AN INVESTIGATION OF NURSING STUDENTS' NOMOPHOBIA, NETLESSPHOBIA AND READINESS LEVELS FOR ARTIFICIAL INTELLIGENCE

Öz

This study aims to examine university students' nomophobia, netlessphobia, and medical artificial intelligence (AI) readiness levels and the relationship between these factors. This descriptive and correlational study was conducted with nursing students at a university. The data were collected online via the “Individual Descriptive Characteristics Form”, “Fırat Nomophobia Scale”, “Fırat Netlessphobia Scale” and “Medical Artificial Intelligence Preparedness Scale” forms. The median, frequency and nonparametric tests were used to analyze the data. A total of 138 students participated in the study between August 1-31, 2024. The results indicated that both nomophobia and netlessphobia levels were moderate, as was readiness for medical AI. Nomophobia levels were significantly higher among students who reported longer daily mobile phone use. A strong positive correlation was found between nomophobia and netlessphobia (r:0.755; p=0.00), while no significant relationship was observed between either factor or readiness for medical AI (p>0.05). Gender and grade level were found to have no significant effect on these variables (p>0.05). The findings suggest that while nomophobia increases netlessphobia, neither is associated with medical AI readiness. The study highlights that prolonged phone or internet use does not enhance students' preparedness for medical AI. Based on these results, it is recommended to implement awareness programs in universities to reduce digital addiction, increase training related to medical AI, and offer psychosocial support for students. Future studies should focus on larger sample sizes and long-term follow-ups to explore the impact of digital addiction and evolving attitudes toward AI over time.

Anahtar Kelimeler

• Artificial intelligence
• Netlessphobia
• Nomophobia
• Nursing students
• Preparedness

HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN NOMOFOBİ, NETLESSFOBİ VE YAPAY ZEKAYA HAZIRBULUNUŞLUK DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ

Öz

Bu çalışma, üniversite öğrencilerinin nomofobi, netlessfobi ve medikal yapay zekaya (YZ) hazırbulunuşluk düzeylerini ve bu faktörlerin arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Bu tanımlayıcı ve korelasyonel çalışma bir üniversitenin hemşirelik bölümü öğrencileri ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri “Birey Tanıtıcı Özellikler Formu”, “Fırat Nomofobi Ölçeği”, “Fırat Netlessfobi Ölçeği” ve “Tıbbi Yapay Zeka Hazırbulunuşluk Ölçeği” formları aracılığıyla çevrimiçi olarak toplanmıştır. Verilerin analizinde medyan, frekans ve non-parametrik testler kullanılmıştır. Araştırmaya 1-24 Ağustos 2024 tarihlerinde toplam 138 öğrenci katılmıştır. Bulgular; öğrencilerin nomofobi ve netlessfobi düzeylerinin orta seviyede olduğunu, medikal YZ’ye hazırbulunuşluk düzeylerinin de benzer şekilde orta düzeyde olduğunu göstermiştir. Günlük cep telefonu kullanım süresi arttıkça nomofobi düzeylerinin anlamlı şekilde yükseldiği belirlenmiştir. Nomofobi ile internetsizlik fobisi arasında güçlü pozitif bir ilişki bulunmuştur (r:0.755; p=0.00), ancak her iki faktörün de medikal YZ’ye hazırbulunuşluk ile anlamlı bir ilişki göstermediği bulunmuştur (p>0.05). Cinsiyet ve sınıf düzeyinin bu değişkenler üzerinde belirleyici bir etkisi olmadığı belirlenmiştir (p>0.05). Nomofobinin netlessfobiyi artırdığı, ancak bu iki faktörün YZ’ye hazırbulunuşlukla ilişkili olmadığı sonucuna varılmıştır. Bu çalışma, telefon veya internetin uzun süreli kullanımının öğrencilerin yapay zekâya hazırbulunuşluk düzeyini artırmadığını ortaya koymaktadır. Bu doğrultuda, üniversitelerde dijital bağımlılığı azaltmaya yönelik farkındalık programlarının düzenlenmesi, medikal YZ eğitimlerinin artırılması ve öğrencilere psikososyal destek sağlanması önerilmektedir. Ayrıca, dijital bağımlılığın etkilerini ve yapay zekâya yönelik tutum değişimini inceleyen, daha büyük örneklemlerle ve uzun süreli takip içeren ileri çalışmalar yapılması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Hazırbulunuşluk
• Hemşirelik öğrencileri
• Netlessfobi
• Nomofobi
• Yapay zeka

Kaynakça

1. Arslan K. (2020). Eğitimde yapay zekâ ve uygulamaları. Batı Anadolu Eğitim Bilimleri Dergisi, 11(1), 71-88.
2. Aschof N. (2020). The smartphone society: Technology, power, and resistance in the new gilded age. Boston: Beacon Press.
3. Bahari, G., Alenazi, L., & Alkathiri, A. M. (2025). The implementation of artificial intelligence in nursing education and its psychological impact on nursing students: A cross-sectional study. Nurse Education Today, 106816.
4. Buabbas, A. J., Miskin, B., Alnaqi, A. A., Ayed, A. K., Shehab, A. A., Syed-Abdul, S., & Uddin, M. (2023, May). Investigating students’ perceptions towards artificial intelligence in medical education. In Healthcare (Vol. 11, No. 9, p. 1298). MDPI.
5. Durak, H.Y. (2019). Investigation of nomophobia and smartphone addiction predictors among adolescents in Turkey: Demographic variables and academic performance. The Social Science Journal, 56(4), 492-517. https://doi.org/10.1016/j.soscij.2018.09.003
6. El Arab, R. A., Al Moosa, O. A., Abuadas, F. H., & Somerville, J. (2025). The Role of AI in Nursing Education and Practice: Umbrella Review. Journal of medical Internet research, 27, e69881.
7. Gezgin, D.M., Hamutoglu, N.B., Sezen-Gultekin, G. & Yildirim, S. (2019). Preservice teachers’ metaphorical perceptions on smartphone, no mobile phone phobia (nomophobia) and fear of missing out (FoMO). Bartın University Journal of Faculty of Education, 8(2), 733–783. DOI: 10.14686/buefad.516540
8. Gonçalves, S., Dias, P., & Correia, A.P. (2020). Nomophobia and lifestyle: Smartphone use and its relationship to psychopathologies. computers in human behavior reports, 2, 100025. https://doi.org/10.1016/j.chbr.2020.100025

