Reorganizing the Home Environment for Child's Development

Öz

In home life of the childhood, the mental stimulators enabling to develop the child in multi ways should be introduced with love and trust and constitute the fundamental. According to Bloom the first four years of human development are the most critical years for the mental development. İt is known that 50 % of human brain development is taking place between 0-4 years, % 30 between 4-8 years and 20% between 8-17 years. For this reason the research has worn and brought suggestions to parents with regard to their responsibilities and duties for the precautions to be undertaken at home and has been enriched with stimulators.

Anahtar Kelimeler

• Home environment, education of the parents, stimulators, child development

Ev Ortamının Çocuğun Gelişimine Göre Düzenlenmesi

Öz

Erken çocukluk döneminde ev ortamında, sevgi ve güven içerisinde sunulan zihinsel uyarıcılar çocuğun çok yönlü gelişimine temel oluşturur. Bloom'a göre insan gelişiminin ilk dört yılı, zihinsel gelişmenin en kritik evresidir, insan zekasının %50'sinin 0-4 yaş arasında, %30‘unun 4-8 yaş arasında, %20‘sinin de 8-17 yaş arasında geliştiği bilinmektedir. Bu nedenle çalışmada uyarıcılarla zenginleştirilmiş, güvenli ve sağlıklı bir ev ortamının oluşturulmasında özellikle anne babalara düşen görev ve sorumluluklar konusun­da öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Ev ortamı, anne baba eğitimi, uyarıcılar, çocuk gelişimi

Kaynakça

1. Armstrong, Thomas.(2000). İn Their Own Way, Discovering and Encouraging Your Child's Multiple Intelligences, Pengu in Outnam Inc. New York, 28.
2. Bradley, Robert, H. et al.(2000).Measuring the Home Environments of Children in Early Adolescence, Journal of Research on Adolescence, 10 (3): 247- 342, 8 Charts.
3. Bullock, Janis.(1988).Encouraging Problem Solving, Day Care and Early Education, Fall:24-27.
4. Coon, Hilary et al.(1990).Home Environment and Cognitive Ability of 7-Years-Old Children in the Colorado Environmental Psychology, May, 26 (3): 459-468. Genetic Developmental Etiologies,
5. Erkan, S.(1998).Okulöncesi Eğitim Kurumlarında Hizmet İçi Eğitim, Milli Eğitim Dergisi, 138:22-28.
6. Ersoy, Özlem ve F. T. Şahin.(1999).0-6 Yaş Döneminde Anne-Baba Eğitiminin Önemi, Mesleki Eğitim Dergisi, 1 (1): 58-62.
7. Ertuğrul, Yasemin.(1994).3-6 Yaş Çocukların Ev Ortamlarının Düzenlenmesi Üzerine Bir Araştırma, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara: Gazi Üniversitesi.
8. Frankel, Karen, A. and J. E. Bates.(1990).Mother- Toddler Problem Attachment, Home Behavior, and Temperament, Child Development, 61: 810-819. in

9. Göka, Erol.(1997).Çocuk ve Çevre. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu Yayınları, Genel Yayın No: 34, Eğitim Serisi, Ankara, 29. . Toplum
10. EĞİTİM-KÛLTOlt vs AKAŞllRMA C-EKS4SI
11. Göka, Şenol.(2001). İnsan ve Mekan, Pınar Yayınları, Birinci Basım, Eylül, İstanbul, 76-78.
12. Gönen, Mübeccel ve Ark..(1998). Çocuklar İçin Yaratıcı Etkinlikler, Ankara,13.
13. Güven,Yıldız.(2000). Erken Çocukluk Döneminde Sezgisel Düşünme ve Matematik, Yapa Yayın Pazarlama San. Tic. A. Ş., 1.Basım, Ekim, 98.
14. Honig, S. Alice.(1990). Parent Involvement in Early Childhood Education, (Ed. L. Kessler) Revised Edition, VVashington D.C., 3.
15. Kağıtçıbaşı, Çiğdem, S. Bekman ve R Sunar.(1999). Anne Eğitim Programı Kılavuzu, Boğaziçi Üniver­ sitesi, Unicef, 43.
16. Koksal, Hayal.(2002). Erken Çocukluk Eğitiminde Görsel Okur-Yazarlık ve Renklerin Önemi, Erken Çocukluk Eğitimi Kongresi, Program-Özet Kitabı, 3-5 Mayıs, 51.
17. Metin, Nilgün ve S. Şahin.(1999).Özel Eğitime İhtiyaç Duyan Çocuklar İçin Fiziksel ve Eğitsel Çevre Düzenlemesi, Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Dergisi, 1 (1) Aralık: 67-74.
18. Myers, Robert, G.(1990).Erken Çocukluk Gelişimi ve Eğitiminde Farklı Modeller, Erken Çocukluk Eğitiminde Farklı Modeller, Seminer Bildirileri, Eylül 10-14, İstanbul, Unicef, 15.
19. Nazik, Behire.(2003).Sık Görülen Çocukluk Çağı Kazalarında İlk Yardım Uygulamaları ve Korunma Yolları, Standard, Ekonomik ve Teknik Dergi, Eylül, 42 (501): 52-59.
20. Oktay, Ayla.(1995).Çocuk. Hakları Sözleşmesi ve Okulöncesi Eğitim, Çocuk ve Biz, Ekim-Kasım, 1, 11-15.
21. Ömeroğlu, Esra ve A. Turla.(2001).Okulöncesi Dönem­ de Yaratıcılık Eğitimi ve Desteklenmesi, Milli Eğitim Dergisi, Temmuz, Ağustos, Eylül, 151: 48-52.
22. Özben, Şüheda ve Y Argun.(2001).Okulöncesi Çocuk­ ların Yaratıcı Yetenekleri ile Anne-Baba Tutumları Arasındaki İlişki, Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Dergisi, Aralık, 3 (1): 1-14.
23. Türksoy, Ömür.(1991).Çevre Duyarlılığı Eğitiminde Bilişsel Yaklaşım, Çocuk ve Temel Çevre Özellikleri, Eğitim ve Bilim Dergisi, 5: 80-88.
24. Ulusavaş, Mualla. (1988). Bursa İli Resmi Kreşlerinde Okulöncesi Çağda Çocuğu Olan Anne-Babaların Öğrenme Gereksinimleri İle Anne-Babalık Yeterli­ likleri Arasındaki İlgiye Dayalı Bir Anne-Baba Eğitim Programının Önerisi (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Ankara: Ankara Üniversitesi.
25. Votruba-Drzal, Elizabeth.(2003).lncome Changes and Cognitive Stimulation in Young Children's Home Learning Environments, Journal of Marriage &Family, 00222445, May, 65 (2), Academic Search Premier. 33