Some Rhetoric Figures in English Literary Discourse

Abstract

The Paper, as part of the study dealing with the intentional selection, systematic patterning and implementation of some rhetoric figures with respect to topic, situation, function, author’s intention and content of a literary discourse, focuses on the linguistic devices expressing not only the literal meaning of discourse; it also throws light on the contextualized attitude and evaluation of the author of a specific aesthetic function. Being elements of an extra-linguistic category, evaluation, warning, concession or consensus, confession and antithesis serve to characterize a thing or phenomena from a specific point of view. Although the attitudinal horizons of these elements vary from context to context, the author can “control his/her attitudes by deeper exposure to the situation, what, in the end, enables us to specify each attitudinal meaning as the interplay and integration of the semantic representation with context-dependent properties of the discourse.

Keywords

• rhetoric figures, concession, consensus, evaluation, antithesis, opposite meaning

Edebi İngilizce Söylemde Bazı Retorik Figürler

Öz

Bu çalışma, bilinçli seçim, sistematik şekillendirme ve bazı retorik figürleri konu, fonksiyon ve yazarın maksadı bakımdan ele almaktadır. Çalışma sadece dilbilimsel araçları ifade etmeyi değil aynı zamanda belli bir konuda yazarın tutumu ve metinsel davranışa da ışık tutmaktadır. Ekstra dilbilim kategorisi olarak kabul edilen uyarı, kabul veya uzlaşı, itiraf ve anti tez gibi olayları karakterize eden dilbilimsel öğeler belli bir bakış açısından incelenmektedir. Bu tür davranış unsurları metinden metine farklılık göstermelerine rağmen yazar, davranışını her durumda kontrol edebilmektedir. Söylem bağımlı kontekstleri anlamamızda davranışsal ve semantik temsili anlama imkânı vermektedir.

Anahtar Kelimeler

• belagat figürleri, imtiyaz, uzlaşma, değerlendirme, antitez, karşıt anlam

Kaynakça

1. DERRİDA, J. (1976). Of Grammatology (Translated by Gayatri Chakravorty Spivak). The Jons Hopkins University Press: Baltimore and London
2. GALPERİN, İ.R (1977). Stylistics. Moscow “Higher School”.
3. HEMİNGWAY, E. (1945). For Whom the Bell Tolls. New York.
4. HEMİNGWAY, E. (1952). The Old Man and The Sea. New York.
5. LYCAN, W.G. (2007). Philosophy of Language. Routledge: London and New York MİSSİKOVA, G. (2003) Linguistic Stylistics. Filozoficka Fakulta. Univerzita Konstantina Filozofa: Nitra
6. THE Complete Works of Shakespeare (1994). Great Britain. London
7. SGALL, P. (1978). “Meaning, Content and Pragmatics”. In: Prague Studies in Mathematical Linguistics. 6. Praha: 215-222.
8. WEBSTER’S New Twentieth Century Dictionary (1983). 2nd Edition. Simon and Schuster: New York.

9. THE Works of P.B. Shelley (1994). Wordsworth Editions Limited: Great Britain
10. MAUGHAM, S. (1951). Collected Short Stories. V.1.