THE SUCCESS/FAILURE LEVEL OF THE CHILDREN IN THE BROKEN-UP FAMILIES (EXAMPLE OF MALATYA 2006)

Abstract

It is the human baby who needs help and support the most and for a long time among the livings. The child coming to the earth
without preparation and protection has to gain support from a guide in order to survive. It is his/her parents who prepare him/
her for the life and meet his/her spiritual and material needs from the very first day. Parents have some responsibilities such
as teaching the native language, getting them to accept the rules of the society in which they live, passing on the culture and
providing every kind of knowledge which will be useful in their future lives. The child cared and supported by the parents or
living with them will enjoy the delight of life and can have the necessary energy in order to be successful. However, the brokenup
of the families as a result of deaths or divorces either interrupts the education and socializing process of the child or affects
these processes unfavorably. Deprived of his/her parents due to the deaths or divorces, the child’s financial and psycho-social
needs can’t be fully met. The child will have to confront with living alone without the feelings of love, spiritual support, care and
affection. The child seeing the broken-up of the family in his/her school age will not be able to have the motivation necessary
for the academic success and his success will decrease.
The study dealing with the social problems which the children of the broken-up families have aims to measure the direct
relationship between the family and the child. The study assessing the results of the practical field research focuses on the
functions of the family institution in the individual and social life and the bond between the education and family institution.

Keywords

• Family, broken up family, education

Parçalanmış Aile Çocuklarının Eğitimdeki Başarı/Başarısızlık Durumu (Malatya Örneği 2006)

Öz

Canlılar içinde yardım ve desteğe en fazla ve uzun süre ihtiyacı olan, insan yavrusudur. Dünyaya hazırlıksız ve korunaksız
olarak gelen çocuk, yaşamını sürdürebilmek için bir rehberden destek görmek zorundadır. Çocuğu, ilk günden itibaren hayata
hazırlayan, onun maddi ve manevi her türlü ihtiyacını karşılıksız olarak gideren kişi onun anne ve babasıdır. Anne babanın,
ailenin yeni üyesine ana dilini öğretmek, içinde yaşanılan toplumun kurallarını benimsetmek, kültürü aktarmak ve ileriki
yaşantıda gerekli olacak her türlü bilgiyi sunmak gibi sorumlulukları vardır. Anne babasıyla yaşayan ve onlar tarafından ilgilenilen
ya da desteklenen çocuk, yaşama sevinci duymakta, çalışmak ve başarılı olmak için gereken enerjiyi elde edebilmektedir.
Ancak, ailenin ölüm veya boşanma sonuçlarına bağlı olarak parçalanması, çocuğun eğitim ve sosyalleşme sürecini ya kesintiye
uğratmakta ya da bu süreçleri olumsuz etkilemektedir. Ölüm veya boşanma nedenleriyle anne babadan mahrum kalan çocuğun
ekonomik ve psikososyal ihtiyacı tam anlamıyla karşılanamamaktadır. Çocuk, sevgi, manevi destek, ilgi ve şefkat duygularından
uzak kendi başına yaşama durumuyla yüzleşmek zorunda kalacaktır. Ailenin parçalanmasıyla okul çağında tanışan çocuk,
akademik başarı için gerekli olan motivasyonu elde edemeyecek ve başarısı düşecektir.
Parçalanmış aile çocuklarının yaşadığı sosyal problemleri konu edinen çalışma, aile ile çocuk eğitimi arasındaki doğrusal ilişkiyi
ölçmek amacını taşımaktadır. Uygulamalı alan araştırması sonuçlarını değerlendiren çalışma, aile kurumunun birey ve toplum
hayatındaki fonksiyonlarına, eğitim ve aile kurumları arasındaki bağa yer vermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Aile, parçalanmış aile, eğitim

Kaynakça

1. Adler, A. (2002a), İnsanı Tanıma Sanatı (Çeviren: Kamuran Şipal), Say Yayınları, İstanbul.
2. Adler, A. (2002b), Psikolojik Aktivite Üstünlük Duygusu ve Toplumsal İlgi (Çeviren: Belkıs Çorakçı), Say Yayınları, İstanbul.
3. Adler, A (2002c), Sosyal Duygunun Gelişiminde Bireysel Psikoloji (Çeviren: Halis Özgü), Ha- yat Yayınları, İstanbul.
4. Akman, B. (2002), “Korumaya Muhtaç Çocuklarla Ailesi ile Yaşayan Çocukların Kavram Gelişim- lerinin ve Okula Hazırbulunuşluk Düzeylerinin Karşılaştırılması”, Toplum ve Sosyal Hizmet, Cilt: 13, Sayı: 1, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Hizmetler Yüksek Okulu Ya- yını, Ankara.
5. Arkonaç, S.A. (2001), Sosyal Psikoloji, Alfa Yayınları, İstanbul.
6. Aslıhan, M. N. (1998), Parçalanmış veya Tam Aileye Sahip Çocukların Özkavramı Depresyon Düzeyleri ve Akademik Başarılarının Yaş ve Cinsiyet Yönünden Karşılaştırılması, Ya- yımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
7. Aydın, M. (1991), Eğitim Yönetimi, Hatipoğlu Yayınevi, Ankara, 1991.
8. Bakırcıoğlu, R. (2003), İlköğretim, Ortaöğretim ve Yükseköğretimde Rehberlik ve Psikolojik Danışma, Anı Yayınları, Ankara.

