Legislative Research and DeafSpace Recommendations on Spatial, Visual and Auditory Design Requirements of Learning Environments for Hearing Impaired Individuals

Öz

Living in built environments designed for hearing individuals makes it difficult for people with hearing impairments to adapt to daily life. In educational settings, where communication and interaction are essential, it is important to provide an effective learning environment that incorporates up-to-date technology and addresses the specific needs of hearing-impaired individuals. Legal regulations aim to ensure the provision of such environments by defining the necessary requirements. In this study, the regulations concerning the education of hearing-impaired individuals in Turkish legislation and the design of educational buildings and spaces were examined. It was found that while current legislation includes provisions related to the education of hearing-impaired individuals, guidance regarding the physical design of educational buildings and spaces remains limited. As a step toward addressing this gap, the study proposes design solutions for educational buildings and spaces for the hearing-impaired. These proposals, developed in line with the DeafSpace approach, aim to enhance visual communication, visual comfort, and auditory comfort based on a review of the relevant literature.

Anahtar Kelimeler

• Hearing-impaired individual
• learning environment
• visual comfort
• auditory comfort.
• DeafSpace design principles

Proje Numarası

Yayın proje kapsamında hazırlanmamıştır.

İşitme Engelli Bireylerin Öğrenme Ortamlarının Mekânsal, Görsel ve İşitsel Tasarım Gereksinimleri Hakkında Mevzuat Araştırması ve DeafSpace Yaklaşımıyla Öneriler

Öz

İşitebilen bireylere göre tasarlanmış yapı çevrelerinde yaşamak, işitme engellilerin hayata uyum sağlamasını zorlaştırmaktadır. İletişim ve etkileşimin kaçınılmaz bir gereksinim olduğu öğrenme ortamlarında ise işitme engelli bireylerin işitme engelli bireylere güncel teknoloji ile donatılmış ve özel gereksinimlerini karşılayan etkili öğrenme ortamı sunulmaya çalışılır ve bu ortamın sunulması için özel gereksinimler belirlenerek karşılanması yasal düzenlemelerle güvence altına alınır. Bu çalışmada öncelikle Cumhurbaşkanlığı Mevzuat Bilgi Sistemi üzerinden Türkiye’deki mevzuatta işitme engelli bireylerin eğitimi ve eğitim gördükleri bina ve mekân tasarımı ile ilgili düzenlemeler araştırılmıştır ve mevcut mevzuatın işitme engelli bireylerin eğitimiyle ilgili bilgileri içerse de, eğitim yapılan bina ve mekânlardaki özel gereksinimlere yönelik yönlendirmenin sınırlı olduğu tespit edilmiştir. Mevzuattaki bu açığı gidermek için bir adım olarak da işitme engelli bireylerin eğitim binaları ve mekânlarıyla ilgili tasarım önerileri literatüre dayalı olarak görsel iletişim olanaklarının, görsel konforun ve işitsel konforun arttırılması hedefleriyle DeafSpace yaklaşımı doğrultusunda ortaya konulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• İşitme engelli birey
• öğrenme ortamı
• görsel konfor
• işitsel konfor
• DeafSpace tasarım ilkeleri

Destekleyen Kurum

Destekleyen kurum bulunmamaktadır.

Proje Numarası

Yayın proje kapsamında hazırlanmamıştır.

Etik Beyan

Etik izin almayı gerektirecek bir çalışma yapılmamıştır.

Kaynakça

1. Adamy, D. (2014). Signal-to-noise ratio. In Electromagnetic waves series: Practical communication theory by Dave Adamy (Chapter 3, pp. 15–21). SciTech Publishing, Incorporated.
2. American Speech-Language-Hearing Association (ASHA). (1995). Acoustic in educational settings (ASHA Supplement 14). ASHA.
3. Arslan, Y. (2021). Geçmişten günümüze işitme engellilerin eğitimi ve Türk işaret dilinin rolü. Akademik Tarih ve Düşünce Dergisi, 8(1), 163–178.
4. Armstrong, D., & Wilcox, S. (2003). The gestural origins of sign language. In M. Marschark & P. A. Spencer (Eds.), Deaf studies, language and education (pp. 305–318). Oxford University Press.
5. Atayurt Fenge, Z. Z., & Fatoş Subaşıoğlu, F. (2019). Dünyada ve Türkiye'de işitme engellilik: Zaman çizelgesi. DTCF Dergisi, 59(2), 1188–1207.
6. Aydın, S., & Yıldız, R. (2021). Sosyal hizmet uygulamalarında sosyal rol valörizasyon kuramı: Osmanlıda işitme ve görme engelliler örneği. FSM İlmi Araştırmalar İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 18, 251–286.
7. Aydın, S., & Yıldız, R. (2023). Bir kimlik dayatma aracı olarak engellilik ve baş etme yolları. Turkish Studies – Economics, Finance, Politics, 18(4).
8. Aydın Yağmur, Ş., & Şerefhanoğlu Sözen, M. (2016). Dersliklerde görsel konfor ve iç yüzeylerin etkisi. Megaron, 11(1), 49–62.

