Derleme
BibTex RIS Kaynak Göster

Türkiye'de Hasta Haklarının Max-Neef'in İnsan Odaklı Kalkınma Yaklaşımı ile Yeniden Çerçevelenmesi: Tıbbi Sosyal Hizmet ve Sosyal Politika

Yıl 2026, Cilt: 7 Sayı: 1 , - , 30.03.2026
https://doi.org/10.61861/spshcd.1904534
https://izlik.org/JA88NG28CA

Öz

Bu çalışma, Türkiye’deki hasta hakları uygulamalarını Manfred Max-Neef’in "İnsani Ölçekli Kalkınma" kuramı üzerinden disiplinlerarası bir bakış açısıyla incelemektedir. Mevcut literatürde sıklıkla yasal bir zorunluluk olarak ele alınan hasta hakları; bu araştırmada hastanın geçim, korunma, anlama, katılım, kimlik ve özgürlük gibi evrensel insani gereksinimlerinin klinik ortamdaki tezahürleri olarak yeniden tanımlanmaktadır. Türkiye’de hekim-hasta iletişimindeki paternalistik eğilimlerin, hastanın "Özgürlük" ve "Anlama" ihtiyaçlarını baskılayan birer "engelleyici tatmin edici" olarak işlev gördüğü saptanmıştır. Analizler, 1998 tarihli Hasta Hakları Yönetmeliği’nin yasal birer tatmin edici olarak tasarlandığını, ancak aşırı hasta yoğunluğu ve yapısal kısıtlılıklar nedeniyle uygulamada ciddi "gereksinim yoksullukları" yaşandığını ortaya koymaktadır. Sosyal hizmet ve sosyal politika bağlamında; sağlığın sadece klinik bir durum değil, fiziksel, sosyal ve ruhsal refahın bütünleşik hali olduğu vurgulanmaktadır. Çalışma sonucunda; çeşitliliğe duyarlı bakım ortamlarının inşası, kültürel alçakgönüllülük temelli onam süreçleri ve hassas grupların kimlik haklarını koruyan veri yönetişimi modelleri gibi somut pratik ve politika önerileri sunulmaktadır. Nihai hedef, hastayı kendi sağlık yolculuğunun ana aktörü konumuna getiren insan onuruna yaraşır bir uygulama modeli önermektir.

Etik Beyan

Yazar(lar)ın Beyanı: Bu çalışma, bilimsel araştırma ve yayın etiği ilkelerine uygun olarak hazırlanmıştır. Çalışmada kullanılan tüm veriler, düşünceler ve görsel materyaller akademik dürüstlük çerçevesinde sunulmuş; yararlanılan tüm kaynaklara metin içerisinde ve kaynakça listesinde eksiksiz olarak atıf yapılmıştır. Etik Kurul Onayı ve İzinler: Bu makale kapsamında atıf yapılan saha çalışmaları (örneğin; Akıncı, 2009; Bostan, 2008; Aydemir ve Işıkhan, 2012) daha önce yayınlanmış ikincil verilerdir. Bu çalışma, mevcut literatürün Max-Neef’in kuramsal çerçevesiyle yeniden yorumlanmasına dayanan bir derleme/analiz niteliği taşıdığı için doğrudan bir insan denek kullanımı içermemektedir. Ancak, analiz edilen verilerin toplandığı asıl çalışmaların ilgili kurum ve etik kurullardan onay aldığı saptanmıştır. Çıkar Çatışması (Conflict of Interest): Yazar(lar), bu çalışmanın hazırlık, araştırma ve yayın aşamalarında herhangi bir kişi, kurum veya kuruluş ile doğrudan veya dolaylı bir çıkar çatışması içerisinde olmadığını beyan eder. Finansal Destek (Financial Support): Bu çalışma için herhangi bir kamu veya özel kuruluştan finansal destek alınmamıştır. Yazar Katkı Oranı: Çalışmanın tasarımından, kuramsal çerçevesinin (Max-Neef İnsan İhtiyaçları Matrisi) oluşturulmasına, verilerin tıbbi sosyal hizmet ve sosyal politika bağlamında analiz edilmesine ve sonuçların raporlanmasına kadar tüm süreçler yazar(lar) tarafından gerçekleştirilmiştir.

