Araştırma Makalesi

İletişim ve Din Eğitimi İhtiyacı: Washington, DC’de Yaşayan Türkler Örneği

Cilt: 7 Sayı: 1 30 Haziran 2023
PDF İndir
EN AR TR

İletişim ve Din Eğitimi İhtiyacı: Washington, DC’de Yaşayan Türkler Örneği

Öz

Farklı kültür ve dinlere mensup insanların bir arada yaşama tecrübesi bu kültür ve dinlere mensup insanların hem başkalarını tanımalarını hem de kendini tanı(t)malarını beraberinde getiren bir süreçtir. Bu sürecin sağlıklı işlemesi, doğru bilgi edinebilme ile birlikte bu bilgiyi aktarabilme imkanını da gerekli kılar. Amerika, farklı kültürlerin ve dinlerin bir arada yaşama imkanı bulması ile karakterize edilen ülkelerden biridir. Söz konusu özelliğine binaen Amerika’da farklı kültür ve dinlerin hem kendini ifade edebilmesi hem de diğerleri hakkında sağlıklı bilgi alabilmesinin, birçok ülkeye nazaran, daha mümkün olduğuna dair genel bir algının var olduğunu ve bu algının, ülkeye gerçekleşen göçü ciddi biçimde etkilediğini söylemek mümkündür. Bahsi geçen noktalardan hareketle araştırmamız, Avrupa’ya gerçekleşen Türk göçünden farklı olarak daha ziyade profesyonel Türklerin göçüne sahne olan Amerika’da, Türklerin farklı din mensupları ile iletişimleri, bu iletişimin hem kendi dinlerine hem de diğer dini gruplara dair bilgi ihtiyacı doğurup doğurmadığı, eğer doğuruyorsa hangi bilgi alanlarına ihtiyaç hissedildiğini ve bu ihtiyacın giderilmesine yönelik hangi unsurların etkili olduğunu tespit etmeye çalışmaktadır. Araştırmamızın sonuçları Amerika’da yaşayan Türklere yönelik olarak hazırlanabilecek din eğitimi müfredatları açısından tartışılacaktır.

Anahtar Kelimeler

Din , Din eğitimi , Göç , İletişim

Kaynakça

  1. Altaş, Nurullah. Çokkültürlülük ve Din Eğitimi. Ankara: Nobel Yayın ve Dağıtım, 2003.
  2. Aydın, Mehmet Zeki. Belçika’da İlk ve Orta Öğretimde Okutulan İslâm Din Dersi Programları. Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 7 (1) (2003), 85-100.
  3. Bakırcı, Mustafa. “Din Görevlileri Gözünden Diyanet İşleri Başkanlığı’nın Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Din Hizmetleri”, Bülent Ecevit Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (Haziran 2019), 6 (1), 71-101, ISSN: 2148-3728 e-ISSN: 2148-9750.
  4. Casanova, José. (2005). Immigration and the New Religious Pluralism: A EU/US Comparison. Erişim: http://www.ipri.pt/eventos/pdf/Paper_CasANOVA.pdf (Erişim Tarihi: 10.11.2013).
  5. Certel, Hüseyin. “Din-İletişim İlişkisi ve Dini İletişim Engelleri”, Süleyman Demirel Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, (21), (2008/2), 128-158.
  6. Concoran, Thomas - Goertz, Margaret. “The Governance of PublicEducation”, The Public Schools. Susan Fuhrman - Marvin Lazerson (ed.). Oxford: Oxford UnversityPress, 2005.
  7. Coşkun, Hasan. (Ed.). (2000). Türkiye ve Almanya’da İslam Din Dersi Tartışmalar: İslam Din Dersi İçin Çerçeve Şartları ve Deneyimler. Ankara: Konrad Adenauer Vakfı; Cumhuriyet Üniversitesi İlahiyat Fakültesi.
  8. Coştu, Yakup Coştu (ed.). Yurt Dışında Türkler: Göçmenlik, Etnisite ve Din. London: Transnational Press, 2020a. ____________________. Göç ve Din Üzerine, London: Transnational Press, 2020b.
  9. Demirel, Özcan. Eğitimde Program Geliştirme (10. bs.). Ankara: Pegem A Yayıncılık, 2007.
  10. Eck, Diana L. A New Religious America: How A “Christian Country” Has Now Become The World’s Most Religiously Diverse Nation. New York: A Division of Harper Collins Publishers, 2001.

Kaynak Göster

ISNAD
Gürer, Banu. “İletişim ve Din Eğitimi İhtiyacı: Washington, DC’de Yaşayan Türkler Örneği”. Talim 7/1 (01 Haziran 2023): 76-100. https://izlik.org/JA88FU89CG.