An Assessment On The Concept of Urban Sustainability And The Role of City Councils in Ensuring Urban Sustainability

Öz

The concept of sustainable development, as described in the 1987 Brundtland Report, is generally seen to focus on a meeting the needs of today, without risking the funds for meeting the needs of the next generations. In the report, the concept of sustainability is examined in the context of the issues of the poverty and dominance of poverty on the environment, the negative effects of rapid population growth and population concentration on the quality of life, excessive consumption of environmental resources and urban growth and the uncontrolled spread of cities and the concept is associated with sustainable development by this way. Urban sustainability, which aims to eliminate environmental problems and protect the ecosystem, is the application of sustainable development to cities at the local level. At this point, local governments have important tasks in achieving urban sustainability. In Turkey, in parallel to the changing role of local authorities in providing urban sustainability and as a result of the Local Agenda 21 applications, mechanisms called the city council were created. In this study, the concepts of sustainability, sustainable development and urban sustainability will be discussed firstly in terms of conceptual and theoretical aspects. Then, in the historical process, how these concepts have survived in the process of development is discussed within the framework of legal texts at different levels. Then, the structure, establishment and operation of city councils in Turkey will be examined in detail and will be focussed on the legal basis at the national platform. Finally, the city councils’ relationship with the concepts of sustainability, sustainable development and urban sustainability and the role of city councils in ensuring urban sustainability will be examined.

Anahtar Kelimeler

• Sustainability,Sustainable Development,Urban Sustainability

Kentsel Sürdürülebilirlik Kavramı Ve Kentsel Sürdürülebilirliğin Sağlanmasında Kent Konseylerinin Rolü Üzerine Bir Değerlendirme

Öz

1987 yılında hazırlanmış olan Brundtland Raporu’nda tanımlanmış olan sürdürülebilir kalkınma kavramı, genel olarak, “bugünün ihtiyaçlarının, sonraki nesillerin ihtiyaçlarının karşılanmasına yönelik birikimin riske atılmadan karşılanması”na odaklandığı görülmektedir. Söz konusu raporda sürdürülebilirlik kavramı ise “yoksulluk ve yoksulluğun çevre üzerindeki tahakkümü”, “hızlı nüfus artışının ve nüfus yoğunlaşmasının yaşam kalitesine yönelik olumsuz etkileri”, “çevre kaynaklarının aşırı şekilde tüketilmesi” ile “kentsel büyüme ve kentlerin denetimsiz bir şekilde yayılması”na yönelik sorunlar bağlamında ele alınmıştır ve kavram, sürdürülebilir kalkınma ile bu yolla ilişkilendirilmiştir.

Çevre sorunlarını ortadan kaldırmayı ve ekosistemi korumayı amaçlayan kentsel sürdürülebilirlik, sürdürülebilir kalkınmanın yerel düzeyde kentlere uygulanmasıdır. Bu noktada kentsel sürdürülebilirliğin sağlanmasında yerel yönetimlere önemli görevler yüklenmiştir. Türkiye’de de kentsel sürdürülebilirliğin sağlanmasında yerel yönetimlerin değişen rolüne koşut ve Yerel Gündem 21 uygulamalarının bir sonucu olarak kent konseyi adındaki mekanizmaları oluşturulmuştur.

Bu çalışmada da öncelikle kavramsal ve kuramsal açıdan “sürdürülebilirlik”, “sürdürülebilir kalkınma” ve “kentsel sürdürülebilirlik” kavramları ele alınacaktır. Daha sonra, tarihsel süreç içerisinde söz konusu kavramların nasıl bir gelişim seyri içerisinde günümüze geldiği, farklı düzeylerdeki hukuki metinler çerçevesinde ele alınmıştır.  Ardından, Türkiye’de kent konseylerinin yapı, kuruluş ve işleyişi ayrıntılı biçimde irdelenecek ve ulusal düzlemdeki hukuki dayanakları üzerinde durulacaktır. Nihayet, kent konseylerinin; sürdürülebilirlik, sürdürülebilir kalkınma ve kentsel sürdürülebilirlik kavramları ile olan ilişkisi ve kent konseylerinin kentsel sürdürülebilirliğin sağlanmasındaki rolü irdelenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilirlik,Sürdürülebilir Kalkınma,Kentsel Sürdürülebilirlik

