DERS-BOŞ ZAMAN ÇATIŞMASINDA ÖZNEL MUTLULUĞUN YERİ: GAZİOSMANPAŞA ÜNİVERSİTESİ ÖRNEĞİ

Öz

Amaç: Bu çalışmada ders-boş zaman çatışması ile öznel mutluluk arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmaktadır Yöntem: Çalışma için örneklem seçiminde basit tesadüfi örnekleme seçimi kullanılmıştır. Çalışmanın evreni Gaziosmanpaşa Üniversitesinde okuyan üniversite öğrencilerinden oluşurken örneklemi de Spor Bilimleri Fakültesinde okuyan 227 öğrencilerden oluşmaktadır. Veri toplama araçları olarak araştırmacılar tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu, “Ders-Boş Zaman Çatışma Ölçeği” ve “Öznel Mutluluk Ölçeği” kullanılmıştır. Bulgular: Çalışma bulgularına bakıldığında, üniversite öğrencilerinin öznel mutluluk ve ders-boş zaman çatışma ölçeklerinden ortalama puan aldıkları görülmüştür. Katılımcıların okudukları sınıf değişkeni açısından ders-boş zaman çatışması yoğunluk alt boyutunda ve okudukları bölüm değişkeni incelendiğinde ders-boş zaman çatışması zaman alt boyutunda anlamlı fark tespit edilmiştir. Sonuç: Bu doğrultuda da, öğrencilerin herhangi bir şekilde öznel mutluluk ve ders-boş zaman çatışması adına bir problem yaşamadıkları görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Boş zaman, çatışma, mutluluk, öğrenci

Anahtar Kelimeler

• Boş zaman
• çatışma
• mutluluk
• öğrenci

PLACE OF SUBJECTIVE HAPPINESS IN STUDY-LEISURE CONFLICT: THE CASE OF GAZIOSMANPASA UNIVERSITY

Öz

Purpose: In this study, it was aimed to examine the relationship between study-leisure conflict and subjective happiness. Method: The sample for the study was chosen using simple random sampling. The target population of the study comprised university students receiving education at Gaziosmanpaşa University and the sample comprised 227 students receiving education at the Faculty of Sports Sciences. Data collection tools were personal information form which was prepared by the researchers, “Study-Leisure Conflict Scale” and “Subjective Happiness Scale”. Findings: Examining the study findings, it was seen that the university students obtained average scores from the subjective happiness and study-leisure conflict scales. A significant difference was determined in the study-leisure conflict intensity subscale in terms of the participants’ class variable and in the study-leisure conflict time subscale in terms of their department variable. Conclusion: Accordingly, it was seen that the students experienced no problem in terms of subjective happiness and study-leisure conflict. Key Words: Leisure, conflict, happiness, student

Anahtar Kelimeler

• Leisure
• conflict
• happiness
• student

Kaynakça

1. Aytaç, Ö. (2017). İşlevselci yaklaşım açısından boş zaman sosyolojisi: kurumlar, süreçler, etkinlikler. Ed: Karaküçük, S. ve ark. Rekreasyon Bilimi.
2. Bray, I. ve Gunnell, D. (2006). Suicide rates, life satisfaction and happiness as markers for population mental health. Social Psychiatry, 41(5), 333-337.
3. Büyükdüvenci, S. (1993). Aristoteles'te mutluluk kavramı. Felsefe Dünyası, 9(1), 41-45. Campbell, A. (1981). The sense of well-being in America. New York: Mcgraw-Hill.
4. Dıener, E., Suh, E. M., Smıth, H., ve Shao, L. (1995). National differences in reported subjective wellbeing: Why do they occur? Social Indicators Research, 34(1), 7–32.
5. Diener, E., ve Emmons, R. A. (1984). The independence of positive and negative affect. Journal of Personality and Social Psychology, 47(5), 1105-1117.
6. Doman, M. M. (2010). Compassion fatigue, burnout, compassion satisfaction, and subjective happiness in mental health providers (Yayınlanmamış doktora tezi). University Of La Verne, CA, ABD.
7. Dost-Tuzgöl, M. (2005). Ruh sağlığı ve öznel iyi oluş. Eurasian Journal of Educational Research, 20(1), 223-231.
8. Er, Y., Çuhadır, A., Demirel, M. Kaya, A. ve Aksu, H. S. (2021). Examination of the relationship between the university students’ course-leisure conflict and curiosity. Pakistan Journal of Medical and Health Sciences, 15(3), 929-934.

