PARMAKLIKLAR ARDINDA DİN EĞİTİMİ VE MANEVİ REHBERLİK: ÇOCUK VE GENÇLİK CEZA İNFAZ KURUMLARINDAKİ ÇOCUKLAR İLE CEZA İNFAZ KURUMU ÖĞRETMENLERİNİN METAFORİK ALGILARI

Bu çalışmanın amacı, Diyanet İşleri Başkanlığı tarafından Türkiye çocuk ve gençlik ceza infaz kurumlarında yürütülen din eğitimi ve manevi rehberlik faaliyetine ilişkin hükümlü ve tutuklu çocuklar ile ceza infaz kurumu öğretmenlerinin algılarını metaforlar aracılığıyla belirlemektir. Ulaşılabilen literatürde konuya ilişkin herhangi bir çalışmaya rastlanmamıştır. Bu durum çalışmamızı önemli kılmaktadır. Araştırma, söz konusu boşluğu doldurmak için din eğitimi ve manevi rehberlik alanına ilişkin algıları doğrudan katılımcıların görüşlerine başvurarak saptamaya çalışmaktadır. Araştırmada nitel araştırma yöntemi ve olgubilim deseni kullanılmıştır. Veriler, yüz yüze yapılan görüşmede “Ceza infaz kurumlarında din eğitimi ve manevi rehberlik faaliyetlerini bir şeye benzetmek isteseniz neye benzetirsiniz? Neden? sorusuna verilen cevaplardan elde edilmiştir. Araştırmada çocuklar ve öğretmenlerin alana ilişkin ürettiği metaforların büyük kısmının (%86.26) olumlu, küçük bir kısmının ise (%9.30) olumsuz olduğu görülmüştür. Bu oranlar, söz konusu faaliyetlerin oldukça faydalı olarak algılandığını ve çocukların manevi, duygusal, eğitsel ve sosyal gelişimlerine katkı sağladığını göstermektedir. Mevcut düşük orandaki olumsuz algıların önüne geçmek için ise alandaki faaliyetlerin artırılması, uygulama süreçlerinin iyileştirilmesi ve algısal engellerin azaltılması gerekmektedir. Çalışmamızda elde edilen verilerin alanda yapılması muhtemel çalışma ve planlamalara ışık tutması beklenmektedir. Bu bağlamda alana ilişkin farklı yöntem ve desenlerle yeni çalışmaların yapılması önerilmektedir.

The aim of this study is to determine the perceptions of convicted and detained juvenile and penal institution teachers regarding the religious education and spiritual guidance activities conducted by the Presidency of Religious Affairs in Turkish juvenile and youth penal institutions, through the use of metaphors. No study on the subject was identified in the accessible literature. This situation makes our study important. The research aims to fill this gap by identifying perceptions of religious education and spiritual guidance directly through the opinions of the participants. This research employed a qualitative research method and a phenomenological design. The information was obtained from the answers given in face-to-face interviews to the question, "If you were to liken religious education and spiritual guidance activities in correctional institutions to something, what would you liken them to? Why?" The study found that the majority of metaphors produced by children and teachers regarding the subject matter (86.26%) were positive, while a small portion (9.30%) were negative. These rates indicate that these activities are perceived as highly beneficial and contribute to the spiritual, emotional, educational, and social development of juveniles. To overcome the current low level of negative perceptions, it is necessary to increase activities in the field, improve implementation processes, and reduce perceptual barriers. The data obtained in our study are expected to shed light on possible studies and planning in the field. In this context, it is recommended that new studies be conducted in the field using different methods and designs.