Pandemi Sürecine Tanıklık Eden Gençler Üzerine Nitel Bir Çalışma: Üniversite Gençliği Örneği

2019 yılının sonlarında Çin’in Wuhan kentinde başlayan ve tüm dünyaya yayılarak uzun soluklu ve çok yönlü bir kaosun yaşanmasına neden olan pandemi süreci ülkelerin sağlık başta olmak üzere sosyal, kültürel ve ekonomik yaşamlarını derinden etkilemiştir. Ülkelerin gündemine aldığı tedbirler ve bu kapsamda yapılan kısıtlamalar her yaş grubunu olduğu gibi gençleri de ilgilendirmiştir. Bu çerçevede çalışma, koronavirüsün ortaya çıkmasıyla örgün eğitime yaklaşık iki yıl ara vermek zorunda kalan ve eğitimlerini dijital platformda sürdüren gençlerin mekânsal, sosyal, kültürel, fiziki ve psikolojik açıdan ne tür zorluklarla karşılaştıklarını onların deneyimleri üzerinden anlamak amacıyla inşa edilmiştir. Bu amaç çerçevesinde araştırmanın verileri, Denizli’de Pamukkale Üniversitesi’nin farklı fakülte ve sınıflarında okuyan 100 üniversite öğrencisine pandemi sürecine ilişkin tecrübelerini anlamaya dönük yarı yapılandırılmış görüşme formları uygulanarak elde edilmiştir. Toplumun geleceği ve kalkınmasında kritik öneme sahip olan gençlerin sosyalleşme mecralarından (eğitim, sosyal etkinlikler, arkadaşlık ilişkileri, mesleki tecrübeler vb.) uzaklaşmalarına sebep olan pandemi sürecinin izlerini onların deneyimlerinden yola çıkarak anlamak önem arz etmektedir. Bu çerçevede görüşme yapılan gençlere, pandemi sürecinin beden ve ruhsal sağlıkları üzerine etkisi, karantina sürecinde ev içinde zaman yönetimi ve boş zamanı kullanma biçimleri, uzaktan eğitime ilişkin sorunların perde arkası, aile içi ilişki dinamikleri ile ortak mekânın kullanımına yönelik sorunlar, pandemi süreciyle baş etme yöntemleri ve gelecek beklentilerini anlamaya yönelik sorular yöneltilmiş ve nitel araştırma deseniyle araştırmanın temel sorunsalı analiz edilmeye çalışılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre, uzaktan eğitim sürecinin sınıf ortamında etkileşim kurarak yüz yüze yapılan eğitime göre yetersiz kaldığı, bu durumun derslerdeki verimi ve motivasyonu düşürdüğü, mesleki becerilere yabancılaştıkları, sosyalleşme mecralarından uzaklaşmalarının yalnızlık duygusunu pekiştirdiği ve mekânsal alana sıkışmanın kuşaklararasındaki çatışmaları daha görünür kıldığı belirtilmiştir.