Din Eğitiminde Engellilere Yönelik Öğretim Materyalleri (Öğretmen Görüşlerine Dayalı)

Öz

Kişilerin gittikçe bireyselleştiği açık, çoğulcu bir toplumda her kesimin ve bireyin ihtiyacını gidermeyi hedef edinen din eğitiminin engellileri göz ardı etmesi düşünülemez. Engellilere yönelik din eğitiminde önemli bir unsur ise öğretim materyalleridir. Öğretim materyalleri öğretilmek istenilen bilginin ve istenilen davranış değişikliğinin kolay ve somut olarak aktarılmasında ve kalıcı öğrenmelerin sağlanmasında önemlidir. Ayrıca materyallerin, heterojen özellik gösteren engellilere yönelik özel ve özgün olması, birey ve yaşam temelli bir din eğitimi sağlamasına da olanak sağlaması gerekir. Bu bağlamda yapılan bu çalışma, öğretmen görüşleri çerçevesinde engellilere yönelik din eğitiminde öğretim materyallerini konu edinmiştir. Nitel bir desende hazırlanan bu çalışma; Erzurum, Trabzon ve Muş ilinde, Hz. Muhammed’in Hayatı, Temel Dini Bilgiler, Kur’an-ı Kerim veya Din kültürü ve Ahlak Bilgisi derslerini yürüten 22 öğretmenin görüşlerine dayalıdır. Veriler engel türlerine göre betimsel olarak ortaya konulmaya çalışılmıştır. Çalışmada elde edilen veriler ışığında öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Engelli,Din Eğitimi,Materyal Tasarımı,Öğretim Materyalleri,Engelli Din Eğitimi

Teaching Materials for Students with Disabilities at Religion Education (Based on Teachers' Views)

Öz

 Religion Education is aiming to ensure the needs of the individuals and groups in an open and multicultural society which people are becaming more individual. This also ıncludes disapled people. An important component of religion education which is intended for disabled students is teaching materyals. These metaryals are important to provide perminent learning and transfer the desired changes in behavior. In addition, the materyals must be particular for every individual disabled person. They should provide religion education which is special and life baded. In that sense, this study handles the teaching materyals which is intended for disabled students within the framework of teachers’ opinions.This qualititative study is based on 22 teacher opinions who is teaches Religion Culture and Ethics, Qur’an, Basic Religious Knowledge, and the Life of Muhammed and these teacher located in Erzurum, Trabzon and Muş. The data is put forlt descriptively in accordance of the kind of disability. There are suggestion in accordance with the data in this study.

Anahtar Kelimeler

• Disabled,Religion Education,Mateirial Desing,Teaching Materials,Disabled Religion Education

Kaynakça

1. Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği. (2006, 31 Mayıs 31). Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği. T.C. Resmi Gazete, 26184.
2. Altaş, N. (2007). Ortaöğretim Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretimi Öğretmen El Kitabı. İstanbul: DEM Yayınları.
3. Başbakanlık Özürlüler İdaresi Başkanlığı.(1999). I. Özürlüler Şurası.
4. Batar, Y. (2011). Empatik din eğitimi. İstanbul : Elips Yayınları.
5. Büyüköztürk, Ş. vv. (2011). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara. Pegem Akademi Yayınları.
6. Canöz, Ş. (2011). Özel eğitime gereksinimi olan öğrenciler ve özel eğitim. (Ed. Hasan Avcıoğlu) İlköğretimde Özel Eğitim (ss.1-18). Ankara : Nobel Yayınları.
7. Cavkaydar, A. (2012). Özel eğitime gereksinim duyan çocuklar ve özel eğitim”, (Ed. Halil İbrahim Diken,), Özel eğitime gereksinimi olan çocuklar ve özel eğitim (ss.1-28), Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
8. Cebeci, S. (2010). Bilimsel araştırma ve yazma teknikleri. İstanbul : Alfa Yayınları.

9. Çepni, S. (2010). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş. Trabzon.
10. Eratay, E. (2010). Zihinsel yetersizliği olan çocuklar ve eğitimleri, (Ed. Necati Baykoç), Öğretmenlik programları için özel eğitim, (ss.170-196), Ankara: Gündüz Yayıncılık.
11. Ertürk, S. (1997). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Mateksan Yayınları.
12. Evans, P. (2003, June). Aspects of the integratıon of handıcapped and dısadvantaged students into educatıon. Erişim Tarihi: 15 Nisan 2014). www.oecd.org/edu/school/27141224.pdf‎.
13. Goldman, R. (1997). Religious thinking from childhood to adolescence, London and Henley: Routledge and Kegan Paul.
14. Hallahan, D. P., M. Kauffman, J. M. (2006). Exceptional lerarners - ıntroductionto special education, Boston: Pearson Paplication.
15. Kirk, S vd. (2009). Exceptional children. Houghton Mifflin Harcourt Boston: Publishing Company.
16. Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Kurumları Yönetmeliği. ( 2012). Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Kurumları Yönetmeliği. T. C. Resmi Gazete, 28296.
17. Özokçu, O. (2013). Zihin yetersizliği olan öğrenciler, (Ed. Atilla Çavkaydar), Özel eğitim, (ss. 59-77), Ankara: Vize Yayınları.
18. Peker, H. (2000). Hüseyin, din psikoloji. Samsun: Çamlıca Yayınları.
19. Saban, A. (2010). Öğretim teknolojisi ve materyal tasarımı ile ilgili temel kavramlar,(Ed. Kıymet Selvi) , Öğretim teknolojileri ve materyal tasarımı, (ss.51-88), Ankara, Anı Yayınları.
20. Sadioğlu, Ö. (2011). Sınıf öğretmenlerinin kaynaştırmaya ilişkin sorunları, beklentileri ve önerilerine yönelik nitel bir araştırma, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), Uludağ Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bursa.
21. Selçuk, M. (1998). Din Öğretimi Özgürleştiren Bir Süreç Olabilir mi? İslamiyat. 1, (73‐87).
22. Yalın, H. İ. (2010). Öğretim teknolojileri ve materyal geliştirme . Ankara: Nobel Yayınları.
23. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları.