Arabic poetry of the Jahiliyyah period is one of the oldest and richest sources of Arabic literature and draws attention especially in terms of depiction. In this period, poets managed to deal with subjects such as the difficulties of desert life, war scenes, natural landscapes and animal descriptions in a detailed and aesthetic language. In this study, the use of the art of qualification in the poems of Abū Ziyād Abīd b. al-Abrās al-Asadī, one of the important representatives of Jahiliyya poetry, is analysed. The linguistic and imagery techniques used by the poet, especially when describing the elements of nature, horses, life in the desert and wars, are analysed. Abīd b. al-Abrās's power of description is important not only in terms of description but also in terms of shedding light on the social and cultural structure of the period. In this context, the poet's descriptions are both literary and historical documents. The article aims to reveal the poetic function and aesthetic value of the elements of description through examples from Abu Ziyād's poems.
Arabic Language and Rhetoric Jahiliyyah Poet Abıd b. Abras Al-Vasf
Cahiliye dönemi Arap şiiri, Arap edebiyatının en eski ve en zengin kaynaklarından biri olup, özellikle tasvir (vasıf) yönüyle dikkat çeker. Bu dönemde şairler, çöl hayatının zorlukları, savaş sahneleri, doğa manzaraları ve hayvan betimlemeleri gibi konuları ayrıntılı ve estetik bir dille işlemeyi başarmışlardır. Bu çalışmada, Cahiliye şiirinin önemli temsilcilerinden biri olan Ebû Ziyâd Abîd b. el-Ebras el-Esedî'nin şiirlerinde vasıf sanatının nasıl kullanıldığı incelenmektedir. Şairin, özellikle doğa unsurlarını, atları, çölde geçen hayatı ve savaşları tasvir ederken kullandığı dilsel ve imgese teknikler analiz edilmiştir. Abîd b. el-Ebras'ın tasvir gücü, sadece betimleme yapmakla kalmayıp, aynı zamanda dönemin sosyal ve kültürel yapısına ışık tutması açısından da önem arz etmektedir. Bu bağlamda şairin tasvirleri, hem edebi hem de tarihi bir belge niteliği taşımaktadır. Makale, Ebû Ziyâd’ın şiirlerinden örnekler üzerinden tasvir unsurlarının şiirsel işlevini ve estetik değerini ortaya koymayı amaçlamaktadır.
يعد الشعر العربي في فترة الجاهلية من أقدم مصادر الأدب العربي وأغناها وهو يلفت الانتباه خاصة من حيث التصوير. فقد تمكن الشعراء في هذه الفترة من التطرق على موضوعات التصوير في عدة مجالات، مثل صعوبات الحياة الصحراوية ومشاهد الحرب والمناظر الطبيعية وأوصاف الحيوانات بلغة تفصيلية وجمالية. وفي هذه الدراسة، يتم تحليل استخدام فن الوصف في أشعار أبي زياد عبيد بن الأبرص الأسدي، وهو أحد الممثلين المهمين لشعر الجاهلية. كما يتم تحليل التقنيات اللغوية والتصويرية التي استخدمها الشاعر، خاصة عند وصف عناصر الطبيعة والخيل والحياة في الصحراء والحروب. إن قوة الوصف لدى عبيد بن الأبرص مهمة ليس فقط من حيث الوصف، ولكن أيضًا من حيث تسليط الضوء على البنية الاجتماعية والثقافية لتلك الفترة. وفي هذا السياق، تُعد أوصاف الشاعر وثائق أدبية وتاريخية في آنٍ واحد. يهدف المقال أيضاً إلى الكشف عن الوظيفة الشعرية والقيمة الجمالية لعناصر الوصف من خلال أمثلة من قصائد أبي زياد.
| Birincil Dil | Arapça |
|---|---|
| Konular | Arap Dili ve Belagatı |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 5 Mayıs 2025 |
| Kabul Tarihi | 4 Kasım 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 30 Aralık 2025 |
| IZ | https://izlik.org/JA82YH85XS |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 5 Sayı: 2 |