9. Fries, S., Dietz, F., ve Schmid, S. (2008). Motivational interference in learning: the impact of leisure alternatives on subsequent self-regulation. Contemporary Educational Psychology, 33(2), 119–133.
10. Gökçe, B. (1984). Orta öğretim gençliğinin beklenti ve sorunları. Ankara: MEB Yayınları.
11. Hofer, M., Fries, S., Helmke, A., Kilian, B., Kuhnle, C., Zivkovic, I., Goellner, R., ve Helmke, T. (2010). Value orientation and motivational interference in school-leire conflicts: the case of Vietnam. Learning and Instruction, 20(3), 239-249.
12. Honça, A. A. ve Koç, M. C. (2020). The role of course-leisure conflict on happiness. International Journal of Education Technology and Scientific Researches, 5(13), 1421-1444.
13. Işık, U., ve Demirel, M. (2018). Turkish adaptation of study-leisure conflict scale, its validity and reiıability. European Journal of Education Studies, 4(3), 31-43.
14. Kalkan, K. (2020). Farklı bölümlerde öğrenim gören üniversite öğrencilerinin ders-boş zaman çatışmaları arasındaki ilişkilerinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi). Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Rize.
15. Kara, M. M. (2010). The relation of job satisfaction with happiness and success level (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
16. Karaküçük, S. (2008). Rekreasyon, boş zamanları değerlendirme. Ankara: Gazi Kitabevi.
17. Karmaz, E. (2018). Sosyal bir olgu olarak zaman kavramının dönüşümü. Toplum ve Kültür Araştırmaları Dergisi, 2(1), 69-86.
18. Kılıççı, Y. (2006). Okulda ruh sağlığı. Ankara: Anı Yayıncılık.
19. Koivumaa-Honkanen, H., Kaprio, J., Honkanen, R.J., Viinamäki, H., ve Koskenvuo, M. (2005). The stability of life satisfaction in a 15-year follow-up adult Finns healthy at baseline. BMC Psychiatry, 5(1), 1-8.
20. Kuykendall, L., Tay, L., ve Ng, V. (2015). Leisure engagement and subjective well-being: A metaanalysis. Psychological Bulletin, 141(2), 364–403.
21. Larson, R. (1989). Is feeling ‘‘in control’’ related to happiness in daily life? Psychological Reports, 64(3), 775–784.
22. Lee, J. Y. ve Im, G. S. (2007). Self-Enhancing bias in personality, subjective happiness, and perception of life events: a replication in a korean aged sample. Aging and Mental Health, 11(1), 57– 60.
23. Lyubomirsky, S. (2001). Why are some people happier than others? the role of cognitive and motivational processes in well-being. American Psychologist, 56(3), 239-249.
24. Lyubomirsky, S. ve Lepper, H. S. (1999). A measure of subjective happiness: Preliminary reliability and construct validation. Social indicators research, 46(2), 137-155.
25. Lyubomirsky, S., ve Tucker, K. L. (1998). Implications of individual differences in subjective happiness for perceiving, interpreting, and thinking about life events. Motivation and Emotion, 22(2), 155-186.
26. Matlin, M. W. ve Gawron, V. J. (1979). Individual differences in pollyannaism. Journal of Personality Assessment, 43(4), 411–412.
27. Odabaşı, Ş. (2016). Üniversite öğrencilerinin online oyun bağımlılığı düzeylerinin öznel mutluluk düzeyleriyle ilişkisi (Yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
28. Özşaker, M. (2012). Gençlerin serbest zaman aktivitelerine katılamama nedenleri üzerine bir inceleme. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 14(1), 126-131.
29. Padır, M. A., Eroğlu, Y. ve Çalışkan, M. (2015). Ergenlerde öznel mutluluk ile siber zorbalık ve mağduriyet arasındaki ilişkinin incelenmesi. Onlıne Journal of Technology Adiıction and Cyberbullyın, 2(1), 32-51.
30. Powrie, B., Kolehmainen, N., Turpin, M., Ziviani, J., ve Copley, J. (2015). The meaning of leisure for children and young people with physical disabilities: a systematic evidence synthesis. Developmental Medicine and Child Neurology, 57(11), 993-1010.
31. Seidlitz, L., Wyer, R. S. ve Diener, E. (1997). Cognitive correlates of subjective well-being: the processing of valenced life events by happy and unhappy persons. Journal of Research in Personality, 31(2), 240–256.
32. Suh, E., Diener, E., Oishi, S. ve Triandis., H. C. (1998). The shifting basis of life satisfaction judgments across cultures: emotions versus norms. Journal of Personality and Social Psychology, 74(2), 482–493.
33. Tezcan, M. (1993). Boş zamanlar sosyolojisi. Ankara: Ankara Üniversitesi Yayınları.
34. Tsaur, S.-H., Liang, Y-W., ve Hsu, H-J. (2012). A multidimensional measurement of work-leisure conflict. Leisure Science: An Interdisciplinary Journal, 34(5),395- 416.
35. Veenhoven, R. (1994). Is happiness a trait?. Social Indicators Research, 32(2), 101-160.
36. Veenhoven, R. (2010). Life is getting better: societal evolution ve fit with human nature. Social Indicators Research, 97(1), 105–122.
37. Yetim A. (2005). Sosyoloji ve spor. İstanbul: Yaylacık Matbaası.