Destekleyen Kurum

-

Proje Numarası

-

Teşekkür

-

Kaynakça

  • Abdur-Rahman, A. I. (2024). The black ecstatic. In Millennial style: The politics of experiment in contemporary African diasporic culture (pp. 105–130). Duke University Press. https://doi.org/10.2307/jj.10518969.7
  • Adeyemi, D., Amedior, N., Longe, B., Akintunwa, F., Omotosho, S., & Longe, O. (2023). Ethical implications of artificial intelligence in the global healthcare sector: Trends, perspectives and future developments. Advances in Multidisciplinary & Scientific Research Journal Publication, 9(3), 41–53. https://doi.org/10.22624/aims/sij/v9n3p4
  • Akça, S., Akpınar, Y., & Habbani, T. (2015). Knowledge and attitudes of nurses regarding patient rights: A Corum/Turkey sample. Revista Da Associação Médica Brasileira, 61(5), 452–457. https://doi.org/10.1590/1806-9282.61.05.452
  • Akıncı, F. E. (2009). Hasta hakları ve bir devlet hastanesi örneği [Yüksek lisans tezi]. Atılım Üniversitesi.
  • Aksu-Tanık, F. (2011). İyi hekimlik ve nitelikli sağlık hizmeti ve sağlık hakkı için çok ses tek yürek mücadele kampanyası. Kapitalizmin Krizi ve Sağlık, Uluslararası Sağlık Politikaları Birliği Avrupa Birimi XVI. Konferansı, 29.
  • Allen, J., Earp, B., & Wilkinson, D. (2025). AI-assisted consent in paediatric medicine: Ethical implications of using large language models to support decision-making. Journal of Medical Ethics, Article jme-2024-110624. https://doi.org/10.1136/jme-2024-110624
  • Amedior, N. (2023). Ethical implications of artificial intelligence in the healthcare sector. Advances in Multidisciplinary & Scientific Research Journal Publication, 36, 1–12. https://doi.org/10.22624/aims-/accrabespoke2023p1
  • Aydemir, İ., & Işıkhan, V. (2012). Hasta hakları birim sorumlularının hasta hakları uygulamalarına ilişkin görüşleri. Toplum ve Sosyal Hizmet, 23(2), 117–134.
  • Aydemir, İ., & Işıkhan, V. (2013). Hasta hakları kurullarında yaşanan sorunlara ilişkin bir araştırma. Sağlık Düşüncesi ve Tıp Kültürü Dergisi, (26), 94–97.
  • Aydın, E. (2001). Tıp etiği. Güneş Kitabevi.
  • Beran, R. (2025). Patient safety-informed consent. Medicine and Law, 343. https://doi.org/10.63776/medlaw2025.44.3.beran
  • Bostan, S. (2008). Sağlık çalışanlarının hasta haklarına yönelik tutumları: Bir devlet hastanesi örneği. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 11(1), 1–22.
  • Can, R., & Tambağ, H. (2023). Examination of patients’ attitudes toward exercising patient rights in a university hospital in Turkey: A cross-sectional study. Sage Open, 13(3). https://doi.org/10.1177/21582440231201695
  • Cavlak, H., & Bostancıoğlu, B. (2015). Hasta hakları birimlerine yapılan başvuruların değerlendirilmesi. Hukuk ve Etik Güncesi, (7), 45–60.
  • Çetin, M., Uçar, M., Güven, T., Ataç, A., & Özer, M. (2011). What do patients expect from their physicians? Qualitative research on the ethical aspects of patient statements. Journal of Medical Ethics, 38(2), 112–116. https://doi.org/10.1136/jme.2010.038026
  • Costanza, R., et al. (2007). Quality of life: An approach integrating opportunities, human needs, and subjective well-being. Ecological Economics, 61(2-3), 267–276.
  • Cruz, I., Stahel, A., & Max-Neef, M. (2009). Towards a systemic indicator of quality of life: A case study from Mexico. Ecological Economics, 68(7), 2031–2039.
  • De Roubaix, M. (2018). What should I tell my patient? Disclosure in anaesthesiology: Difficulties, requirements, guidelines and suggestions. Southern African Journal of Anaesthesia and Analgesia, 24(1), 22–30. https://doi.org/10.1080/22201181.2018.1432252
  • Dünya Sağlık Örgütü. (1986). Sağlığın teşviki ve geliştirilmesine yönelik Ottawa Sözleşmesi.
  • Doyal, L., & Gough, I. (1991). A theory of human need. Macmillan International Higher Education.
  • Erer, S., Atıcı, E., & Erdemir, A. (2008). The views of cancer patients on patient rights in the context of information and autonomy. Journal of Medical Ethics, 34(5), 384–388. https://doi.org/10.1136/jme.2007.020750
  • Guillen-Royo, M. (2016). Sustainability and wellbeing: Human scale development in practice. Routledge.
  • Güven, T., & Sert, G. (2010). Advance directives in Turkey's cultural context: Examining the potential benefits for the implementation of patient rights. Bioethics, 24(3), 127–133. https://doi.org/10.1111/j.1467-8519.2009.01789.x
  • Hasta Hakları Yönetmeliği. (1998). Resmî Gazete (Sayı: 23420). https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=4847&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5
  • Haswell, K. (1996). Informed choice and consent for cervical spine manipulation. Australian Journal of Physiotherapy, 42(2), 149–155.
  • Irmak, N. (2016). Right to refuse treatment in Turkey: A diagnosis and a slightly less than modest proposal for reform. Journal of Medical Ethics, 42(7), 435–438. https://doi.org/10.1136/medethics-2015-103266
  • Ismayilova, P. (2024). Exploring the foundations of informed consent, legal capacity, privacy, and dignity in medical law and me. Juridical Sciences and Education, 75(75), 136–151. https://doi.org/10.25108/2304-1730-1749.iolr.2024.75.136-151
  • Ismayilova, P. (2024). Key characteristics of autonomy, confidentiality, beneficence, non-maleficence, justice and privacy principles in medical law within the context of human rights. Analytical and Comparative Jurisprudence, (3), 663–674. https://doi.org/10.24144/2788-6018.2024.03.112
  • Kalyuzhny, R., Makeieva, O., & Shapenko, L. (2020). Biomedical ethics and human rights in the context of innovation and information development of society. Journal of History Culture and Art Research, 9(1), 96–106.
  • Kwiatkowski, P. (2022). European standard for the protection of patients’ lives. Przegląd Prawniczy Uniwersytetu Im Adama Mickiewicza, 14, 119–137. https://doi.org/10.14746/ppuam.2022.14.06
  • Long, S., Tan, J., Mao, B., Tang, F., Li, Y., Zhao, M., & Kato, N. (2025). A survey on intelligent network operations and performance optimization based on large language models. IEEE Communications Surveys & Tutorials, 27(6), 3915–3949.
  • Maeckelberghe, E., & Schwend, A. S. (2021). 4.Q. Workshop: Intersex human rights and wellbeing - Part II: From ethics to healthcare approaches and policies. European Journal of Public Health, 31(Supplement_3). https://doi.org/10.1093/eurpub/ckab164.315
  • Max-Neef, M. A., Elizalde, A., & Hopenhayn, M. (1991). Human scale development: Conception, application and further reflections. The Apex Press.
  • Max-Neef, M. A. (2007). Human scale development: Conception, application and further reflections. Apex Press.
  • Pala, K. (2011). Sağlık hizmetlerinde piyasalaşma mekanizmaları. Kapitalizmin Krizi ve Sağlık, Uluslararası Sağlık Politikaları Birliği Avrupa Birimi XVI. Konferansı, 29.
  • Ross, R. E., VanDerwerker, C. J., Saladin, M. E., & Gregory, C. M. (2023). The role of exercise in the treatment of depression: Biological underpinnings and clinical outcomes. Molecular Psychiatry, 28(1), 298–328.
  • Sert, G., & Güven, T. (2013). Examining the ethico-legal aspects of the right to refuse treatment in Turkey. Journal of Medical Ethics, 39(10), 632–635. https://doi.org/10.1136/medethics-2011-100408
  • Sert, G. (2014). Hasta hakları: Uluslararası sözleşmeler ve etik açısından. Levha Yayınları.
  • Sim, W., Lim, W. H., Ng, C. H., Chin, Y. H., Yaow, C. Y. L., Cheong, C. W. Z., ... & Chong, C. S. (2021). The perspectives of health professionals and patients on racism in healthcare: A qualitative systematic review. PLoS One, 16(8), e0255936.
  • Tanrıverdi, G., Çalıkoğlu, E. O., & Yılmaz, A. (2022). Doctors' knowledge, attitudes and behaviors regarding patient rights: A cross-sectional study. Journal of Patient Rights and Ethics, 4(1), 12–21.
  • Terzi, C. (2012). Sağlıkta dönüşüm programı ve cerrahi pratiği. Türk Cerrahi Derneği 2. Yıl Çalışma Raporu (2010-2012).
  • Westphal, M., Wall, M., Corbeil, T., Keller, D. I., Brodmann-Maeder, M., Ehlert, U., Exadaktylos, A., Bingisser, R., & Kleim, B. (2021). Mindfulness predicts less depression, anxiety, and social impairment in emergency care personnel: A longitudinal study. PLoS One, 16(12), e0260208. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0260208
  • Yawar, M. E., & Hakimi, M. Q. (2025). Explaining the digital health marketing model in gaining health welfare support from nonprofits. Acta Globalis Humanitatis Et Linguarum, 2(2), 4–28.
  • Yazıcıoğlu, B., & Yardan, E. (2021). Evaluation of the applications to the patient rights unit. Black Sea Journal of Health Science, 4(3), 246–251. https://doi.org/10.19127/bshealthscience.907899
  • Yıldırım, G., Özden, D., & Karagözoğlu, Ş. (2013). Ahlaki sıkıntı: Türkiye’de sağlık alanında gündeme gelmeyen bir boyut. Cumhuriyet Medical Journal, 35(2), 318–325.