9. Griffiths, M.D. & Kuss, D. (2017). Adolescent social media addiction (revisited). Education and Health, 35(3), 49-52.
10. Gürçay, B., Tanrıkulu, F., Baş, B., Ceylan, N. & Nalbant, H. (2024). Hemşirelik öğrencilerinin nomofobi düzeyleri ile akademik öz yeterlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Black Sea Journal of Health Science, 7(1), 17-24. https://doi.org/10.19127/bshealthscience.1362090
11. Hosgor, H. (2020) Üniversite öğrencilerinin nomofobi düzeyini etkileyen faktörler ve ders performansları üzerinde nomofobinin etkisi. OPUS International Journal of Society Researches, 15(25), 3167-3197. https://doi.org/10.26466/opus.650312
12. Kanbay, Y., Akçam, A., Özbay, S.Ç. & Özbay, Ö. (2022a). Developing Fırat nomophobia scale and investigating its psychometric properties. Perspectives in Psychiatric Care, 58(4), 2534-2541. DOI: 10.1111/ppc.13090
13. Kanbay, Y., Akçam, A., Özbay, S.Ç. & Özbay, Ö. (2022b). Development of Fırat netlessphobia scale and investigation of its psychometric properties. Perspectives in Psychiatric Care, 58(4), 1258-1266. https://doi.org/10.1111/ppc.12924
14. Karaca, O., Çalışkan, S.A. & Demir, K. (2021). Medical artifical intellgence readiness scale for medical students (MAIRS-MS)–development, validtiy and relability study. BMC Medical Education, 21, 1-9. https://doi.org/10.1186/s12909-021-02546-6
15. King, A.L.S., Valença, A.M., Silva, A.C., Sancassiani, F., Machado, S. & Nardi AE. (2014). “Nomophobia”: Impact of cell phone use interfering with symptoms and emotions of individuals with panic disorder compared with a control group. Clinical practice and epidemiology in mental health, 10, 28-35. DOI: 10.2174/1745017901410010028
16. Mengi, A., Singh, A., & Gupta, V. (2020). An institution-based study to assess the prevalence of Nomophobia and its related impact among medical students in Southern Haryana, India. Journal of family medicine and primary care, 9(5), 2303-2308. DOI: 10.4103/jfmpc.jfmpc_58_20
17. Özbay, S. Ç., Özbay, Ö., Akçam, A., & Kanbay, Y. (2023). Evaluation of factors strongly associated with nomophobia using structural equation modelling: a cross-sectional study. Archives of psychiatric nursing, 44, 69-75. https://doi.org/10.1016/j.apnu.2023.04.006
18. Rodríguez-García, A. M., Moreno-Guerrero, A. J., & Lopez Belmonte, J. (2020). Nomophobia: An individual’s growing fear of being without a smartphone—a systematic literature review. International journal of environmental research and public health, 17(2), 580. https://doi.org/10.3390/ijerph17020580
19. Sohn, S. Y., Rees, P., Wildridge, B., Kalk, N. J., & Carter, B. (2019). Prevalence of problematic smartphone usage and associated mental health outcomes amongst children and young people: a systematic review, meta-analysis and GRADE of the evidence. BMC psychiatry, 19, 1-10. https://doi.org/10.1186/s12888-019-2350-x Topol, E. J. (2019). High-performance medicine: the convergence of human and artificial intelligence. Nature medicine, 25(1), 44-56. https://doi.org/10.1038/s41591-018-0300-7
20. Wu, R., & Yu, Z. (2024). Do AI chatbots improve students learning outcomes? Evidence from a meta‐analysis. British Journal of Educational Technology, 55(1), 10-33. https://doi.org/10.1111/bjet.13334
21. WHO. (2023). WHO initiates building a global curriculum for infodemic management. (alıntı: 2025,18 Temmuz) Kaynak: https://www.who.int/news/item/28-03-2023-who-initiates-building-a-global-curriculum-for-infodemic-management
22. Yıldırım, S., & Kişioğlu, A. N. (2018). Teknolojinin getirdiği yeni hastalıklar: nomofobi, netlessfobi, fomo. Medical Journal of Süleyman Demirel University, 25(4), 473-480. https://doi.org/10.17343/sdutfd.380640
23. Yıldız, E. P., Çengel, M., & Alkan, A. (2020). Öğretmenlerin nomofobi düzeylerinin demografik özelliklerine ve akıllı telefon kullanım alışkanlıklarına göre incelenmesi. OPUS International Journal of Society Researches, 15(1), 5096-5120. https://doi.org/10.26466/opus.676329