişmesine ve katılımcı bir toplumun ortaya çıkmasına neden olmaktadır. Bu araştırmanın amacı Türkiye’de e-Devlet uygulamaları ve dijital vatandaşlık arasındaki ilişkiyi saptamaktır. Dijital vatandaşlık tanımına ilişkin farklı kavramsal çerçeveler bulunmak ile birlikte çalışmada temel olarak Mike Ribble tarafından oluşturulan “Dijital Vatandaşlığın Dokuz Boyutu” temel kavramsal çerçeve olarak ele alınmıştır. Çalışmada Türkiye’de e-Devlet uygulamaları bu kavramsal çerçeveye göre nitel araştırma yöntemi olan doküman analizi ile incelenmiştir. Çalışmada mevcut Türkiye’de e-Devlet uygulamalarının dijital vatandaşlığın pratik boyutunda hayata geçtiği ve bu uygulamaların vatandaşlık bilincinin ve demokrasi kültürünün alanını genişlettiği vurgulanmıştır.