Kaynakça

1. Alberti, M. (1996), “Measuring Urban Sustainability”, Environ Impact Assess Rev., C. 16, ss. 381-424
2. Aygen, M. (2014), “An Investigation of The Contributions of City Councils to The Urban Management: Elazığ Sample”, International Journal of Social Science, C.29, ss.217-236.
3. Cohen, B. (2006), “Urbanization in Developing Countries: Current Trends, Future Projections and Key Challenges for Sustainability”, Technology in Society, C. 28, ss.63-80.
4. Çankır, B., Fındık, H. ve Koçak, Ö. E. (2012), “Sürdürülebilirlik ve Sürdürülebilir Organizasyon Yönetimi”, 1 st International Conference on Sustainable Business and Transitions for Sustainable Development Bildiriler Kitabı, ss.375-385.
5. Çukurçayir, M. A. (2011), Yerel Yönetimler: Kuram, Kurum ve Yeni Yaklaşımlar, Çizgi Kitabevi, Konya.
6. Emrealp, S. (2005), Yerel Gündem 21 Uygulamalarına Yönelik Kolaylaştırıcı Bilgiler El Kitabı, Birmat Matbaası, İstanbul.
7. Goodland, R. (1995), “The Concept of Environmental Sustainability”, Annual Review of Ecology and Systemaics, C. 26, ss.1-24.
8. Güneş, M. (2004), Yerel Gündem 21 “Ulusal” Kentlerden “Küresel” Köylere, Detay Yayıncılık, Ankara.

9. https://www.sustainabledevelopment2015.org/AdvocacyToolkit/index.php/earth-summit-history/past-earth-summits/60-rio-1997 (25/06/2018).
10. http://www.idemahaber.com/habitat-iii-konferansi-2016-yilinda-ekvatorda/ (25/06/2018).
11. http://www.arkitera.com/haber/27733/habitat-iii (25/06/2018).
12. http://resmigazete.gov.tr/eskiler/2006/10/20061008-5.htm (25/06/2018).
13. http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2009/06/20090606-9.htm (25/06/2018).
14. http://www.mfa.gov.tr/yerel-gundem-21.tr.mfa (26/06/2018).
15. http://ekoiq.com/2013/11/27/uclu-bilanco-sistemi/ (25/06/2018).
16. Kestellioğlu, G. (2011), “Yerel Demokrasi ve Kent Konseyleri: Kahraman Maraş Örneği”, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İİBF Dergisi, C. 1, S.1, ss. 121-140.
17. Kocaoğlu, M. (2015), “Yerel Sürdürülebilir Kalkınma ve Kent Konseyleri: Kırşehir Kent Konseyi Örneği Üzerinden Uygulamalı Bir Çalışma”, Paradoks Ekonomi, Sosyoloji ve Politika Dergisi, C.11, S.2, ss. 110-113.
18. Kutlu, Ö., Usta, S., Kocaoğlu, M. (2009), “Vatandaş Odaklı/Vatandaşın Odakta Olduğu Yönetim: Kent Konseyleri ve Selçuklu Belediyesi Örneği”, Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, C. 9, S.18, ss. 507-532.
19. Özcan L. ve Yurttaş, F. (2010), “Kent Konseyleri Müzakereci Demokrasinin Uygulama Alanı Olarak Düşünülebilir mi?”, Yerel Yönetimler Yerel Siyaset ve Kentsel Politikalar, (Edt. Bekir Parlak), Dora Yayıncılık, Bursa.
20. Turkey Habitat-III National Report (2014), “Republic of Turkey Ministry of Environment and Urbanization”, Ankara.
21. Turkey Habitat-III National Report (2014), “Republic of Turkey Ministry of Environment and Urbanization”, Ankara.
22. World Population Prospects (2017), “The 2017 Revision”, United Nation, New York.
23. World Urbanization Prospects (2007), “The 2007 Revision”, United Nations Department of Economic and Social Affairs/Population Division.
24. World Urbanization Prospects (2014). “The 2014 Revision”, U.N. Department of Economic and Social Affairs. New York.
25. Yazar, K. Hakan (2006). “Sürdürülebilir Kentsel Gelişme Çerçevesinde Orta Ölçekli Kentlere Dönük Kent Planlama Yöntem Önerisi”. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Doktora Tezi.