Reframing Patient Rights in Turkey Through Max-Neef’s Human Scale Development Approach: A Holistic Analysis from Medical Social Work and Social Policy Perspectives

Yıl 2026, Cilt: 7 Sayı: 1 , - , 30.03.2026
https://doi.org/10.61861/spshcd.1904534
https://izlik.org/JA88NG28CA

Öz

This study examines patient rights practices in Turkey through the lens of Manfred Max-Neef’s "Human Scale Development" theory from an interdisciplinary perspective. While patient rights are often treated as a legal obligation in current literature, this research redefines them as clinical manifestations of universal human needs such as subsistence, protection, understanding, participation, identity, and freedom. The analysis identifies that paternalistic tendencies in physician-patient communication in Turkey function as "inhibiting satisfiers" that suppress the patient’s needs for "Freedom" and "Understanding." The findings reveal that although the 1998 Patient Rights Regulation was designed as a set of legal satisfiers, significant "poverty of needs" is experienced in practice due to excessive patient volume and structural constraints. Within the framework of social work and social policy, the study emphasizes that health is not merely a clinical condition but an integrated state of physical, social, and mental well-being. Consequently, the study offers concrete practice and policy recommendations, including the construction of diversity-sensitive care environments, informed consent processes based on cultural humility, and data governance models that protect the identity rights of vulnerable groups. The ultimate goal is to propose a dignified practice model that positions the patient as the primary actor in their own health journey.

Etik Beyan

Author's Statement: The author(s) declare(s) that this study has been prepared in accordance with the principles of scientific research and publication ethics. All data, ideas, and visual materials used in the study are presented within the framework of academic integrity. All sources utilized have been fully and accurately cited within the text and the reference list. Ethics Committee Approval and Permissions: This article is a theoretical analysis and synthesis based on secondary data from previously published field studies (e.g., Akıncı, 2009; Bostan, 2008; Aydemir & Işıkhan, 2012). As the study does not involve direct intervention with human participants but rather reinterprets existing literature through Max-Neef’s conceptual framework, it does not require a separate ethics committee approval. However, it is confirmed that the original studies cited obtained necessary approvals from their respective institutional ethics committees. Conflict of Interest: The author(s) declare(s) that there is no direct or indirect conflict of interest with any individual, institution, or organization during the preparation, research, or publication stages of this study. Financial Support: The author(s) declare(s) that no financial support or funding was received from any public or private organization for this study. Author Contribution: All stages of the study—including the design, development of the theoretical framework (Max-Neef’s Matrix of Human Needs), analysis of data within the context of medical social work and social policy, and the reporting of results—were carried out by the author(s).

