ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN MATEMATİK ÖZ-BİLDİRİM DÜZEYLERİNİN BAZI DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ
Öz
Bu araştırmanın amacı ortaokul öğrencilerinin matematik öz-bildirim düzeylerini belirlemek ve bu düzeylerin cinsiyet, sınıf seviyesi ve matematik başarı notu gibi çeşitli değişkenler açısından farklılaşıp farklılaşmadığını incelemektir. Araştırma betimsel tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu bir devlet ortaokulunda öğrenim gören 130 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Akın (2011) tarafından geliştirilen Matematik Öz-Bildirim Envanteri ile araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler betimsel istatistiklerin yanı sıra Mann–Whitney U testi, Kruskal–Wallis testi ve varyans analizi (ANOVA) kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma bulguları öğrencilerin matematik öz-bildirim düzeylerinin genel olarak orta ve yüksek düzey arasında olduğunu göstermektedir. Ayrıca öğrencilerin matematik öz-bildirim düzeylerinin cinsiyet ve sınıf seviyesi değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık göstermediği, buna karşın matematik başarı notu değişkenine göre anlamlı farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Matematik başarı notu yüksek olan öğrencilerin matematik öz-bildirim düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Araştırma sonuçları öğrencilerin matematik öğrenme süreçlerine ilişkin algılarının akademik başarı ile ilişkili olabileceğini göstermektedir. Bu bağlamda öğrencilerin matematik dersine yönelik olumlu algılar geliştirmelerini destekleyen öğrenme ortamlarının oluşturulmasının önemli olduğu düşünülmektedir.
Anahtar Kelimeler
Matematik eğitimi, Öz-bildirim, Ortaokul öğrencileri, Matematik başarısı, Duyuşsal faktörler
Kaynakça
- Aaker, D. A., Kumar, V., & Day, G. S. (2007). Marketing research (9th ed.). John Wiley & Sons.
- Akın, A. (2011). İlköğretim ikinci kademe öğrencileri için matematik öz-bildirim envanterinin geliştirilmesi ve çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Tez No. 296556) [Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.
- Altıntaş, E., İlgün, Ş., & Karadağ, M. (2022). Ortaokul öğrencilerinin matematik okuryazarlık öz-yeterlik algılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 31, 255-267. https://doi.org/10.54600/igdirsosbilder.1128169
- Arslan, E., & İnce, M. (2023). Ortaokul 8. sınıf öğrencilerinin matematik dersine yönelik tutumları ile sınav kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 22(88), 1460-1471. https://doi.org/10.17755/esosder.1249161
- Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. Freeman.
- Broadbent, J., & Poon, W. L. (2015). Self-regulated learning strategies & academic achievement in online higher education learning environments: A systematic review. The Internet and Higher Education, 27, 1-13. https://doi.org/10.1016/j.iheduc.2015.04.007
- Büyüköztürk, Ş. (2006). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni, SPSS uygulamaları ve yorum (6. baskı). Pegem Akademi.
- Carey, E., Hill, F., Devine, A., & Szűcs, D. (2017). The modified abbreviated math anxiety scale: A valid and reliable instrument for use with children. Frontiers in Psychology, 8, 11. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2017.00011
- Deveci, Ö., & Aldan Karademir, Ç. (2018). Ortaokul Öğrencilerinin Matematik Öz-bildirimleri ile Görsel Matematik Okuryazarlığı Öz-yeterlik Algıları. Journal of Education, Theory and Practical Research, 4(3), 33-49. https://izlik.org/JA55YB34SM
- Ekici, G. (2003). Uzaktan eğitim ortamlarının seçiminde öğrencilerin öğrenme stillerinin önemi. Hacettepe University Journal of Education, 24(24), 48-55. https://izlik.org/JA47AP46HT