Bu çalışma, T.S. Eliot’ın şiirinde parçalanma ve uyumun nasıl işlendiğini “J. Alfred Prufrock’ın Aşk Şarkısı,” Çorak Ülke ve Dört Kuartet’ten “Burnt Norton” şiirlerine odaklanarak incelemektedir. Eliot’ın erken dönem şiirleri “Prufrock” ve Çorak Ülke, kaygı ve yalnızlıkla yüklü, kopuk ve umutsuz modern dünyayı sergileyerek, mit veya din gibi düzenleyici ilkelerin bütünsel bir deneyim sunmadaki başarısızlığını kanıtlar niteliktedir. Eliot, uyum yaratmak ve bu kaygıları ele almak için edebi, mitolojik ve dini alıntılar kullanır; ancak stratejileri genellikle şiirlerin betimlediği parçalanmış dünya tasvirini aşmada yetersiz kalır. Bununla birlikte “Burnt Norton” ile örneklendirilen sonraki dönem şiiri, dinginliğe doğru bir geçiş sergiler. 1927’de Anglikanizm’e geçişinin ardından, Eliot şiirsel evrenini dönüştürür ve aşkın bir alemin varlığını içten bir şekilde vurgular. Eliot “Burnt Norton”da yaşamın içsel kaosunu kabul eder ancak zamansal akışı benimseyerek ve evrendeki kargaşanın altında yatan temel düzeni ortaya koyarak uyuma giden bir yol sunar. Bu makale, Eliot’ın erken dönem eserlerindeki umutsuzluk ve parçalanmanın sonraki dönem şiirlerinde, yerini şairin gelişen felsefi ve ruhsal yönelimini yansıtan ve en nihayetinde daha uyumlu ve iyimser bir gerçekliğe bırakan değişimini göstermeyi amaçlamaktadır.
T.S. Eliot Modernizm J. Alfred Prufrock’ın Aşk Şarkısı Çorak Ülke Burnt Norton
This study explores how fragmentation and harmony are portrayed in T.S. Eliot’s poetry, focusing on “The Love Song of J. Alfred Prufrock,” The Waste Land, and “Burnt Norton” from Four Quartets. Eliot’s earlier poems, “Prufrock” and The Waste Land, display a disjointed and hopeless modern world loaded with anxiety and loneliness, thereby demonstrating the failure of organizing principles. Eliot employs literary, mythological, and biblical allusions to create harmony and address these anxieties, yet his strategies often fail to overcome the poems’ depiction of a disorganized world. However, his later poetry, exemplified by “Burnt Norton,” exhibits a shift towards serenity. Following his conversion to Anglicanism in 1927, Eliot transformed his poetic universe, convincingly suggesting a transcendent realm. In “Burnt Norton,” Eliot acknowledges life’s inherent chaos but offers a pathway to harmony by embracing temporal flux and revealing an underlying order in the universe. This paper thus demonstrates Eliot's departure from the hopelessness and fragmentation of his earlier works towards a more harmonious and, ultimately, more optimistic view of reality in his later poetry, reflecting his developing philosophical and spiritual orientation.
T.S. Eliot Modernism The Love Song of J. Alfred Prufrock The Waste Land Burnt Norton
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | İngiliz ve İrlanda Dili, Edebiyatı ve Kültürü |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 1 Temmuz 2025 |
| Kabul Tarihi | 9 Eylül 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Sayı: 64 |