Destekleyen Kurum

-

Proje Numarası

-

Teşekkür

-

Kaynakça

  • Abdur-Rahman, A. I. (2024). The black ecstatic. In Millennial style: The politics of experiment in contemporary African diasporic culture (pp. 105–130). Duke University Press. https://doi.org/10.2307/jj.10518969.7
  • Adeyemi, D., Amedior, N., Longe, B., Akintunwa, F., Omotosho, S., & Longe, O. (2023). Ethical implications of artificial intelligence in the global healthcare sector: Trends, perspectives and future developments. Advances in Multidisciplinary & Scientific Research Journal Publication, 9(3), 41–53. https://doi.org/10.22624/aims/sij/v9n3p4
  • Akça, S., Akpınar, Y., & Habbani, T. (2015). Knowledge and attitudes of nurses regarding patient rights: A Corum/Turkey sample. Revista Da Associação Médica Brasileira, 61(5), 452–457. https://doi.org/10.1590/1806-9282.61.05.452
  • Akıncı, F. E. (2009). Hasta hakları ve bir devlet hastanesi örneği [Yüksek lisans tezi]. Atılım Üniversitesi.
  • Aksu-Tanık, F. (2011). İyi hekimlik ve nitelikli sağlık hizmeti ve sağlık hakkı için çok ses tek yürek mücadele kampanyası. Kapitalizmin Krizi ve Sağlık, Uluslararası Sağlık Politikaları Birliği Avrupa Birimi XVI. Konferansı, 29.
  • Allen, J., Earp, B., & Wilkinson, D. (2025). AI-assisted consent in paediatric medicine: Ethical implications of using large language models to support decision-making. Journal of Medical Ethics, Article jme-2024-110624. https://doi.org/10.1136/jme-2024-110624
  • Amedior, N. (2023). Ethical implications of artificial intelligence in the healthcare sector. Advances in Multidisciplinary & Scientific Research Journal Publication, 36, 1–12. https://doi.org/10.22624/aims-/accrabespoke2023p1
  • Aydemir, İ., & Işıkhan, V. (2012). Hasta hakları birim sorumlularının hasta hakları uygulamalarına ilişkin görüşleri. Toplum ve Sosyal Hizmet, 23(2), 117–134.
  • Aydemir, İ., & Işıkhan, V. (2013). Hasta hakları kurullarında yaşanan sorunlara ilişkin bir araştırma. Sağlık Düşüncesi ve Tıp Kültürü Dergisi, (26), 94–97.
  • Aydın, E. (2001). Tıp etiği. Güneş Kitabevi.
  • Beran, R. (2025). Patient safety-informed consent. Medicine and Law, 343. https://doi.org/10.63776/medlaw2025.44.3.beran
  • Bostan, S. (2008). Sağlık çalışanlarının hasta haklarına yönelik tutumları: Bir devlet hastanesi örneği. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 11(1), 1–22.
  • Can, R., & Tambağ, H. (2023). Examination of patients’ attitudes toward exercising patient rights in a university hospital in Turkey: A cross-sectional study. Sage Open, 13(3). https://doi.org/10.1177/21582440231201695
  • Cavlak, H., & Bostancıoğlu, B. (2015). Hasta hakları birimlerine yapılan başvuruların değerlendirilmesi. Hukuk ve Etik Güncesi, (7), 45–60.
  • Çetin, M., Uçar, M., Güven, T., Ataç, A., & Özer, M. (2011). What do patients expect from their physicians? Qualitative research on the ethical aspects of patient statements. Journal of Medical Ethics, 38(2), 112–116. https://doi.org/10.1136/jme.2010.038026
  • Costanza, R., et al. (2007). Quality of life: An approach integrating opportunities, human needs, and subjective well-being. Ecological Economics, 61(2-3), 267–276.
  • Cruz, I., Stahel, A., & Max-Neef, M. (2009). Towards a systemic indicator of quality of life: A case study from Mexico. Ecological Economics, 68(7), 2031–2039.
  • De Roubaix, M. (2018). What should I tell my patient? Disclosure in anaesthesiology: Difficulties, requirements, guidelines and suggestions. Southern African Journal of Anaesthesia and Analgesia, 24(1), 22–30. https://doi.org/10.1080/22201181.2018.1432252
  • Dünya Sağlık Örgütü. (1986). Sağlığın teşviki ve geliştirilmesine yönelik Ottawa Sözleşmesi.
  • Doyal, L., & Gough, I. (1991). A theory of human need. Macmillan International Higher Education.
  • Erer, S., Atıcı, E., & Erdemir, A. (2008). The views of cancer patients on patient rights in the context of information and autonomy. Journal of Medical Ethics, 34(5), 384–388. https://doi.org/10.1136/jme.2007.020750
  • Guillen-Royo, M. (2016). Sustainability and wellbeing: Human scale development in practice. Routledge.
  • Güven, T., & Sert, G. (2010). Advance directives in Turkey's cultural context: Examining the potential benefits for the implementation of patient rights. Bioethics, 24(3), 127–133. https://doi.org/10.1111/j.1467-8519.2009.01789.x
  • Hasta Hakları Yönetmeliği. (1998). Resmî Gazete (Sayı: 23420). https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=4847&MevzuatTur=7&MevzuatTertip=5
