Problems and Uncertainty of Regulation on Abortion of Pregnancy Resulting from a Crime

Öz

Article 99/6 of the Turkish Penal Code, Law No 5237, stipulates that a woman who becomes pregnant as a result of a crime committed against her can have her pregnancy aborted until the 21st week of pregnancy. According to this provision, if the pregnancy of a woman who has become pregnant as a result of a crime is aborted in a hospital environment by specialist physicians until the 21st week, the abortion will not be punished. Although the regulation of this provision seems clear, it causes criticism in the doctrine and problems in practice. In this context, it is necessary to answer the questions regarding the nature of the institution, the antecedent crimes that cause the occurrence of pregnancy, the determination of the occurrence of pregnancy resulting from a crime, and finally, from whom the consent to the abortion of pregnancy is obtained. In our study, these questions are discussed under separate headings. Proposed solutions are also presented.

Anahtar Kelimeler

• Abortion
• duration of abortion
• pregnancy resulting from a crime
• antecedent crimes
• consent

SUÇ SONUCU OLUŞAN GEBELİĞİN SONLANDIRILMASINA İLİŞKİN DÜZENLEMENİN (TCK m. 99/6) BELİRSİZLİĞİ VE YARATTIĞI SORUNLAR

Öz

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu m. 99/6’da kendisine karşı işlenen bir suç sonucu hamile kalan kadının gebeliğini 21. haftaya kadar sonlandırabileceğini düzenlemiştir. Bu düzenlemeye göre; suç sonucu gebe kalmış bir kadının gebeliğinin 21. haftaya kadar uzman hekimler tarafından hastane ortamında sonlandırılması halinde, gebeliği sona erdirene ceza verilmeyecektir. Düzenleme ilk bakışta açık görünse de öğretide eleştirilere, uygulamada ise sorunlara neden olmaktadır. Bu bağlamda; kurumun hukuki niteliği, gebeliğin oluşmasına neden olan öncül suçların neler olabileceği, gebeliğin suç sonucu meydana geldiğinin nasıl tespit edileceği ve son olarak gebeliğin sonlandırılmasında kimlerin rızasının alınması gerektiği sorularının cevaplanması gerekmektedir. Çalışmamızda bu sorular ayrı başlıklar altında ele alınmış ve çözüm önerileri sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Çocuk düşürtme
• gebeliğin sonlandırılmasında süre
• suç sonucu oluşmuş gebelik
• öncül suç
• rıza

Kaynakça

1. Aktaş S, ‘Hukukta Yorum Çabaları’ (2011) 15 (3-4) 1-33
2. Artuk ME, Gökcen A ve Yenidünya AC, Ceza Hukuku Genel Hükümler (7. Baskı Adalet Yayınevi 2013)
3. Arzt G, Weber U, Heinrich B ve Hilgendorf E, Strafrecht Besonderer Teil, Lehrbuch (2. Auflage Giesking 2009)
4. Can S, ‘Çocuk Düşürtme Suçunun Suç Sonucu Oluşan Gebelikler Açısından Değerlendirilmesi’ 1 (2015) Ankara Barosu Dergisi 80-104
5. Çetiner M, ‘Türk ve Alman Ceza Hukukunda Çocuk Düşürtme Suçu’ (Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü 2017)
6. Demirbaş T, Ceza Hukuku Genel Hükümler (17. Baskı Seçkin Yayıncılık 2022)
7. Doğan R, ‘Kadının Üreme Hakkı, Kürtaj, Çocuk Düşürme ve Düşürtme Suçları’ (2016) (127) Türkiye Barolar Birliği Dergisi 73-120
8. Dönmez B, ‘TCK’da Çocuk Düşürtme Suçu Mukayeseli Hukuk ve AİHM’nin Bakış Açısıyla Ceninin Yaşama Hakkının Sınırlandırılması’ (2009) 9 (2) Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 99-142

