The Evaluation of Information Level of School of Health Students on Family Planning

Abstract

Applications of family planning methods help women to keep their health conditions in a better way. By the help of family planning, the couples may have children whenever they want and they can limit the number of their children according to their willingness. This study has been designed to evaluate family planning knowledge levels of the nursing students of Ege University Ödemis School of Health. The students who were in 1 and 2 classes have formed Group A and these students did not have any educatipn about family planning. The students who were in 3 rd and 4 th classes have formed group B and these students had education about family planning. This research has been designed as a descriptive study, and data of the research have been collected from 128 nursing students (all of the students) in January of 2003. Data of the research have been collected by the help of questionary papers which had been answvered under the supervision of the researcher. Data that were collected have been mentioned by means of numbers, percentages and tables. And "T test" has been used for the statistical analyses of the data at this study.Arithmetic mean of the ages of nursing students at this research has been found as 21 +1.32. The family planning knowledge level of the students at group B have been found much better than the group A. Besides, this difference has also been statistically significant.

Keywords

• Family planning, knowledge level, school of health, youth

Sağlık Yüksekokulu Öğrencilerinin Aile Planlaması Hakkında Bilgi Düzeylerinin Değerlendirilmesi

Öz

sağlıklarını daha iyi bir şekilde korumaları hususunda
onlara yardımcı olmaktadır. Aile Planlaması, ailelerin
istedikleri zaman, bakabilecekleri sayıda çocuk sahibi
olmalarıdır.
Bu araştırmayla, Ege Üniversitesi Ödemiş Sağlık
Yüksekokulu Hemşirelik Bölümü'nde okumakta olan tüm
öğrencilerin aile planlaması ile ilgili bilgilerinin
değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Ayrıca, aile planlaması
ile ilgili herhangibir eğitim almamış olan 1. ve 2. sınıf
öğrencilerinin oluşturduğu A Grubu ile bu konuda eğitim
almış olan 3. ve 4. sınıf öğrencilerinin oluşturduğu B
grubu öğrencilerinin bilgileri arasında olabilecek
farklılıkların da saptanması amaçlanmıştır.
Araştırmamız,.tanımlayıcı bir çalışma olarak planlanmış
ve İzmir ilinin Ödemiş ilçesindeki Ege Üniversitesi Ödemiş
Sağlık Yüksekokulu Hemşirelik Bölümü'nde, 2003 yılının
Ocak ayı içinde gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmanın
evreni, Ege Üniversitesi Ödemiş Sağlık Yüksekokulu'nda
okuyan öğrencilerin tümüdür. Evreni oluşturan toplam
öğrenci sayısı 128 kız öğrencidir. Araştırmamızın evreni
ulaşılabilir büyüklükte olduğu için herhangibir örnekleme
yöntemi uygulanmadan evreninin tümü çalışma
kapsamına alınmıştır. Araştırmamızın verileri, bizzat
araştırıcı tarafından uygulanan anket formlarının gözlem
altında yanıtlanması yöntemiyle toplanmıştır. Elde edilen
tüm veriler sayısal ve yüzde değerler haline
dönüştürülmüş olup, bu değerleri içeren tablolar
oluşturulmuştur. Verilerin değerlendirilmesi aşamasında
istatistiksel olarak "Bağımsız gruplarda iki yüzde
arasındaki farkın önemlilik testi" uygulanmıştır.
Araştırmaya katılan öğrencilerin yaşlarının aritmetik
ortalaması 21 ± 1.32 olarak hesaplanmıştır. Eğitim
almış olan B grubu öğrencilerinin aile planlaması
hakkındaki bilgi düzeyleri A grubundaki öğrencilerin bilgi
düzeylerinden daha iyi bulunmuştur. Bu iki grup arasındaki
fark da istatistiksel olarak anlamlıdır.