  • Haswell, K. (1996). Informed choice and consent for cervical spine manipulation. Australian Journal of Physiotherapy, 42(2), 149–155.
  • Irmak, N. (2016). Right to refuse treatment in Turkey: A diagnosis and a slightly less than modest proposal for reform. Journal of Medical Ethics, 42(7), 435–438. https://doi.org/10.1136/medethics-2015-103266
  • Ismayilova, P. (2024). Exploring the foundations of informed consent, legal capacity, privacy, and dignity in medical law and me. Juridical Sciences and Education, 75(75), 136–151. https://doi.org/10.25108/2304-1730-1749.iolr.2024.75.136-151
  • Ismayilova, P. (2024). Key characteristics of autonomy, confidentiality, beneficence, non-maleficence, justice and privacy principles in medical law within the context of human rights. Analytical and Comparative Jurisprudence, (3), 663–674. https://doi.org/10.24144/2788-6018.2024.03.112
  • Kalyuzhny, R., Makeieva, O., & Shapenko, L. (2020). Biomedical ethics and human rights in the context of innovation and information development of society. Journal of History Culture and Art Research, 9(1), 96–106.
  • Kwiatkowski, P. (2022). European standard for the protection of patients’ lives. Przegląd Prawniczy Uniwersytetu Im Adama Mickiewicza, 14, 119–137. https://doi.org/10.14746/ppuam.2022.14.06
  • Long, S., Tan, J., Mao, B., Tang, F., Li, Y., Zhao, M., & Kato, N. (2025). A survey on intelligent network operations and performance optimization based on large language models. IEEE Communications Surveys & Tutorials, 27(6), 3915–3949.
  • Maeckelberghe, E., & Schwend, A. S. (2021). 4.Q. Workshop: Intersex human rights and wellbeing - Part II: From ethics to healthcare approaches and policies. European Journal of Public Health, 31(Supplement_3). https://doi.org/10.1093/eurpub/ckab164.315
  • Max-Neef, M. A., Elizalde, A., & Hopenhayn, M. (1991). Human scale development: Conception, application and further reflections. The Apex Press.
  • Max-Neef, M. A. (2007). Human scale development: Conception, application and further reflections. Apex Press.
  • Pala, K. (2011). Sağlık hizmetlerinde piyasalaşma mekanizmaları. Kapitalizmin Krizi ve Sağlık, Uluslararası Sağlık Politikaları Birliği Avrupa Birimi XVI. Konferansı, 29.
  • Ross, R. E., VanDerwerker, C. J., Saladin, M. E., & Gregory, C. M. (2023). The role of exercise in the treatment of depression: Biological underpinnings and clinical outcomes. Molecular Psychiatry, 28(1), 298–328.
  • Sert, G., & Güven, T. (2013). Examining the ethico-legal aspects of the right to refuse treatment in Turkey. Journal of Medical Ethics, 39(10), 632–635. https://doi.org/10.1136/medethics-2011-100408
  • Sert, G. (2014). Hasta hakları: Uluslararası sözleşmeler ve etik açısından. Levha Yayınları.
  • Sim, W., Lim, W. H., Ng, C. H., Chin, Y. H., Yaow, C. Y. L., Cheong, C. W. Z., ... & Chong, C. S. (2021). The perspectives of health professionals and patients on racism in healthcare: A qualitative systematic review. PLoS One, 16(8), e0255936.
  • Tanrıverdi, G., Çalıkoğlu, E. O., & Yılmaz, A. (2022). Doctors' knowledge, attitudes and behaviors regarding patient rights: A cross-sectional study. Journal of Patient Rights and Ethics, 4(1), 12–21.
  • Terzi, C. (2012). Sağlıkta dönüşüm programı ve cerrahi pratiği. Türk Cerrahi Derneği 2. Yıl Çalışma Raporu (2010-2012).
  • Westphal, M., Wall, M., Corbeil, T., Keller, D. I., Brodmann-Maeder, M., Ehlert, U., Exadaktylos, A., Bingisser, R., & Kleim, B. (2021). Mindfulness predicts less depression, anxiety, and social impairment in emergency care personnel: A longitudinal study. PLoS One, 16(12), e0260208. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0260208
  • Yawar, M. E., & Hakimi, M. Q. (2025). Explaining the digital health marketing model in gaining health welfare support from nonprofits. Acta Globalis Humanitatis Et Linguarum, 2(2), 4–28.
  • Yazıcıoğlu, B., & Yardan, E. (2021). Evaluation of the applications to the patient rights unit. Black Sea Journal of Health Science, 4(3), 246–251. https://doi.org/10.19127/bshealthscience.907899
  • Yıldırım, G., Özden, D., & Karagözoğlu, Ş. (2013). Ahlaki sıkıntı: Türkiye’de sağlık alanında gündeme gelmeyen bir boyut. Cumhuriyet Medical Journal, 35(2), 318–325.
Toplam 45 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Sosyal Program Değerlendirmesi
Bölüm Derleme
Yazarlar

