OPINIONS OF SOCIAL WORK UNDERGRADUATE AND GRADUATE STUDENTS ON DISTANCE EDUCATION PRACTICES DURING THE PANDEMIC PROCESS

Öz

The aim of this study is to evaluate the distance education practices offered to social work undergraduate and graduate students during the Covid-19 pandemic from the perspective of students and to make suggestions for the development of educational activities in the light of these evaluations. The study was designed within the scope of the quantitative paradigm and using the descriptive model, which is one of the survey models. The population of the study is undergraduate and graduate students continuing their education within the social work department in Turkey, and 446 social work undergraduate and graduate students were reached to represent the population within the scope of the study. The questionnaire form developed by Smoyer et al. (2020) and adapted into Turkish by the research team was used as a data collection tool. Some of the main findings presented in the study reveal that the theoretical courses within the scope of distance education during the pandemic process were mostly taught in a synchronous model (94.4%), the view that "course recordings can be watched later (30.1%)" stands out as the strongest aspect of distance education, and 79.6% of the participants found face-to-face education more beneficial than distance education. At the same time, 82.1% of the participants stated that they did homework, 77.1% of them took online multiple-choice exams and 64.8% of them took take-home exams. The findings are valuable for evaluating the strengths and weaknesses of distance education processes and making necessary improvements.

Anahtar Kelimeler

• Distance education
• social work
• social work and students
• pandemic

SOSYAL HİZMET LİSANS VE LİSANSÜSTÜ ÖĞRENCİLERİNİN PANDEMİ SÜRECİNDE UZAKTAN EĞİTİM UYGULAMALARINA İLİŞKİN GÖRÜŞLERİ

Öz

Bu çalışmada amaç; Covid-19 pandemisi sürecinde sosyal hizmet lisans ve lisansüstü öğrencilerine sunulan uzaktan eğitim uygulamalarının öğrencilerin perspektifinden değerlendirilmesi ve bu değerlendirmeler ışığında eğitim faaliyetlerinin geliştirilebilmesi adına önerilerde bulunulmasıdır. Çalışma, nicel paradigma kapsamında kurgulanan ve tarama modellerinden biri olan betimsel modelin kullanıldığı bir araştırmadır. Çalışmanın evreni Türkiye’de sosyal hizmet anabilim dalı dâhilinde eğitimini sürdürmekte olan lisans ve lisansüstü öğrencileridir ve çalışma kapsamında evreni temsil etmek adına 446 sosyal hizmet lisans ve lisansüstü öğrencisine ulaşılmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak Smoyer ve arkadaşları (2020) tarafından geliştirilen ve araştırma ekibi tarafından Türkçe’ye uyarlanan anket formu kullanılmıştır. Çalışma dahilinde sunulan temel bulgulardan bazıları; pandemi sürecinde uzaktan eğitim kapsamında en çok senkron modelde (%94,4) teorik derslerin işlendiğini, uzaktan eğitimin en güçlü yanı olarak “ders kayıtlarının sonradan izlenebiliyor olması (%30,1)” görüşünün ön plana çıktığını, katılımcıların %79,6’sının yüz yüze eğitimi uzaktan eğitime kıyasla daha faydalı bulduklarını ortaya koymaktadır. Aynı zamanda uzaktan eğitimde ölçme ve değerlendirme yöntemleri olarak katılımcıların %82,1’i ödev yaptığını belirtirken, %77,1’i çevrimiçi çoktan seçmeli ve %64’8’i take home exam’a dâhil olduklarını belirtmiştir. Bulgular, uzaktan eğitim süreçlerinin güçlü ve zayıf yönlerinin değerlendirilmesi ve gerekli iyileştirmelerin yapılabilmesi açısından değerli görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan eğitim
• sosyal hizmet
• sosyal hizmet öğrencileri
• pandemi

Kaynakça

1. Adıbelli, D., Türkoğlu, N., Kılıç, D. (2013). Öğrenci Hemşirelerin Yaşlılığa İlişkin Görüşleri ve Yaşlılara Karşı Tutumu, Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi, 6(1), 2-8.
2. Ağar, A. (2020). Yaşlılarda Ortaya Çıkan Fizyolojik Değişiklikler, Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışmaları Dergisi, 3(3), 347-354.
3. Alexander, V., Bahr, M., Hicks, R. (2015). Ability to Recall Specific Detail and General Detail (Gist) in Young Old, Middle Old, and Older Adults, Psychology, 6, 2071-2080.
4. Başer, G., Cingil, D.(2019). Üniversite Öğrencilerinin Yaşlılara Karşı Tutumlarının Değerlendirilmesi, Sağlık ve Toplum Dergisi, 29 (2), 79-58.
5. Cummins, Josephine, M. (2000). Attitudes to Old Age and Ageing in Medieval Society, Doctorate of Philosophy At the University of Glasgow, Department of History, (Medieval) Faculty of Arts, Erişim adresi: https://theses.gla.ac.uk/2542/1/2000cumminsphd.pdf.
6. Çapcıoğlu, İ., Alpay, A. H.(2021). Türkiye'de Yaşlılığın Geleceği, Uluslararası Toplum ve Kültür Çalışmaları Dergisi, 8, 77-88.
7. Danış, M. Z., Kara, H. Z., Çolak, F., Kırpık, S., Ayyıldız, A., (2015). Sosyal Hizmet ve Hemşirelik Öğrencilerinin Yaşlılara Yönelik Tutumları, Tarih Okulu Dergisi, 8(24), 539-559.
8. Duran, R.(2021) Sosyal Hizmet Öğrencilerinin Dezavantajlı/Risk Altındaki Yaşlılara Yönelik Tutumlarının Değerlendirilmesi, Uluslararası Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 1 (1). 1-12.