9. Dönmezer S, Kişilere ve Mala Karşı Cürümler (16. Bası Beta Basım 2001)
10. Dürüstkan S ve Sert G, ‘Eşin Cinsel Saldırısı ile Gebe Kalan Kadın Açısından Çocuk Düşürtme Suçu ve Hekimin Suçu Bildirmeme Suçu’, II. Uluslararası Şiddeti Anlamak Kongresi, 16-18 Ekim 2020, Erişim: https://www.researchgate.net/publication/363186924_Esinin_Cinsel_Saldirisi_ile_Gebe_Kalan_Kadin_Acisindan_Cocuk_Dusurtme_Sucu_ve_Hekimin_Sucu_Bildirmeme_Sucu
11. Ekici M, ‘Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçu (TCK m. 104) Bağlamında Akran Sorunu’ in Türkan Yalçın (Yayına Hazırlayan) Çocuk Yazıları (Savaş Yayınevi, Ankara 2022) 385-433
12. Ekici-Şahin M, Ceza Hukukunda Rıza (On İki Levha Yayıncılık 2012)
13. Erdem DÖ, ‘Çocuk Düşürtme Düzenlemesi’ (2016) 65 (4) AÜHFD 1637-1688
14. Erdem MR, Tezcan D ve Önok RM, Teorik ve Pratik Ceza Özel Hukuku (21. Bası Seçkin Yayıncılık 2023)
15. Erem F, Ceza Hukuku Hususi Hükümler, 2. Cilt (Ajans-Türk Matbacılık Sanayii Ankara 1968)
16. Erman ve Özek, Sahir E, Ceza Hukuku Özel Bölüm, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar (Dünya Yayıncılık 1994)
17. Ertuğrul H, ‘Türk Ceza Hukukunda Çocuk Düşürtme, Çocuk Düşürme ve Kısırlaştırma Suçları’ (Doktora Tezi, Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü 2016)
18. Fischer T, Strafgesetzbuch mit Nebengesetzen StGB §218 a (60. Auflage CH Beck 2013)
19. Gökcan HT ve Artuç M, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu Şerhi, 5. Cilt, m. 197-254 (2. BasıAdalet Yayınevi 2021)
20. Gökcan HT ve Artuç M, Yorumlu Uygulamalı Türk Ceza Kanunu Şerhi, 3. Cilt, m. 86-140 (2. Bası Adalet Yayınevi 2021)
21. Gözler K, Hukuka Giriş (14. Baskı Ekin Yayınevi 2017)
22. Gülşen R, ‘Suç Sonucu Oluşan Gebeliğin 20. Haftaya Kadar Sona Erdirilebilmesi’ in Tıp Hukukunun Güncel Sorunları (TBB Yayını 2008) 1209-1227
23. Güney-Tunalı I, ‘Hekimlerin Gebeliklerin Sonlandırılmasından Kaynaklanan Sorumluluğu’ (2016) 11 (119) Terazi Hukuk Dergisi 256-271
24. Güven K, ‘Evli Kadının Gebeliğinin Sona Erdirilmesinde (Kürtajında) Eşinin İzni Sorunu’ (2016) 2 (1) Başkent Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 11-35
25. Hafızoğulları Z ve Özen M, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler (12. Baskı USA Yayıncılık 2019)
26. Hafızoğulları Z ve Özen M, Türk Ceza Hukuku, Özel Hükümler, Kişilere Karşı Suçlar (6. Baskı USA Yayıncılık 2017)
27. Hakeri H, Tıp Ceza Hukuku (4. Bası Seçkin Yayıncılık 2024)
28. Hakeri H, Tıp Hukuku (3. Baskı Seçkin Yayıncılık 2010)
29. Işık B, ‘Mağduru Olduğu Bir Suç Sonucu Gebe Kalan Kadının Çocuğunun Düşürtülmesi Suçu (TCK 99/6)’ (2015) 3 (2) Ceza Hukuku ve Kriminoloji Dergisi 25-55
30. Jescheck HH ve Weigend T, Lehrbuch des Strafrechts, Allgemeiner Teil (5. Auflage Duncker&Humblot 1996)
31. Kanbur MN, “Rahim Tahliyesine Yönelik Fiiller Bakımından Hekimin ve Diğer Sağlık Personelinin Çocuk Düşürtme Suçu Çerçevesinde Cezai Sorumluluğu” iç (Tıp Ceza Hukukunun Güncel Sorunları, V. Türk- Alman Tıp Hukuku Sempozyumu, 28 Şubat- 1 Mart 2008 Ankara Türkiye Barolar Birliği Yayınları 1. Baskı Nisan 2008) 1229-1258
32. Kangal ZT, ‘Kişisel Cezasızlık Nedenleri ve Cezayı Kaldıran veya Azaltan Kişisel Nedenler’ (2011) 7 Bahçeşehir Üniversitesi Kazancı Hakemli Hukuk Dergisi 38-60
33. Kangal ZT, Ceza Hukukunda Zorunluluk Durumu (Seçkin Yayıncılık 2010)
34. Keskin-Kiziroğlu S, ‘Türk Ceza Hukukunda Çocuk Düşürtme, Düşürme ve Kısırlaştırma Suçları’ (2013) 19 (2) Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi (Prof. Dr. Nur Centel’e Armağan) 165-190