Ezgi Arslan Özdemir 0000-0001-8060-2535

Proje Numarası -
Gönderilme Tarihi 6 Mart 2026
Kabul Tarihi 17 Mart 2026
Yayımlanma Tarihi 30 Mart 2026
DOI https://doi.org/10.61861/spshcd.1904534
IZ https://izlik.org/JA88NG28CA
Yayımlandığı Sayı Yıl 2026 Cilt: 7 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA Arslan Özdemir, E. (2026). Türkiye’de Hasta Haklarının Max-Neef’in İnsan Odaklı Kalkınma Yaklaşımı ile Yeniden Çerçevelenmesi: Tıbbi Sosyal Hizmet ve Sosyal Politika. Sosyal Politika ve Sosyal Hizmet Çalışmaları Dergisi, 7(1). https://doi.org/10.61861/spshcd.1904534

Amaç ve Kapsam

Sosyal Politika ve Sosyal Hizmet Çalışmaları Dergisi, Kocaeli Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Sosyal Hizmet Bölümü'nün uluslararası hakemli dergisidir. Dergi sosyal politika, sosyal hizmet ve sosyal hizmet disiplini ile bağlantılı diğer sosyal bilim alanlarına ve mesleki uygulamalara ilişkin araştırma, derleme ve vaka sunumu makalelerin yayınlanmasını amaçlamaktadır.

