Bu çalışma, ergenlerin akıllı telefon ve dijital oyun bağımlılıkları ile boş zamanlarını yönetme biçimleri arasındaki karmaşık ilişkiyi merkeze almaktadır. Araştırmanın temel amacı, akıllı telefon bağımlılığının boş zaman yönetimi ve dijital oyun bağımlılığını ne yönde etkilediğini saptamak ve özel olarak boş zaman yönetiminin, akıllı telefon bağımlılığından dijital oyun bağımlılığına uzanan süreçte bir aracı değişken olup olmadığını test etmektir. İlişkisel tarama modeline dayalı nicel bir yaklaşımla yürütülen bu araştırmaya, Isparta ilindeki liselerde öğrenim gören 388’i kadın ve 206’sı erkek olmak üzere toplam 594 öğrenci gönüllülük esasına göre katılmıştır. Veri toplama sürecinde Kişisel Bilgi Formu, Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği, Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği ve Boş Zaman Yönetimi Ölçeği’nden yararlanılmıştır. Verilerin analizi, %95 güven aralığında 5000 bootstrap örneklemli PROCESS Macro v3.3 (Model 4) aracılığıyla yapılmıştır. Araştırma bulguları, akıllı telefon bağımlılığının hem boş zaman yönetimi hem de dijital oyun bağımlılığı üzerinde istatistiksel olarak anlamlı bir etkiye sahip olduğunu ortaya koymuştur. Akıllı telefon bağımlılığının boş zaman yönetimi üzerinde zayıf ve pozitif bir etki yaratırken, dijital oyun bağımlılığını ise güçlü ve pozitif yönde anlamlı biçimde yordadığı görülmüştür. Ayrıca, boş zaman yönetimi becerisinin dijital oyun bağımlılığını negatif yönde etkilediği saptanmıştır. Bununla birlikte, çalışmanın temel varsayımlarından biri olan boş zaman yönetiminin, akıllı telefon ve dijital oyun bağımlılığı arasındaki bağlantıda istatistiksel olarak anlamlı bir aracılık rolü üstlenmediği sonucuna varılmıştır. Bu sonuçlar, dijital bağımlılıkların ergenlerin boş zaman alışkanlıkları üzerindeki çok yönlü etkilerini anlamak adına önemli veriler sunmaktadır.
Ergenler Bağımlılık Akıllı Telefon Boş Zaman Yöneyimi Dijtal Oyunlar
The primary purpose of this research is to examine whether smartphone addiction and digital game addiction have a positive impact on adolescents’ leisure time management, and whether leisure time management functions serving as an intermediary variable in the link between smartphone addiction and digital game addiction. This research was carried out with the quantitative research method based on the relational research design from the relational screening model. A total of 594 high school students (388 females, 206 males) enrolled in secondary education took part voluntarily in the survey conducted in the city of Isparta. The Personal Information Form, Smartphone Addiction Scale, Digital Game Addiction Scale, and Leisure Time Management Scale were used to gather the required data. PROCESS Macro v3.3, was employed Model 4 with 5,000 bootstrap resamples at a 95% confidence level. The findings of the survey demonstrated that smartphone addiction exerted a statistically important influence on both leisure time management and digital game addiction among high school student. While smartphone addiction had a small positive effect on leisure time management, it had a strong positive and statistically significant influence on digital gaming addictions. Moreover, leisure time management was known to have a significant negative impact on digital game addiction. However, leisure time management did not have an important interceding role on connection between smartphone and digital game addiction. These results provide important insights into the effects of digital addictions on adolescents’ leisure behaviors.
Adolescents Addiction Smartphone Leisure Time Management Digital Games
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Spor ve Rekreasyon, Egzersiz ve Spor Bilimleri (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 4 Ekim 2025 |
| Kabul Tarihi | 30 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 7 Sayı: 2 |

Bu eser Creative Commons Atıf 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.