Democratic Socialization in Family

Abstract

Democracy as a rising value of our age and an important factor of social change, deeply effects many fields of life from individual to social organizations, even the course of political system. Nonetheless, survival of democracy which can be potent and permanent only if experienced at the individual level requires its envisaged knowledge, skills and values to be the base in the socialization process of children. Although socialization is a process realizing in all fields of life, it significantly occurs in the family and in the interaction between the family members. The qualifications required for democracy as a valid paradigm of the age become more necessary for the socialization of children. This issue requires the structural and functional adaptation of family as an institution forming the base of the society. It is critically important to consider this issue especially in terms of the development of identity, family intercommunication and decision-making skill of the child. In this study, which is based on screening technique, it is aimed to discuss the significance of taking the democratic skills and values as a basis in the socialization process of the family and the realization of this.

Keywords

• Family, education, socialization, democracy, inclusion, democratic socialization

Ailede Demokratik Sosyalleşme

Öz

Çağımızın yükselen değeri ve etkili bir toplumsal
değişme faktörü olarak demokrasi, bireysel boyuttan
toplumsal örgütlenme ve siyasal sistemin işleyişine
kadar hayatın birçok alanını derinden etkilemektedir.
Bununla birlikte, ancak bireysel düzeyde
benimsenmesiyle güçlü ve kalıcı olabilen demokrasinin
yaşaması, onun gerektirdiği bilgi, beceri ve değerlerin
çocukların sosyalleştirilmeleri sürecinde esas
alınmasına bağlıdır. Sosyalleşme, hayatın bütün
alanlarında yaşanan bir süreç olsa da önemli ölçüde
aile ortamında ve aile bireyleriyle yaşanan etkileşim
sonucunda gerçekleşir. Çağın geçerli paradigması
olarak demokrasinin de gerektirdiği yeterlilikler
çocuğun sosyalleşmesinde giderek artan bir ihtiyaç
hâline gelmektedir. Bu durum, toplumun temelini
oluşturan bir kurum olarak ailenin de yapı ve işlev
boyutunda kendini demokrasiye uyarlamasını
gerektirmektedir. Bunun özellikle, çocuğun kimliğinin
inşasında, aile içi iletişiminde ve karar verme sürecine
katılmasında dikkate alınması önem taşımaktadır.
Literatür taraması tekniğinin kullanıldığı bu çalışmada,
ailedeki sosyalleşme sürecinde demokratik beceri ve
değerlerin esas alınmasının önemi ile bunun nasıl
gerçekleştirilebileceği açıklanmaya çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Anahtar Kavramlar: Aile, eğitim, sosyalleşme, demokrasi, katılım, demokratik sosyalleşme

Kaynakça

1. BİLGİSEVEN K. Amiran, Eğitim Sosyolojisi Kavramlar, Teoriler, Eğitim Yoluyla Kalkınmanın Temelleri, Genişletilmiş 5. Baskı, Filiz Kitabevi, İstanbul, 1992.
2. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu Başkanlığı “2001 Yılı Aile Raporu, (hzl. İrfan Çayboylu), Ankara, 2002.
3. ÇAĞDAŞ, A. ve Z. SEÇER, Mutlu ve Sağlıklı Yarınlar İçin Anne-Baba Eğitimi, Eğitim Kitabevi, Konya, 2004.
4. DOĞAN İsmail, Sosyoloji (Kavramlar ve Sorunlar), 9. Baskı, Pegem Akademi Yayınları, Ankara, 2009.
5. ÖZCAN A. Osman, Çocuk Nasıl Eğitilir, ss., 135-168, Ailede Çocuk Eğitimi, (hzl. İrfan Çayboylu) T.C. Başbakanlık, Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü Yayını, 2004.
6. ÖZPOLAT Abdulvahap, Toplumsallaşma Hedefleri Açı- sından 2005 Sosyal Bilgiler Öğretim Programı, Millî Eğitim Dergisi, Millî Eğitim Bakanlığı Yayını, Yıl: 38, Sayı: 182, Bahar 2009, Ankara.
7. ÖZPOLAT Abdulvahap, Demokratik Vatandaşlık-Birlik- te Yaşama Kültürü, Hegem Yayınları, Ankara, 2009.
8. UYSAL Birkan, Siyasal Katılma ve Katılma Davranışına Ailenin Etkisi, TODAİE Yayınları, Ankara, 1984.

9. TURAN Mustafa, Tarih Boyunca Babaların Çocuklarına Öğütleri, Timaş Yayınları, İstanbul, 2003.
10. YILDIRIM Ergün, Bir Modernite Rüyası: Ailenin Sonu mu? -Kütahya Yetiştirme Yurdu Örneği- Aile ve Toplum, T.C. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu Başkanlığı Yayını, Yıl: 7, Cilt: 2, Sayı: 8, Ocak- Mart 2005 Ankara.
11. (99): 45-48, Ankara, 1996.