Analysing the relationship between R&D expenditures and employment wiht panel causality: The case of E7 countries

Öz

The increasing competition conditions in the globalizing world have led to increase in the R&D activities of national economies. It has become inevitable for the economies to turn to R&D expenditures in order to maintain their potential in the competitive environment. With the development of technology, changes have been observed in both R&D and employment. In this study, it is aimed to investigate the causality relationship and direction between R&D expenditures and employment in E7 countries using 2009-2020 annual data. For this purpose, Dumitrescu-Hurlin panel causality test was used. n the first stage of the analysis, the existence of correlation between units was investigated using the Pesaran (2015) Test and it was concluded that there was correlation between units. Swamy S Test and Pesaran Yamagata Delta Test were performed for homogeneity tests and the heterogeneity of the parameters was decided. Finally, the relationship between R&D expenditures and employment was examined with the Dumitrescu-Hurlin panel causality test. According to the findings, it was concluded that there is no causality from employment to R&D expenditures, but there is one-way causality relationship from R&D expenditures to employment. As a result, it has become remarkable for countries to keep up with technological innovations in order to ensure their sustainability in the face of rapidly changing phenomena.

Anahtar Kelimeler

• R&D Expenditures
• Employment
• E7 Countries
• Panel Data Analysis
• Causality

AR-GE HARCAMALARI VE İSTİHDAM ARASINDAKİ İLİŞKİNİN PANEL NEDENSELLİK İLE ANALİZİ: E7 ÜLKELERİ ÖRNEĞİ

Öz

Küreselleşen dünyada artan rekabet koşulları, ülke ekonomilerinin Ar-Ge alanında faaliyetlerin artmasına sebep olmuştur. Ekonomilerin, rekabet ortamında potansiyellerini koruyabilmeleri amacıyla Ar-Ge harcamalarına yönelmeleri kaçınılmaz hale gelmiştir. Teknolojinin de gelişmesiyle hem Ar-Ge hem de istihdam alanlarında değişimler gözlemlenmiştir. Bu çalışmada E7 ülkelerinin 2009-2020 yıllık verileri kullanılarak Ar-Ge harcamaları ve istihdam arasındaki nedensellik ilişkisi ve yönünün araştırılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda Dumitrescu-Hurlin panel nedensellik testi kullanılmıştır. Analizin ilk aşamasında Pesaran (2015) Testi kullanılarak birimler arası korelasyonun varlığı araştırılmış ve birimler arası korelasyonun olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Homojenlik sınamaları için ise Swamy S Testi ve Pesaran Yamagata Delta Testi uygulanmıştır ve parametrelerin heterojenliğine karar verilmiştir. Son olarak Ar-Ge harcamaları ile istihdam arasındaki ilişki Dumitrescu-Hurlin panel nedensellik testi ile incelenmiştir. Elde edilen bulgulara göre istihdamdan Ar-Ge harcamalarına doğru nedenselliğin olmadığı fakat Ar-Ge harcamalarından istihdama doğru tek yönlü bir nedensellik ilişkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Sonuç olarak ülkelerin hızla değişen olgular karşısında sürdürülebilirliğini sağlamak amacıyla teknolojik yeniliklere ayak uydurması dikkate değer hale gelmiştir.

Anahtar Kelimeler

• AR-GE HARCAMALARI
• İSTİHDAM
• E7 ÜLKELERİ
• PANEL VERİ ANALİZİ
• NEDENSELLİK

Kaynakça

1. Bogliacino, F., Piva, M. ve Vivarelli, M. (2012). R&D and employment: An application of the LSDVC estimator using European microdata. Economics Letters, 116(1), 56-59.
2. Dinler, Z. (2016). İktisada Giriş. Bursa: Ekin Yayıncılık.
3. Dumitrescu, E. I. ve Hurlin, C. (2012). Testing for Granger non-causality in heterogeneous panels. Economic Modelling, 29(4), 1450-1460.
4. Ertürk, M. (2000). İşletme Biliminin Temel İlkeleri. İstanbul: Beta Yayınları.
5. Gerçeker, M., Özmen, İ. ve Mucuk, M. (2020). AR-GE harcamaları ve işsizlik arasındaki nedenselliğin ampirik analizi: G7 ülkeleri örneği. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 41(2), 413-431.
6. Gülmez, A. ve Yardımcıoğlu, F. (2012). OECD ülkelerinde Ar-Ge harcamaları ve ekonomik büyüme ilişkisi: Panel eşbütünleşme ve panel nedensellik analizi (1990-2010). Maliye Dergisi, 163(1), 335-353.
7. Hoyos, R. E. D. ve Sarafidis V. (2006). Testing for cross-sectional dependence in panel-data models. The Stata Journal, 6(4), 484.
8. Kancs, D. A. ve Siliverstovs, B. (2012). Employment effect of innovation. Goulart, P., Ramos, R. ve Ferrittu, G (Ed.), In Global Labour in Distress, Volume I: Globalization, Technology and Labour Resilience içinde (283-311. ss.). Cham: Springer International Publishing.

9. Konya, S. ve Durgun, Ö. (2022). G7 ülkelerinde Ar-Ge harcamaları ile istihdam ilişkisi. Sakarya İktisat Dergisi, 11(1), 17-32.
10. Lachenmaier, S. ve Rottmann, H. (2011). Effects of innovation on employment: A dynamic panel analysis. International Journal of Industrial Organization, 29(2), 210-220.
11. Nurillaev, K. ve Hiwatari, M. (2024). Innovation and employment growth in developing countries: The role of market structure. Economics of Innovation and New Technology, 1-19.
12. Onea, I. A. (2020). Innovation indicators and the innovation process-evidence from the European innovation scoreboard. Management & Marketing, 15(4), 605-620.
13. Pesaran M. H. (2015). Testing weak cross-sectional dependence in large panels. Econometric Reviews, 34(6-10), 1089-1117.
14. Piva, M. ve Vivarelli, M. (2018). Is innovation destroying jobs? Firm-level evidence from the EU. Sustainability, 10(4), 1-16.
15. PricewaterhouseCoopers (PwC). (2020). The long view how will the global economic order change by 2050. https://www.pwc.com/gx/en/world-2050/assets/pwc-the-world-in-2050-full-report-feb-2017.pdf adresinden alınmıştır.
16. Sezgin, F. H. ve Bayar, Y. (2021). Impact of innovation on employment: Evidence from BRICS-T countries. Stankovic, M. Ve Nikolic, V (Ed.), Proceedings of the 3rd Virtual International Conference Path to a Knowledge Society-Managing Risks and Innovation içinde (473-477. ss.). Belgrade: Complex System Research Center.
17. Swamy, P. A. (1971). Lecture Notes in Operations Research and Mathematical Systems, New York: Springer.
18. Uğur, B. (2024). Teknolojik gelişmenin istihdam üzerindeki etkisi: G-20 örneği. Uluslararası Ekonomi ve Yenilik Dergisi, 10(1), 177-194.
19. Yerdelen Tatoğlu, F. (2017). Panel Zaman Serileri Analizi. İstanbul: Beta Yayınları.