Dijital Obezite ve Çocukluk: Psikosomatik Etkiler ve Dijital Yükü Azaltmaya Yönelik Politika İhtiyacı Üzerine Nitel Bir Araştırma
Öz
Bu çalışma, dijitalleşmenin çocuklar üzerindeki etkilerini inceleyerek, son yıllarda artış gösteren dijital obezite olgusunu çok boyutlu biçimde analiz etmeyi amaçlamaktadır. Dijital obezite, bireylerin dijital cihazlara aşırı maruz kalmaları sonucu oluşan fiziksel, zihinsel ve sosyal sağlık sorunlarını kapsayan yeni bir teknolojik bağımlılık biçimi olarak tanımlanmaktadır. Özellikle 9–15 yaş arası çocuklarda ekran süresinin artışı, uyku ve beslenme düzensizlikleri, dikkat eksikliği, sosyal izolasyon ve akademik başarıda düşüş gibi birçok olumsuz duruma neden olmaktadır. Bu kapsamda araştırmada, Dünya Sağlık Örgütü’nün belirlediği dijital bağımlılık kriterleri temel alınarak yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla nitel veri toplanmıştır. Tesadüfi örnekleme yöntemiyle seçilen 15 çocukla yapılan görüşmeler, NVivo yazılımı kullanılarak tematik analiz yoluyla değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgular, çocukların dijital cihazlarla kurdukları ilişkinin büyük ölçüde bağımlılık düzeyine ulaştığını ve bu durumun fiziksel sağlık, psikolojik denge, sosyal ilişkiler ve akademik performans üzerinde belirgin etkiler yarattığını ortaya koymuştur. Aynı zamanda, dijital medya kullanımında denge kurabilen çocukların daha sağlıklı dijital alışkanlıklar geliştirdiği gözlemlenmiştir. Araştırma, dijital obezitenin yalnızca bireysel bir sorun olmadığını, aynı zamanda yapısal, sosyokültürel ve teknolojik faktörlerle beslenen bütüncül bir sağlık meselesi olduğunu göstermektedir. Elde edilen veriler doğrultusunda, ailelerin, eğitimcilerin ve sağlık profesyonellerinin dijital medya okuryazarlığı konusunda farkındalıklarının artırılması ve çocuklar için sağlıklı dijital kullanım stratejilerinin geliştirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akkoyun, F. & Taş Arslan, B. (2025). Ebeveynlerin dijital farkındalık düzeylerinin çocukların dijital alışkanlıklarına etkisi. Çocuk ve Medya Araştırmaları Dergisi, 5(1), 45-62.
- Anderson, M.& Jiang, J. (2018). Teens, social media and technology 2018. Pew Research Center. https://www.pewresearch.org/fact-tank/2018/05/31/teens-social-media-technology-2018/
- Bayrak, T., & Cihan, B. (2021). Yeni Medyada Bağımlılık Sonucu Gelişen Dijital Obezite Olgusu. Yeni Medya Elektronik Dergisi, 5(1), 78-94. https://izlik.org/JA76EH82DE
- Bazeley, P. (2013). Qualitative data analysis: Practical strategies. Sage Publications.
- Benítez-Andrades, J. A., Arias, N., García-Ordás, M. T., Martínez-Martínez, M., & García-Rodríguez, I. (2020). Feasibility of Social-Network-Based eHealth Intervention on the Improvement of Healthy Habits among Children. Sensors, 20(5), 1404. https://doi.org/10.3390/s20051404
- Błachnio, A., Przepiórka, A. & Pantic, I. (2015). Internet use, facebook intrusion, and psychological functioning: A survey study of Polish adolescents. Computers in Human Behavior, 49, 1-7. https://doi.org/10.1016/j.chb.2015.02.022
- Braun, V. & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77-101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa
- Bryman, A. (2012). Social research methods (4th ed.). Oxford University Press.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
İletişim Sosyolojisi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ayşen Yalman
*
0000-0003-2280-2824
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
29 Eylül 2026
Gönderilme Tarihi
2 Mayıs 2025
Kabul Tarihi
23 Eylül 2025
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Cilt: 26 Sayı: 72