Sosyal Politika ve Sosyal Hizmet Çalışmaları Dergisi,, Türkçe ve İngilizce dillerinde yazılmış makaleleri kabul etmektedir. Dergi, Aralık ve Haziran aylarında olmak üzere yılda iki kez yayın yapan, açık erişimli bir dergidir. Dergiye yayınlanmak üzere gönderilecek makaleler genel olarak sosyal politika, sosyal hizmet ve sosyal hizmet uygulama alanlarıyla ilgili olmalıdır. Spesifik olarak ise konular sosyal hizmet perspektifiyle ele alınacak diğer sosyal alanlar ve sorunlarla ilgili olmalıdır. (Örn: Adalet, aile, çalışma yaşamı, çalışma ve sosyal güvenlik, çocuk, eğitim, engellilik, gençlik, göç, HIV-AIDS, insan hakları, işsizlik, kadın, klinik sosyal hizmet, madde bağımlılığı, psikiyatrik sosyal hizmet, tıbbi sosyal hizmet, okul sosyal hizmeti, sağlık, sivil toplum, sosyal adalet, sosyal politika, sosyal refah, suçluluk, yaşlılık, yoksulluk ve benzeri konular.)

  • Dergide sosyal bilimler alanlarında Türkçe ve İngilizce yazılan çalışmalar yayımlanır. Her iki dilde de özetin eklenmesi zorunludur.
  • Dergiye gönderilen yazılar, daha önce yayınlanmamış veya bir başka dergiye yayın için gönderilmemiş olmalıdır.
  • İlgili editör gerekli gördüğü yazım düzeltmelerini kendisi yapabilir. Yine yabancı bir dilde yazılan özeti ilgili editör gerekli görmesi durumunda düzeltebilir.
  • Çalışmanın başına, 200 sözcükten fazla olmayacak şekilde Türkçe ve İngilizce Özet ve her iki dilde de 5 kelimeyi aşmayacak Anahtar kelimeler konulmalıdır.
  • Yazılarda yazarı çağrıştıracak (ad, soyad, adres vb) hiçbir bilgi bulunmamalıdır. Bu bilgiler editöre not olarak iletilmelidir.
  • Yazarla ilgili bilgi editör tarafından makale kabul edildiğinde eklenecektir.
  • Yazıların bütün hukuki sorumluluğu yazarlarına aittir.
  • Gönderilecek bilimsel çalışmaların kaynakça dahil minimum 4000, maksimum 9000 kelime aralığında olması önerilir.
  • Dergide yayımlanacak makaleler iThenticate benzerlik/intihal taramasından geçirilmektedir. Benzerlik/intihal oranı %10’un üzerinde olan makaleler incelenmeye alınmamaktadır.

APA
Makalelerin alıntıları ve kaynakçası APA kaynak gösterme esaslarına göre düzenlenmiş olmalıdır.

BİÇİM
Sayfa yapısı; soldan 3, sağdan 2, alttan ve üstten 2,5cm aralıkta olmalıdır. Genel olarak Calibri yazı tipi 11 punto büyüklüğünde kullanılmalı ve satır aralığı 1,5 olmalıdır. Tablolarda ve grafiklerde ise tek satır aralığı 10 punto kullanılmalıdır Yazar(lar), adını soyadını baş harfleri büyük olacak şekilde yazmalı ve hemen altında unvanı, kurumu, bölümü ve mail adresi ve ORCID numarasını yazmalıdır. Blok alıntı yapıldığında alıntının tamamı bir tab (1,25cm) içeride olmalıdır. Alıntıyı bitirildiğinde kaynak verilmelidir (Yazar, yıl).

YAPI
APA stilinde metin bölümlere ayrılmıştır. Genel olarak ana bölümler sırasıyla:

Başlık
Özet/Abstract
Giriş
Yöntem
Bulgular
Tartışma
Sonuç ve Öneriler
Araştırmaya İlişkin Etik Bilgiler
Araştırmacının Katkı Oranı
Çatışma Beyanı
Kaynakça
Ekler

olarak ayrılmıştır. BAŞLIK sola dayalı bir şekilde Türkçe tamamı büyük harf; İngilizce başlık ise yalnızca ilk harfleri büyük olacak şekilde yazılır. ÖZ/ABSTRACT Makalenin en az 150 en fazla 200 kelimeyi aşmayacak bir özeti (Türkçe ve İngilizce özet konur) bulunmalıdır. Özetin başlığının “ÖZ” ve “ABSTRACT” olarak konulması gerekmektedir. Ayrıca makale için en fazla 5 Türkçe (Anahtar Kelimeler) ve 5 İngilizce (Keywords) anahtar sözcüğe yer verilmelidir.