9. Duyan, V., Gelbal, S. (2013). Yaşlılara Yönelik Tutum Ölçeğinin Bir Grup Üniversite Öğrencisi Üzerinde Türkçeye Uyarlama Çalışması, Türk Geriatri Dergisi, 16(2), 202-209.
10. Franz , J. & Scheunpflug, A. (2009). Zwischen Seniorität und Alterität. Eine empirische Rekonstruktion intergenerationellen Lernens. In: Zeitschrift für Erziehungswissenschaft (ZfE), 12, 437–455.
11. Hartford, E. M. (1985). Understanding Normative Growth and Development in Aging: Working with Strengths, Getzel, G. S. ve Mellor, M. J. (Ed.). Gerontological Social Work Practice in the Community, (2. baskı) içinde (ss.37-54), New York: The Haworth Press.
12. Henneberger, Anton & Ewert, Otto. (1995). Die soziale Einbindung älterer Menschen als Realisation eines Austauschmodells. Eine Untersuchung im Auftrag des Ministeriums für Arbeit, Soziales und Gesundheit des Landes Rheinland-Pfalz, Mainz: Ministerium für Arbeit, Soziales und Gesundheit.
13. Henneberger, Anton (1998). Bildung und sozialer Austausch zwischen Alt und Jung Kontakt durch Bildung - Bildung durch Kontakt. In: Bildung und Erziehung, BuE 51, 4, 383-389.
14. Kavuran, E., Caner, E. (2021). Yaşlı Bakım Öğrencilerinin Yaşlılara Yönelik Tutumları ve Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi, Türk Fen ve Sağlık Dergisi, 2(2), 89-97.
15. Kogan, N. (1961). Attitudes Toward Old People: The Development of a Scale and an Examination of Correlates, Journal of Abnormal Social Psychology, 64, 44-54.
16. Komşu, U. C.(2016). Yaşlılık, Yaşlı Nüfusun Sorunları ve Yetişkin Eğitimi, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(1), 370-389.
17. Kruse, A. (1997). Bildung und Bildungsmotivation im Erwachsenenalter. In Weinert, Franz E., & Mandel. Heinz (Hrsg.), Psychologie der Erwachsenenbildung, Enzyklopädie der Psychologie, Themenbereich D, Serie I, Band 4 S.l 15-178. Göttingen: Hogrefe, 199
18. Kutsal, Y. G.(2005). Yaşlanan Dünya ve Yaşlanan İnsan. Erişim adresi: https://geriatri.org.tr.
19. Mancılık, A. (2015). Sosyal Hizmet Öğrencilerinin Müracaatçı Olarak Yaşlılarla Çalışma ve Yaşlılara Yönelik Tutumlarının Belirlenmesi. Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Sosyal Hizmet Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi.
20. Müftüler, H. G.(2018). Yaşlılar Açısından Yaşlılık Gerçeği, Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 2(1), 93-129.
21. O’Hanlon, A.(2002). Exploring, Measuring and Explaining Negative Attitudes to Own Future Old Age, Doctor of Philosophy, Department of Psychology, Faculty of Social Sciences, University of Southampton, Erişim adresi: https://eprints.soton.ac.uk/465014/1/905263.pdf
22. Ridgway, V. J. (2015). Visual perceptions of ageing: A multi method and long itudinal study exploring attitudes of under graduate nurses towards older people (Doctoraldissertation). University of Chester, United Kingdom, Erişim adresi: https://chesterrep.openrepository.com /bitstream/handle/10034/620346/PhD%20V%20J%20Ridgway%20Final%20for%20binding.pdf?sequence=1&isAllowed=y
23. Tereci, D., Turan, G., Kasa, N., Öncel, T., Arslansoylu, N. (2016). Yaşlılık Kavramına Bir Bakış, Ufkun Ötesi Bilim Dergisi, 16(1), 84-116.
24. Tremmel, J., Bschaden, A. und Wagermaier, A. (2014). Die wachsende Zahl von Seniorenstudierenden in Deutschland unter dem Aspekt der Generationengerechtigkeit – Harmonie oder Konflikt? In: Tremmel, J. (Hrsg.) (2014). Generationsgerechte und nachhaltige Bildungspolitik. Springer Verlag.
25. Tremmel, J. (2014). Generationsgerechte und nachhaltige Bildungspolitik. Springer Verlag. ISBN 978-3-658-02741-4.
26. TÜİK. (2021). İstatistiklerle Yaşlılar, 2021. Erişim adresi: https://data.tuik.gov.tr.
27. Türk Dil Kurumu. (2022). Güncel Türkçe Sözlük. Erişim adresi: https://sozluk.gov.tr.
28. Wang, Q., Zhou, F., Xie, W., Zhao, X., Liu, X. (2016). Research Progress on Aging Mechanisms, Advances in Aging Research, 5,49-57.
29. Xia, X. (2020). Aging Education: Sociological Analysis on the Social Status Promotion of the Elderly, Open Access Library Journal, 7, 1-11.
30. Yıldız, M. (2012). Bağlanma Kuramı Açısından Yaşlılık Dönemine Genel Bir Bakış, Cumhuriyet Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 36(1), 1-30.