9. Bauman, H. (2007). Deaf/diverse campus design guide. Gallaudet University.
10. Berger, A. A. (1989). Seeing is believing: An introduction to visual communication. Mayfield Publishing Company. Binaların gürültüye karşı korunması hakkında yönetmelik (BGKKHY). (2017). Access Address (08.07.2024):https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=23616veMevzuatTur=7veMevzuatTertip=5 British Association of Teachers of the Deaf (BATOD). (2001). Classroom acoustics: Recommended standards. BATOD Magazine.
11. Brown, P. M., & Foster, S. B. (1991). Integrating hearing and deaf students on a college campus: Success and barriers as perceived by hearing students. American Annals of the Deaf, 136(1), 21–27.
12. Building Bulletin 93 (BB93). (2003). Acoustic design of schools. Department for Education and Skills.
13. Chiambretto, A., & Triilingsgaard, A. K. (2016). DeafSpace individuality + integration in Gallaudet University by Asta Kronborg Triilingsgaard. Gallaudet University. Washington DC, USA.
14. Chin-Quee, D., & Scott Penton, R. L. (2004). Design of a classroom for deaf/hearing impaired student educators. Canadian Acoustics, 32(3), 36–37.
15. CIBSE. (2009). Code for interior lighting. London.
16. Crandell, C. C., & Smaldino, J. J. (2000). Classroom acoustics with normal hearing and with hearing impairment. Language, Speech, and Hearing Services in Schools, 31, 362–370.
17. Çakır, H., Çetin, Ş., & Baş, A. (2013). İşitme engellilere yönelik dinamik web sayfasının geliştirilmesi. Bilişim Teknolojileri Dergisi, 6(2), 1–9.
18. Çitil, M. (2020). Özel eğitim alanının kavramsal, tarihsel ve yasal temelleri. In Türkiye’de özel eğitim hizmetleri (pp. 11–42). Özel Eğitim ve Rehberlik Hizmetleri Genel Müdürlüğü.
19. Dincel, A. (2022). Atatürk dönemi sağır ve dilsiz kongrelerinin Türk basını’na yansımaları (1930–1938). Cumhuriyet Tarihi Araştırmaları Dergisi, 18(36), 1065–1100.
20. Edwards, C., & Harold, G. (2014). DeafSpace and the principles of universal design. Disability and Rehabilitation, 36(16), 1350–1359.
21. European Committee for Standardization, & European Committee for Electrotechnical Standardization. (2014). CEN-CENELEC Guide 6: Guidelines for standards developers to address the needs of older persons and persons with disabilities.
22. Future Green Landscape Architecture DPC. (2015). Gallaudet University. Architizer. https://architizer.com/projects/gallaudet-university-1/
23. Girgin, C. (2003). İşitme engelli çocukların eğitimine giriş. Anadolu Üniversitesi Yayınları.
24. Goldstein, E. B. (Ed.). (2009). Encyclopedia of perception. Sage. ISBN:978-1-4129-4081-8, USA.
25. Günay, R., & Güngör, H. İ. (2013). Osmanlı Devleti’nde sağır, dilsiz ve a’mâ mektebi. Tarih Araştırmaları Dergisi, 32(53), 55–76.
26. Hansel, B. (2009). Speakers and signers: Deaf architecture – The resonance of place and the senses. MIT Tech TV. https://techtv.mit.edu/videos/3535-speakers-and-signers-hansel-bauman-deaf-architecture-the-resonance-of-place-and-the-senses
27. Harahap, R. M., Santosa, I., Wahjudi, D., & Martokusumo, W. (2020). Study of interiority application in deaf space based lecture space. Journal of Accessibility and Design for All, 10(2), 229–261.
28. Hauan, T. (2017). Deaf-first architecture: An educational design framework for deaf and hard of hearing (Master’s thesis). University of Washington.
29. Hope, J. (2017). Consider needs of deaf people in space design. Disability Compliance for Higher Education, 22(6), 9.
