Diyarbakır İlinde Uygulanan Toprak İşleme Yöntemleri ve Makinalı Ekimde Karşılaşılan Sorunlar
Öz
Bu çalışmada, Diyarbakır ilinde tarımsal üretimde uygulanan toprak işleme yöntemleri ve
makinalı ekimde karşılaşılan sorunlar irdelenmiştir. Bu amaçla, bulundukları bölgeyi temsil edecek
şekilde seçilen çiftçiler ile görüşülerek, tarımsal üretimde uyguladıkları toprak işleme yöntemleri ve
makinalı ekimde karşılaştıkları problemler belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışma sonucunda, sulanan
alanlarda buğday ve mısır hasadı sonrası pamuk tarımında yaygın olarak uygulanan toprak işleme
yönteminin, sonbaharda kulaklı pulluk ile derin sürüm+ilkbaharda kültivatör+yabancı otlara karşı
herbisit uygulama ve gübre serpme+kültivatör+en az iki defa tapan çekme+balta tip ayaklı
pnömatik ekim makinası ile ekim şeklinde olduğu görülmüştür. Ekim esnasında ve sonrasında
topraktaki nem kaybının, tohumun çimlenmesini ve çıkışını olumsuz yönde etkilediği ifade edilmiştir.
Pamuk hasadı sonrası buğday tarımında kullanılan ekim yönteminin ise sapların parçalanmasından
sonra kültivatör ile toprak işleme+serpme ekim+kültivatör veya diskli tırmık ile tohumun kapatılması
işlemlerini kapsadığı görülmüştür. Yağışa dayalı alanlarda buğday-mercimek-arpa-nohut ürün deseni
içerisinde buğday-arpa-mercimek/buğday-mercimek/buğday-buğday/buğday-nohut ekim nöbeti
yöntemlerinin yaygın olarak uygulandığı tespit edilmiştir. Bu alanlarda bir önceki ürünün hasadından
sonra kültivatör ile işlenen toprak ekim öncesi tekrar kültivatör ile işlenerek ekime hazır hale
getirilmekte ve diskli ayağa sahip ekim makinaları ile ekim işlemi gerçekleştirilmektedir. Anızın
yoğun olduğu alanlarda, özellikle yağış sonrası ekim makinasının ekici ayaklarının tıkanmasından
dolayı, serpme ekim yönteminin yaygın olarak kullanıldığı belirlenmiştir. Bölgede en büyük
sorunlardan birisi de bir önceki ürünün hasadından sonra kalan bitki atıklarının, bir sonraki ürünün
gelişimini olumsuz yönde etkilemesidir. Bundan dolayı, üreticilerin özellikle buğday ve mısır hasadı
sonrası toprak yüzeyindeki bitki atıklarını yakmak zorunda kaldıkları görülmüştür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Anonim, 1970. Diyarbakır, Urfa ve Mardin İlleri Toprak Kaynağı Enventer Haritası, Toprak Su Genel Müdürlüğü Raporları Serisi, No: 12, 13, 14
- CTIC, 2004 ‘National Crop Residue Management Survey. (Conservation Technology Information Center: West Lafayette, IN)
- DÇOM, 2010. Diyarbakır İl Çevre Durum Raporu. Diyarbakır İl Çevre ve Orman Müdürlüğü
- DTİM, 2005. Diyarbakır İli Master Planı. Diyarbakır Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü.
- http://www.lidyadanismanlik.com/default.aspx?x=cokluo ku&id=77 (Erişim Tarihi: 24 Nisan 2013)
- DTİM, 2012. Diyarbakır Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü Brifingi
- Gemtos, T.A., S. Galanopoulou, C. Kavalaris, 1998. Wheat Establishment After Cotton with Minimal Tillage. Eur. J. Agron. 8 (1–2), 137–147.
- Gürsoy, S., A. Sessiz, S.S. Malhi, 2010. Short-Term Effects of Tillage and Residue Management Following Cotton on Grain Yield and Quality of Wheat. Field Crops Research 119:260–268
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
1 Haziran 2013
Gönderilme Tarihi
4 Haziran 2013
Kabul Tarihi
29 Temmuz 2013
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2013 Cilt: 9 Sayı: 3