Anahtar Kelimeler

• Aile planlaması, bilgi düzeyi, sağlık yüksekokulu, gençlik

Kaynakça

1. I - Ana Sağlığı ve Aile Planlaması El Kitabı. 5. Baskı, Ankara: T.C. Sağlık Bakanlığı.AÇŞAP Genel Müdürlüğü Yayını, 1992: 135-152.
2. Elçioğlu ÖŞ, Ünlüoğlu İ, Özalp S. Aile planlaması danışmanlık hizmetleri ve kalite. Sağlık ve Toplum, 2000; 10 (3): 3-7.
3. Bayık A: Aile Planlaması Eğitim Kitapçığı. İzmir: E.Ü. Hemşirelik Y.O. ve Karşıyaka Belediyesi Ortak Yayını (Halk Sağlığı Eğitim Programı Yayını, No: 1), 1991:1-2.
4. Saraç I, Yalçın ÖT, Özalp S, Hassa H. Bir üniversite hastanesinde rahim içi araç uygulamaları. Sağlık ve Toplum 1999; 9 (2): 29-31.
5. Ceylan S, Tekbaş F. Aile planlamasına bütüncül bir yaklaşım; erkeklerin katılımı. Sağlık ve Toplum 2000; 10 (3): 16-21.
6. Özkan S, Maral I, Bumin MA. Kadın sağlık personelinin kullandığı aile planlaması yöntemleri. Sağlık ve Toplum 1998; 8 (1): 14-17.
7. Özbaşaran F. Üreme sağlığı, üreme hakları, üreme sağlığı sorunları ve 4. Dünya kadın konferansı doğrultusunda öneriler. Hemşirelik Forumu ; 2 (6): 300-4. Kadın Sağlığı ve Aile Planlaması Ulusal Faaliyet Planı. Ankara: T.C. Sağlık Bakanlığı AÇSAP Genel Müdürlüğü Yayını, 1998: 4-5.
8. Bayık A: Ebe ve Hemşireler İçin Aile Planlaması ve Cinsel Yolla Bulaşan Hastalıklar Konusunda Bilgiler, izmir: E.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Yayını, 1994:1-2.

9. Baykan Z, Maral I, Bumin MA. Ankara ili Gölbaşı bölgesindeki 15 - yaş evli kadınların çocuk isteme durumlarına göre aile planlaması yöntemi kullanımı ve kullanılan aile planlaması yöntemleri. Sağlık ve Toplum 2001; 11 (2): 24-29.
10. I1 - Yıldırım A. Zeynep Kamil Hastanesi aile planlaması kliniğine yasal tahliye olmak için başvuran kadınların aile planlaması hakkında bilgilendirilmesi ve kürtaj sonrası tercih ettikleri yöntemlerin değerlendirilmesi. Dirim 1998; 73 (5-6): 153-155.
11. Aile Planlaması Ders Kitabı. Ankara: Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı AÇSAP Genel Müdürlüğü ile Sağlık Eğitimi Genel Müdürlüğü ortak yayını, 1984.
12. Özev E, Erez S, Aka N. Aile planlaması kavramının gelişmesi. Haydarpaşa Numune Hastanesi Tıp Dergisi 1989; 29 (3): 211-23.
13. Demirbilek H. Aile planlamasında sosyal hizmet. Göztepe Tıp Dergisi ; 10 (3): 144-46. Bayram N (ed.), Hassa H, Özalp S, Yıldırım A, Şener T. Ana Sağlığı ve Aile Planlaması. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları No: 725, Hatcher RA et all. Contraceptive Technology: International Edition. U.S.A.: 1994.
14. Taşkın L. Doğum ve Kadın Sağlığı Hemşireliği. Ankara: Sistem Yayınları, IV. Baskı, 2000.
15. Hatcher RA, Rinehart W, Blackburn R, Geller JS. The Essentials of Contraceptive Technology (A Handbook for Clinical Staff). Baltimore - U.S.A.: A Publication of Johns Hopkins School of Public Health, Population Information Program, 1997.
16. Akın A. Hekimler İçin Aile Planlaması El Kitabı. Ankara: S.B. Yayınları, Saunders BD, Trapp RG. Basic and Clinical Biostatistics. Connecticut U.S.A.: Appleton & Lange Publication, International II. Edition, 1990.
17. Sümbüloğlu K, Sümbüloğlu V. Biyoistatistik. Ankara: Hatipoğlu Yayınları No: 53, 3. Bası, 1990.
18. Halıcı H. "Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu 1 ve 3. sınıf Öğrencilerinin Aile Planlaması Teknik ve Yöntemleri Konusunda Bilgi Düzeylerinin incelenmesi" konulu yayınlanmamış Lisans Bitirme tezi; Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu, İzmir, Toker SO, Küçükyılmaz Ü. Ege Üniversitesi Ödemiş Sağlık Yüksekokulu öğrencilerinin HIV/AIDS bilgi düzeylerinin eğitim öncesi ve sonrasında değerlendirilmesi. Ege Tıp Dergisi, 2001; 40 (2): 91-97.
19. Kaya D, Köşgeroğlu N, Fıçıcı E. Hemşirelerin AiDS'e ilişkin bilgi düzeylerinin araştırılması. AİDS (Turkish Journal of AİDS), 2000; 8(13 ): 48-53.
20. Toker SO, Çakır A, Turgut A, Sural S, Oral S. Aile planlaması kavramına genel bir bakış. Dirim Dergisi, 2002; 77 (5): 23-30.