30. Hyde, M., & Power, D. J. (1992). The receptive communication abilities of deaf students under oral, manual, and combined methods. American Annals of the Deaf, 137(5), 389–398.
31. IES. (2009). Lighting handbook (9th ed.). Illuminating Engineering Society. New York. International Organization for Standardization, & International Electrotechnical Commission. (2014). ISO/IEC Guide 71:2014.
32. Karabiber, Z., & Ünver, R. (1998). İlk öğretim binalarında yapı fiziği. In İlköğretim sorunları sempozyumu (pp. 119–127). MSÜ.
33. Kargın, T. (2004). Kaynaştırma: Tanımı, gelişimi ve ilkeleri. Özel Eğitim Dergisi, 5(2), 1–13.
34. Kauffman, J. M. (1993). How we might achieve the radical form of special education. Exceptional Children, 60, 6–16.
35. Keating, E., & Mirus, G. (2003). American Sign Language in virtual space: Interactions between deaf users of computer-mediated video communication and the impact of technology on language practices. Language in Society, 32, 693–714.
36. Lim, S., & Goldberg, D. M. (2001). Auditory-verbal graduates: Rationales for choosing cochlear implants or hearing aids and their listening abilities. (Unpublished master’s thesis). The College of Wooster.
37. Mealings, K. (2016). Classroom acoustic conditions: Understanding What is Suitable Through a Review of National and International Standards, Recommendations, and Live Classroom Measurements. In Proceedings of the Second Australasian Acoustical Societies Conference.
38. Meredith, M. A., Nemitz, J. W., & Stein, B. E. (1987). Determinants of multisensory integration in superior colliculus neurons. I. Temporal factors. Journal of Neuroscience, 7(10), 3215–3229.
39. Milli Eğitim Bakanlığı. (2015). Eğitim yapıları asgari tasarım standartları kılavuzu. İnşaat ve Emlak Dairesi Başkanlığı.Ankara
40. Özçevik, A. (2005). Mimari tasarım stüdyolarında işitsel konfor gereksinimleri ve bir örnek (Yüksek lisans tezi). Anadolu Üniversitesi.
41. Polvanov, J. N. (2023). Effective methods of teaching hearing impaired children. American Journal of Social Sciences and Humanity Research, 3(5), 123–134.
42. Sabine, W. C. (1922). Collected papers on acoustics. Harvard University Press. 279.
43. Scheetz, N. A. (2012). Deaf education in the 21st century: Topics and trends. Pearson Education.
44. Sirel, Ş. (1998). Yapı akustiğinde 30 terim 30 tanım. Yapı Fiziği Uzmanlık Enstitüsü.
45. Story, M. F. (2001). Principles of universal design. In Universal design handbook. Sucuoğlu, B., & Kargın, T. (2006). Kaynaştırma uygulamaları. Morpa Yayım.
46. T.C. Cumhurbaşkanlığı. (2024). https://www.mevzuat.gov.tr/ (30.06.2024) TS-EN 12464-1. (2011). Işık ve aydınlatma – Çalışma yerlerinin aydınlatılması – Bölüm 1.
47. Uzeyirli, Z., & Özçevik Bilen, A. (2021). A research on acoustical comfort for hearing-impaired individuals in inclusive education places. Building Acoustics, 28(1).
48. Ünver, R., & Öztürk, L. D. (1993). Eğitim yapılarında görsel konforun doğal ve yapay aydınlatma açısından incelenmesi. In 21. yüzyıla doğru eğitim yapıları sempozyumu (pp. 230–242). YTÜ.
49. Worrell, R. A. (2011). Architectural communication accessibility for the deaf and hard-of-hearing in office buildings (Doctoral dissertation). The Catholic University of America.
50. Yakovleva, N. V., & Malakhova, K. A. (2022). Resource approach in the analysis of communication of people with hearing impairment. Ličnostʹ v menjajuščemsja mire: zdorovʹe, adaptacija.