-

Abstract

This study aims to show what gains students had as a result of the projects that were carried out in the 2013-2014 school year within the scope of the undergraduate 3rd grade Practices in Social Service (PSS) course in the Physical Training and Sports department of the High School of Physical Training and Sports, Çanakkale Onsekiz Mart University (ÇOMU). In this context, documents relating to the projects that were carried out in the SPSS course between the years of 2013 and 2014 were examined in accordance with the purpose of the study. A case study, as a qualitative method of research, was carried out. The study group of the research, which consisted of 36 students (16 females and 20 males) divided into 6 groups each consisting of 5-6 persons, performed a total of 6 PSS projects in 14 weeks based on 1 hour theory and 2 hours application per week. The “Appendix 7: Practices in Social Service (SPSS) projects evaluation form”, which is included in the PSS course directive published by the ÇOMU Physical Training and Sports Department, was applied to all of the students as a data collection tool. Descriptive analysis was used in the analysis of the data, and the data obtained were tabulated and interpreted. In the process of the research, candidate instructors applied the project in 6 primary schools and reached a total of 3000 primary school students. Gains that students had as a result of this implementation was about learning to work in cooperation, an increase in their capacity of solving situational problems that they encounter, and understanding the importance of acting and working together. It was determined that the most important problems experienced when carrying out the projects were delays in the scheduled activities due to adverse weather conditions and a lack of space and materials in the application of the scheduled activities

Keywords

• physical training, practices in social service course

BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR ÖĞRETMENLİĞİ TOPLUMA HİZMET UYGULAMALARI DERSİNİN ÖĞRENCİ KAZANIMLARI AÇISINDAN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Bu araştırmanın amacı, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi (ÇOMÜ) Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokul, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği lisans 3. sınıf programında yer alan Topluma Hizmet Uygulamaları (THU) dersi kapsamında, 2013-2014 eğitim öğretim yılları arasında gerçekleştirilen projeler sonucunda öğrencilerde oluşan kazanımların neler olduğunu ortaya koymaktır. Bu Doğrultuda 2013-2014 yılları arasında THU dersinde gerçekleştirilen projelere ilişkin dokümanlar çalışmanın amacı doğrultusunda incelenmiştir. Araştırma Nitel Araştırma Yöntemlerinden Durum Çalışması Yapılmıştır. Araştırmanın Çalışma Grubu 36 Öğrenci (16 Kız, 20 Erkek) 5-6 Kişilik 6 Grubun yürütmüş olduğu toplam 6 projedir. Araştırma Haftada 1saat Teorik 2 Saat Uygulama Olarak 14 Hafta Yürütülmüştür. Veri Toplama Aracı Olarak ÇOMÜ Beden Eğitimi Ve Spor Öğretmenliği Bölümünün Yayınlamış Olduğu THU Dersi Yönergesinde Yer Alan “EK.7. Topluma Hizmet Uygulamaları (THU) Projeleri Değerlendirme Formu” kullanılmıştır. Verilerin analizinde ise betimsel analiz kullanılmış ve elde edilen veriler tablolaştırılarak yorumlanmıştır. Araştırmada Sonunda Öğretmen Adayları, 6 İlkokulda Projeyi Uygulamış ve Toplam 3000 İlkokul Öğrencisine Ulaşılmıştır. Uygulama Sonucunda Elde Edilen Kazanım İşbirliği İçinde Çalışma Yapmayı Öğrenmek Ve Durumsal Sorunlarla Karşılaştığında Problem Çözme Güçlerinin Artması, Ekip Arkadaşlarıyla Dayanışma Ve İşbirliği İçinde Çalışmanın Önemini Anladıkları, Projeleri Gerçekleştirirken Yaşadıkları En Önemli Sorunlar İse Hava Koşulları Nedeniyle Planlanan Etkinliklerde Gecikme Ve Planlanan Etkinlikleri Uygulamada Mekan Ve Malzeme Eksikliği Sonuçlarına Ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• -

Kaynakça

1. AKÇAMETE G. (2006). Eğitim bilimleri bakış açısıyla eğitim fakülteleri ve topluma hizmet işlevi çalıştayı. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları. Yayın No: 200, Yayıma Hazırlayan: Prof. Dr. Çağlayan Dinçer.
2. AKSOY B., ÇETİN T., SÖNMEZ Ö.F. (2009). Topluma Hizmet Uygulamaları. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
3. ALLEN R. (1997). School-based community service learning: developing civic commitment through action. The Social Studies, 88(5), 196.
4. COŞKUN H. (2009). Topluma hizmet uygulamaları. Ankara: Anı Yayıncılık.
5. ÇUHADAR A. (2008). Topluma hizmet uygulamaları aracılığı ile yurttaş öğretmen yetiştirmek. VII. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Sempozyumu.
6. DOĞRAMACI İ. (2000). Günümüzde Rektör Seçimi ve Atama Krizi (Türkiye’de ve Dünyada Yükseköğretim Yönetimine Bakış). Ankara: Meteksan.
7. GÜRÜZ K., ŞUHUBİ E. A. M., ŞENGÖR C., TÜRKER K. VE YURTSEVER E. (1994).Türkiye’de ve Dünyada Yükseköğretim, Bilim ve Teknoloji. İstanbul: Türk Sanayicileri ve İşadamları Derneği (TÜSİAD).
8. ELMA C., KESTEN A., KIROGLU K., UZUN E. M., DİCLE A. N., PALAVAN Ö. (2010). Öğretmen Adaylarının Topluma Hizmet Uygulamaları Dersine İlişkin Algıları.Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 16(2), 231-252.

9. ERDEM R. (2005). Üniversitenin var oluş nedenleri (üniversitenin misyonu), Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi, 17, 75-86.
10. OWEN D. (2000). Service learning and political socialization. American Political Science Association, 33(3), 638.
11. UĞURLU Z. (2011). Öğretmen adaylarının topluma hizmet uygulamaları dersinin işleyiş süreci ve kazanımlarına ilişkin görüşleri. 2nd International Conference on New Trends in Education and Their Implications, (ss. 720-734).
12. YILDIRIM A., SİMŞEK H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
13. http://besyo.comu.edu.tr/images/form/dosya/dosya_395570.pdf