Türkiye’de Koruyucu Toprak İşleme ve Doğrudan Ekimin Benimsenmesi ve Yaygınlaştırılması için Atılması Gereken Adımlar
Öz
Genel olarak doğal kaynakları ve çevre korumayı amaçlayan ve sürekli verimliliğe odaklanan
koruyucu tarım; toprak işlemeyi azaltan, değiştiren veya tamamen ortadan kaldıran yöntemlerden
birini içermektedir. Tarımsal ekosistemi yönetmede önemli bir yaklaşım olarak ta ön plana çıkan
koruyucu tarım, dünya genelinde yaklaşık olarak 157 milyon hektar alan üzerinde yaygın bir şekilde
uygulanmaktadır. En hızlı ilerleme bitkisel üretim alanlarının yaklaşık %60’ında bu uygulamalara yer
veren Güney Amerika’da ortaya çıkmıştır. Dünya genelinde bu uygulamanın yapıldığı ülkeler ve
coğrafi konumları dikkate alındığında, koruyucu toprak işleme ve doğrudan ekimin her iklim, toprak
ve bitki koşullarında; kuzey yarım küreden güney yarım küreye, deniz seviyesinden 3000 metreye
kadar rakıma, yıllık toplam 250 mm yağış alan bölgelerden 2500 mm yağış alan bölgelere kadar çok
geniş bir alanda uygulandığı görülmektedir. Türkiye’de de son yıllarda toprak ve su kaynaklarının
korunması konusunda artan duyarlılık, ekonomik üretim talepleri ve enerji tasarrufuna olan eğilim,
toprak işlemede önemli değişiklikleri gündeme getirmiştir. Bu değişikliklere bağlı olarak geleneksel
toprak işlemeye alternatif koruyucu toprak işleme ve özellikle doğrudan ekim yöntemine olan ilgi
giderek artmaktadır. Türkiye’ de henüz başlangıç aşamasında ancak önemli bir potansiyeli olan
doğrudan ekim ve koruyucu toprak işleme uygulamasının yaygınlaştırılması yönünde son yıllarda
önemli çabalar sarf edilmektedir. Bu çalışmada, koruyucu toprak işleme ve doğrudan ekim
uygulamalarının Türkiye’de benimsenmesi ve yaygınlaştırılmasının önündeki engeller ve atılması
gereken adımlar üzerinde durulmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Anonymous, 2014. Tarım Alet ve Makina İstatistikleri, Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), http://www.tuik.gov.tr/VeriBilgi.do?alt_id=1006. Erişim tarihi: Kasım, 2015.
- Anonymous, 2015. Getting started in direct seeding. Soil Facts, Saskatchewan Soil Conservation Association, http://www.ssca.ca/, Erişim tarihi: Kasım, 2015.
- Çelik, A., 2009. Anıza doğrudan ekim makinalarının performansına etkili faktörler. Atatürk Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Dergisi, 40 (2), 101-108.
- Derpsch, R., 2008.No-tillage and conservation agriculture: A progress report. No-Till Farming Systems. World Association of Soil and Water Conservation (WASWC) Special Publication N:3, p:7.
- Duiker, S. ve J.C Myres, 2006. Steps towards a successful transition to no-till. College of Agricultural Science, Agricultural Research and Cooperative Extension, Penn State University, 36 p.
- FAO, 2015. http://www.fao.org/ag/ca/. Basic principles of conservation agriculture. Erişim tarihi: Kasım, 2015.Friedrich, T., A. Kassam ve Taher, 2009. Adoption of conservation agriculture and the role of policy and institutional support. International Consultation on No- Till with Soil Cover and Crop Rotation, Shortandy, 8-10 July, Kazakhstan.
- Kassam A., T. Friedrich, R. Derpsch ve J. Kienzle, 2014. Worldwide adoption of conservation agriculture. 6th World Congress on Conservation Agriculture, 22-25 June 2014, Winnipeg, Canada.
- Pieri C., G. Evers, J. Landers, P. O’Connell and E. Terry, 2002. No-Till Farming for Sustainable Rural Development. Agriculture and Rural Development Working Paper, World Bank, Washington DC. 65 pp. Rogers, E. 2003. Diffusion of Innovations, 5th Ed. New York, NY, Free Press, p:221.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ahmet Çelik
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
14 Ekim 2016
Gönderilme Tarihi
1 Mayıs 2016
Kabul Tarihi
5 Eylül 2016
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2016 Cilt: 12 Sayı: 4