TÜRKİYE'DEKİ ÜNİVERSİTELERİN GÖÇ UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZLERİ ÜZERİNE BİR DURUM ÇALIŞMASI
Öz
Üniversiteler yalnızca eğitim veren kurumlar değil, aynı zamanda araştırma faaliyetleriyle bilimsel bilgi üreten kurumlardır. Hem teorik hem de uygulamalı araştırmaların yapılmasına olanak sağlayarak, akademik bilginin pratik uygulamalara dönüşmesini mümkün kılan uygulama ve araştırma merkezleri de üniversitelerin bu misyonlarını gerçekleştirmede kritik bir yere sahiptir. Bu çalışma, Türkiye’deki üniversitelerin göç uygulama ve araştırma merkezlerinin kuruluşu, yapılanması, işleyişi, akademik ve toplumsal katkılarını incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma yöntemine uygun olarak tasarlanmış olan bu çalışmada, araştırma deseni olarak çoklu durum çalışması modeli tercih edilmiştir. Çalışmada, veri kaynağı olarak adında “göç” ve “uygulama ve araştırma merkezi” ifadeleri geçen toplam 31 merkezin resmî web sayfası incelenmiştir. Veriler, araştırmacılar tarafından belirlenen ölçütler doğrultusunda toplanmış ve içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Bulgular (1) Betimleyici bilgiler ve (2) Enformasyon, Akademik katkı ve Bilimsel etkinlikler olmak üzere iki alt başlık altında sunulmuştur. Buna göre Türkiye’deki göç uygulama ve araştırma merkezlerinin mevcut yapılanmalarının oldukça çeşitlilik gösterdiği; bilginin kaynağı, üretimi, çıktısı ve güncelliği ile bilgiye ulaşılabilirlik ve şeffaflık gibi konularda önemli eksikliklerinin bulunduğu tespit edilmiştir. Araştırma sonuçları söz konusu merkezlerin araştırma, toplumsal katkı gibi göçle ilgili ihtiyaçlara yanıt vermede belirli sınırlılıklar taşıdığı ve bu konularda farklı uygulama ve düzenlemelere gereksinim olduğunu ortaya koymaktadır.
Anahtar Kelimeler
Türkiye, Göç, Uygulama ve araştırma merkezleri, Üniversiteler, Durum çalışması
Kaynakça
- Abdouni, H. (2021). The first university in the world: Al-Quaraouiyine University, MAS Journal of Applied Sciences 6(3), 789–795. https://doi.org/10.52520/masjaps.108
- Alkar, E., & Atasoy, E. (2020). Türkiye’de göç üzerine yapılan doktora tezlerine yönelik bir içerik analizi. TESAM Akademi Dergisi, 7(1), 67-89. https://doi.org/10.30626/tesamakademi.696174
- Akdoğan, E., & Altınok, V. (2023). Türkiye’de yükseköğretimin misyonu ve etkililiği. Eğitim Yönetimi & Politikaları Dergisi, 4(2), 16-31.
- Akyıldız, İ. E. (2022). Dış ve iç göçler bağlamında Türkiye’nin dinamik göç yapısının değerlendirilmesi. İçtimaiyat, 6 (Göç ve Mültecilik Özel Sayısı), 1-15. https://doi.org/10.33709/ictimaiyat.1010076
- Arap, K. S. (2010). Türkiye yeni üniversitelerine kavuşurken: Türkiye'de yeni üniversiteler ve kuruluş gerekçeleri. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 65(01), 1-29. https://doi.org/10.1501/SBFder_0000002156
- Avcıoğlu, G. Ş. (2020). Türkiye’de akademik göç çalışmaları: Göç literatürü taraması. NOSYON: Uluslararası Toplum ve Kültür Çalışmaları Dergisi, 4, 76-82.
- Baltacı, A. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. BEÜ SBE Dergisi, 7(1), 231-274.
- Berelson, B. (2000). Content analysis in communication research. In Marris P. & Thornham S. (Eds.) Media Studies: A Reader (pp.200–209). New York University.
- Bilgin, N. (2014). Sosyal bilimlerde içerik analizi: Teknikler ve örnek çalışmalar (3. baskı). Siyasal.
- Bozkaya, H. (2021). Göç ve göçmenlerin eğitimi ile ilgili Türkiye’deki doktora tezlerinin incelenmesi: Bir içerik analizi çalışması. Millî Eğitim Dergisi, 50(1), 1013-1030. https://doi.org/10.37669/milliegitim.960008