35. Kindhäuser U, Strafrecht Besonderer Teil I, Straftaten gegen Vermögensrechte (6. Auflage Nomos 2014)
36. Kitapçıoğlu T, ‘Türk Ceza Kanunu’nda Çocuk Düşürtme Suçu’ (2012) 18 (1) Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi 297-332
37. Koru O, ‘Tıbbi Müdahalenin Hukuka Uygunluğu: Endikasyon Şartı’ (2021) 12 (2) İnönü Üniversitesi Hukuk Faküktesi Dergisi 491-500
38. Lindemann M, in Strafgesetzbuch Leipziger Kommentar, Band 11, §§ 211-231 (13. Auflage De Gruyter 2023)
39. Maurach R, Schoeder FC, Maiwald M, Hoyer A ve Momsen C, Strafrecht Besonderer Teil, Teilband 1 (11. Auflage C.F. Müller 2019)
40. Merkel R, Nomos Kommentar, Strafgesetzbuch (Hrsg. Urs Kindhäuser, Ulfried Neumann, Ullrich Paeffgenrank Saliger), Strafgesetzbuch (6. Auflage Nomos 2023)
41. Muş MH, Türk Ceza Kanunu’nda Çocuk Düşürtme Suçu (Adalet Yayınevi 2019)
42. Oktar S, Türk Hukukunda Çocuk Düşürtme ve Çocuk Düşürme Suçları (TCK m. 99-100), (Yayınlanmamış Doktora Tezi 2013)
43. Önder A, Şahıslara ve Mala Karşı Cürümler ve Bilişim Alanında Suçlar (Filiz Kitabevi 1994)
44. Özbek VÖ ve Doğan K, ‘Zorunluluk Halinin Hukuki Niteliği’ (2007) 9(2) DEÜHFD 195-222
45. Özbek VÖ, Doğan K ve Bacaksız P, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler (11. Baskı Seçkin Yayıncılık 2020)
46. Özbek VÖ, Doğan K ve Bacaksız P, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler (18. Baskı Seçkin Yayıncılık 2023)
47. Özen M, ‘Çocuk Düşürtme ve Düşürme Suçları’ (2007) 2 (5) Terazi Hukuk Dergisi 97-101
48. Özgenç İ, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler (15. Bası Seçkin Yayıncılık 2023)
49. Rengier R, Strafrecht Besonderer Teil II (18. Auflage C.H Beck 2017)
50. Sarıtaş E ve Canseven HA, ‘Şahsi Cezasızlık Sebeplerinin Maddi Şartlarında Hata’ (2023) 11 (1) Journal of Penal Law and Criminology 1-25
51. Şentürk-Tur M, ‘Kadının Üreme ve Kendi Geleceğini Belirleme Hakkı Çerçevesinde Gebeliğin Sonlandırılmasında Yasal Sürelerin Başlangıcı’ (2023) 27(3) AHBVÜHFD 383-414
52. Topaç TH, ‘Çocuk Düşürtme Suçu’ (2013) 2 Ceza Hukuku Dergisi 147-198
53. Tulay ME, “Gebeliğin Sonlandırılması Eyleminde Hekimin Faillik Durumu” iç (Dokuz Eylül Üniversitesi Hukuk Fakültesi IV. Uluslararası Tıp Hukuku Kongresi 8-10 Ocak 2021 Bildiri Kitabı Cilt 1) 187-196
54. Uyumaz A ve Avcı Y, ‘Türk Hukukunda Gebeliğin Sonlandırılması’ (2016) 7(1) İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 579-638
55. Ünver Y, ‘Türk Ceza Kanunu Açısından Çocuk Düşürtme ve Düşürme Suçları’ (2006) 6(2) YÜHFD 173-230
56. Wessels J ve Hettinger M, Strafrecht Besonderer Teil II (40. Auflage C.F. Müller 2016)
57. Yalçın-Sancar T, Çok Failli Suçlar (Seçkin Yayıncılık 1998)
58. Yalçın-Sancar T, Türk Ceza Hukukunda Kadın (Seçkin Yayıncılık 2013)
59. Yokuş-Sevük H, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler (4. Baskı Adalet Yayınevi 2022)
60. Yongalık A, ‘İstisnalar Dar Yorumlanır Kuralı ve Değerlendirilmesi’ (2011) 60 (1) Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 1-18
61. Yurtcan E, Türk Hukukunda Kürtaj ve Uygulaması- Yasal Kürtaj ve Sterilizasyon Çocuk Düşürtme Suçları, (2. Bası Kazancı Kitap Ticaret 1990)
62. Yüce TT, Ceza Hukuku Dersleri Cilt 1 (Şafak Basım Yayım 1982)
63. Zafer H, ‘Fuhuş Suçu’ (2019) 21 D.E.Ü. Hukuk Fakültesi Dergisi (Prof. Dr. Durmuş Tezcan’a Armağan (Özel Sayı)) 3157-3183