TURKISH-AMERICAN RELATIONS: TRADE ACTIVITIES AND MILESTONES DURING THE ATATÜRK ERA

The relations between the United States and Turkey, initiated after the United States declared its independence, were predominantly shaped by trade. The commercial ties between the Ottoman Empire and the United States persisted until the late 19th century but weakened in the early 20th century due to diplomatic tensions. With the establishment of the Republic of Turkey, trade regained prominence during the Atatürk era as part of the country's goals for economic independence. This study examines Turkish-American trade relations between 1923 and 1938 using documents from the Turkish Diplomatic Archive of the Ministry of Foreign Affairs. The analysis focuses on the economic dynamics and strategies of the period. Turkey increased its exports to the United States, particularly agricultural products, while the U.S. regarded Turkey as a vital trade partner during economic crises. Consequently, both nations adopted a trade-centered approach, with Turkey leveraging the U.S. market to support its economic development goals and the U.S. using international trade as a tool to overcome economic challenges. This mutually beneficial relationship deepened Turkish-American trade relations and contributed to the economic growth of both countries.

Amerika Birleşik Devletleri’nin bağımsızlık ilanından sonra başlayan Türk-Amerikan ilişkileri, özellikle ticaret üzerinden şekillenmiştir. Osmanlı Devleti ile ABD arasındaki ticari bağlar 19. yüzyılın sonlarına kadar sürmüş, ancak 20. yüzyılın başında diplomatik gerginlikler nedeniyle zayıflamıştır. Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşu ile birlikte, Atatürk döneminde ticaret tekrar ön plana çıkmış ve ekonomik bağımsızlık hedefleri doğrultusunda iki ülke arasındaki ilişkiler yeniden güçlenmiştir. Bu çalışmada, Atatürk dönemindeki Türk-Amerikan ticaret ilişkileri, 1923-1938 yılları arasındaki döneme odaklanarak Dışişleri Bakanlığı Türk Diplomatik Arşivi'ndeki belgelerle incelenmiştir. Çalışma, dönemin ticari dinamiklerini ve ekonomik stratejilerini analiz etmektedir. Türkiye, özellikle tarım ürünleri ihraç ederek ABD ile dış ticaretini artırmıştır. ABD ise ekonomik krizler sırasında Türkiye’yi önemli bir ticaret ortağı olarak görmüştür. Sonuçta, her iki ülke de ticaretin merkezde olduğu bir anlayış benimsemiş ve Türkiye, ABD pazarına odaklanarak ekonomik kalkınma hedeflerini desteklemiştir. ABD ise dış ticaret yoluyla krizleri aşmayı hedeflemiş ve Türkiye'yi stratejik bir pazar olarak kabul etmiştir. Bu karşılıklı çıkar ilişkisi, Türk-Amerikan ticaret ilişkilerinin derinleşmesine ve her iki ülkenin ekonomik büyümesine katkı sağlamıştır.