Kültürel Mirasın Dijital Aktarımı: Davutpaşa Kampüsü Üzerine Bir Sanal Gerçeklik Uygulaması

This study focuses on the digital reconstruction of historical structures located on Yıldız Technical University’s Davutpasa Campus, including the Tunnels, Sancak Pavilion, Otag-ı Hümayun, Elephant Stables, and the Historical Bath, within a virtual reality environment. The digital representation process establishes a basis for examining how contemporary digital techniques may be utilized for the sustainable preservation of cultural heritage and its transmission to future generations. The workflow began with documenting the current condition of the buildings through on-site observations and measurements. The collected architectural data were redrawn in AutoCAD, forming the initial structural layer of the digital environment. These drawings were followed by the creation of detailed three-dimensional models in Blender, where surface textures, lighting schemes, and architectural features were developed in accordance with the original structures. The resulting models were transferred into a virtual reality scene using Unity, where users can move through the reconstructed spaces within an interactive environment. The digital environment produced through this process allows for observational evaluations of how the spatial and aesthetic qualities of historical architecture may be reinterpreted within a virtual reality context. The overall workflow demonstrates how various stages of digital cultural heritage applications can be integrated and offers a functional structure that may serve as a reference for interdisciplinary production practices.

Bu çalışma, Yıldız Teknik Üniversitesi Davutpaşa Kampüsü’nde yer alan Dehlizler, Sancak Köşkü, Otağ-ı Hümayun, Fil Ahırları ve Tarihi Hamam gibi tarihî yapıların sanal gerçeklik ortamında yeniden kurgulanmasına odaklanmaktadır. Dijital temsil süreci, kültürel mirasın sürdürülebilir biçimde korunması ve gelecek kuşaklara aktarılması için güncel dijital tekniklerin nasıl değerlendirilebileceğine ilişkin bir inceleme zemini oluşturmaktadır. Süreç, yapıların mevcut durumlarının belgelenmesiyle başlamış; sahada gerçekleştirilen gözlemler ve ölçümler doğrultusunda elde edilen veriler AutoCAD programı üzerinde yeniden çizilmiştir. Bu çizimler, dijital mekânın temel yapısını oluşturan ilk katmanı sağlamış; ardından Blender kullanılarak yapıların ayrıntılı üç boyutlu modelleri hazırlanmıştır. Modelleme aşamasında yüzey dokuları, ışık düzenlemeleri ve mimari ayrıntılar özgün yapıya uygun biçimde geliştirilmiştir. Üretilen modeller Unity yazılımı aracılığıyla sanal gerçeklik sahnesine aktarılmış ve kullanıcıların mekân içinde dolaşabildiği etkileşimli bir deneyim alanı oluşturulmuştur. Ortaya çıkan dijital ortam, tarihî yapıların mekânsal ve estetik özelliklerinin sanal gerçeklik bağlamında nasıl yeniden yorumlanabileceğine dair gözlemsel değerlendirmeler yapılmasına imkân tanımaktadır. Ortaya çıkan süreç, dijital kültürel miras uygulamalarında kullanılabilecek aşamaların bir arada nasıl kurgulanabileceğini göstermekte ve disiplinlerarası üretimlerde referans alınabilecek işlevsel bir çalışma yapısı oluşturmaktadır.