Araştırma Şablonu: https://dergipark.org.tr/tr/download/journal-file/25311

Derleme Şablonu: https://dergipark.org.tr/tr/download/journal-file/25312 

Olgu Sunumu Şablonu: https://dergipark.org.tr/tr/download/journal-file/25313


ARA BAŞLIKLAR

1. Düzey: Ortalanmış, Kalın, Baş Harfleri Büyük Geri Kalanı Küçük

2. Düzey: Sola yaslanmış, Kalın, Baş Harfleri Büyük Geri Kalanı Küçük

3. Düzey: Bir tab içeride, Kalın, Başlığın yalnızca ilk harfi büyük geri kalanı küçük, sonunda nokta var.

4. Düzey: Bir tab içeride, Kalın, İtalik, Başlığın yalnızca ilk harfi büyük geri kalanı küçük, sonunda nokta var.

5. Düzey: Bir paragraf içeride, İtalik, Başlığın yalnızca ilk harfi büyük geri kalanı küçük, sonunda nokta var.



ATIF (Yazı İçinde)

Metin içinde atıf farklı şekillerde yapılabilir:

Karacan (1998) … aktarmaktadır (s. 108).

…açmasıdır (Acar ve Baykara Acar, 2006).



Sosyal Politika ve Sosyal Hizmet Çalışmaları Dergisi olarak, metin içi atıflarda yazarların adları ve eserin yayım yılıyla beraber yazılması prensibini benimsiyoruz. Eğer kaynak sayfalardan oluşmuyorsa (örneğin internetten alınan bir yazıysa), atıf yapılan kısmın kaçıncı paragrafta yer aldığı (Yazar, Yıl, para. x) şeklinde belirtilmeli, x yerine paragrafın metindeki sırası yazılmalıdır.

  • Bu dergide gönderilen bilimsel yazılarda, başta COPE (Committee on Publication Ethics), TUBA ve TÜBİTAK olmak üzere editör ve yazarlar için ulusal ve uluslararası standartlar dikkate alınmaktadır. Dergide bu stardartlara uyan yazılar yayınlanır.
  • Anket, mülakat, odak grup çalışması, gözlem, deney, görüşme teknikleri kullanılarak katılımcılardan veri toplanmasını gerektiren nitel veya nicel yaklaşımlarla yürütülen her türlü araştırmalar ile kişisel verilerin korunması kanunu gereğince retrospektif çalışmalar etik kurul izni gerektiren çalışmalar kapsamındadır.
  • Etik kurul izni gerektiren çalışmalarda, izinle ilgili bilgiler (kurul adı, tarih ve sayı no) yöntem bölümünde ve ayrıca makale ilk/son sayfasında yer verilmelidir. Olgu sunumlarında, bilgilendirilmiş gönüllü olur/onam formunun imzalatıldığına dair bilgiye makalede yer verilmesi gereklidir. Kullanılan fikir ve sanat eserleri için telif hakları düzenlemelerine riayet edilmesi gerekmektedir.
  • Değerlendirme sürecinde akademik ve etik ilkelere uygunsuzluk tespit edilirse çalışmaların, değerlendirme süreci derhal durdurularak ve gerekçeleri ile birlikte çalışma yazar(lar)ına iade edilir.
  • Dergi Yayın Kurulu, Sorumlu Yazı İşleri Müdürü ve Dergi Yayın Sekretaryası dergiye sunulan tüm çalışmaların yayınlanmasına kadar gizlilik ve mahremiyetini sağlamakla yükümlüdür. Süreç boyunca çalışmalara lişkin sadece ilgili yazar(lar)a bilgi verilir.
  • Dergide değerlendirmeye alınan çalışmalar, çift kör hakem sistemi ile değerlendirililr. Hakem değerlendirmeleri arasında çelişen durumlarda veya yetersiz olması halinde Yayın Kurulu 3. bir hakem görüşüne başvurabilir.
  • Hakemler değerlendirmelerini yaparken etik ilkelere riayet etmekle yükümlüdür.
  • Hakemler, değerlendirmelerini objektif yapmalı ve değerlendirmelerinin yazar(lar)a yönelik kişisel eleştirilerden kaçınmalı ve odağına değerlendirmeye söz konusu olan çalışmayı almalıdır.
  • Dergide yayımlanacak çalışmalarla ilgili nihai karar Yayın Kuruluna aittir. Dergi, yayımlanmayan çalışmaların yazarlarına gerekçe sunmak zorunda değildir.
  • Yazarların, çalışmalarının aynısını ya da benzer bir araştırmayı birden fazla dergiye sunmaları etik değildir. Tespiti durumunda çalışma reddedilecektir.

Gerek başvuru sürecinde gerekse yayın sürecinin herhangi bir aşamasında ücret alınmamaktadır.