9. Budak, G. (1990), “Endüstrileşme Süreci İçinde Ailenin Yeri ve Önemi”, I. Aile Şurası, Aile Araş- tırma Kurumu Yayını, Ankara.
10. Çelikoğlu, C. (1997), Boşanmanın Çocukların Benlik Saygısına Etkisinin İncelenmesi, Yayımlan- mamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
11. Durkheim, E. (1994), Sosyolojik Metodun Kuralları (Çeviren: Enver Aytekin), Sosyal Yayınları, İstanbul.
12. Eröz, M. (1982), İktisat Sosyolojisine Başlangıç, Filiz Kitabevi, İstanbul.
13. Geçtan, E. (2003), Psikodinamik Psikiyatri ve Normal Dışı Davranışlar, Metis Yayınları, İs- tanbul.
14. Gökçe, B. (1996), Türkiye’nin Toplumsal Yapısı ve Toplumsal Kurumlar, Savaş Yayınları, An- kara.
15. Gruen, A. (2003), Normalliğin Deliliği Hastalık Olarak Gerçekçilik: İnsandaki Yıkıcılık Üze- rine Bir Kuram (Çeviren: İlknur İgan), Çitlembik Yayınları, İstanbul.
16. Gumrium, J.F. ve Holstein, J.A. (1990), What Is Family?, Mayfield Publishing Company, Califor- nia.
17. Güngör, E. (1998), Ahlak Psikolojisi ve Sosyal Ahlak, Ötüken Yayınları, İstanbul.
18. Hortaçsu, N. (2003), İnsan İlişkileri, İmge Yayınları, Ankara.
19. İbrahimoğlu, D. (2004), Evlilikte Doğru Seçim ve Ailede Mutluluk, Hayat Yayınları, İstanbul.
20. Jersild, A.T. (1987), Çocuk Psikolojisi (Çeviren: Gülseren Günçe), “S” Yayınları, Ankara.
21. Jones, C., Teppermann, L., Wilson, S.J. (1995), The Futures Of Family, New Jersey, U.S.A.
22. Karataş, K. (2001), “Toplumsal Değişme ve Aile”, Toplum ve Sosyal Hizmet, Sayı: 2, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Hizmetler Yüksek Okulu Yayını, Ankara.
23. Ozankaya, Ö. (1986), Toplumbilim, Tekin Yayıncılık, İstanbul.
24. Morgan, C.T. (1988), Psikolojiye Giriş Ders Kitabı, (Çeviren: Komisyon, Hazırlayan: Sibel Kara- kaş), Hacettepe Üniversitesi Psikoloji Bölümü Yayını, Ankara.
25. Mutluer, F.G. (2000), Toplumsal Sapma Fonksiyonalist ve Sembolik Etkileşimci Yaklaşım, Zirve Yayınları, Ankara.
26. Özen, S. (1987), “Sosyal Hareketlilikte Aile ve Eğitim İlişkileri”, Sosyoloji Dergisi, Ege Üniversi- tesi Edebiyat Fakültesi Yayınları, Sayı: 1, İzmir.
27. Şirvanlı Özen, D. (1998), Eşler Arası Çatışma ve Boşanmanın Farklı Yaş ve Cinsiyetteki Çocukların Davranış ve Uyum Problemleri ile Algıladıkları Sosyal Destek Rolü, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
28. Richards, G. (2003), Psikolojiyi Yerli Yerine Oturtmak (Çeviren: Süleyman Topal, Ali Yılmaz), Say Yayınları, İstanbul.
29. Russell, B. (1998), Evlilik ve Ahlâk (Çeviren: Sultan Neval Şimşek), Kaknüs Yayınları, İstanbul.
30. Sezal, İ. (2002), “Toplum ve Aile”, Sosyolojiye Giriş (Editör: İhsan Sezal), Martı Yayınları, An- kara.
31. Saran, N. (1993), Antropoloji, İnkılap Yayınevi, İstanbul.
32. Satir, V. (2001), İnsan Yaratmak (Çeviren: Selim Yeniçeri), Beyaz Yayınları, İstanbul.
33. Sayar, K. (2003), “Hangi Terapi? Çağımızda Benliğin Dönüşümü”, Kültür ve Ruh Sağlığı Küre- selleşme Koşullarında Kültürel Psikiyatri (Hazırlayan: Kemal Sayar), Metis Yayın- ları, İstanbul.
34. Sayın, Ö. (1990), Aile Sosyolojisi, Ege Üniversitesi Edebiyat Fak. Yay. No: 57, İzmir.
35. Swingewood, A. (1998), Sosyolojik Düşüncenin Tarihi (Çeviren: Osman Akınay), Bilim ve Sanat Yayınları, Ankara.
36. Şentürk, Ü. (2006), Parçalanmış Aile Çocuk İlişkisinin Neden Olduğu Sosyal Problemler (Malatya Uygulaması), Yayımlanmamış Doktora Tezi, İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Ens- titüsü, Malatya.
37. Tezcan, M. (1995), Sosyolojiye Giriş, Feryal Matbaası, Ankara.
38. Walczak, Y., Burns, S. (1999), Boşanma ve Çocuklar Üzerine Etkileri (Çeviren: İsmail Ersevim), Özgür Yayınları, İstanbul.
39. Yavuzer, H. (1995), Çocuk Psikolojisi, Remzi Kitabevi, İstanbul.
40. Yavuzer, H. (1999), Ana Baba Çocuk, Remzi Kitabevi, İstanbul.
41. Yörükoğlu, A. (1985), Gençlik Çağı, Tisa Yay., Ankara.
42. Yörükoğlu, A. (1988), Çocuk Ruh Sağlığı, İş Bankası Yayını, İstanbul.