The effectiveness of composted cattle manure in unvaccinated watermelon production

Öz

In this study, the effects of using composted cattle manure in watermelon cultivation on sandy soils without grafting were investigated. The study was carried out with 4 treatments (U1: chemical fertilizer, U2: 250 kg/da cattle manure + chemical fertilizer, U3: 500 kg/da cattle manure + chemical fertilizer, U4: 1000 kg/da cattle manure + chemical fertilizer) with 3 replicates. When the effects of the treatments on fruit yield were examined, the highest yield was obtained from 500 kg/da cattle manure + chemical fertilizer application in both periods. Fruit yield decreased by 4.58% and 14.29% in U4 and U3 treatments, respectively. It was determined that organic fertilizer applications decreased the rind thickness of watermelon fruit in the first period and increased it in the second period. The highest value was obtained from U4 application. Organic fertilizer applications increased the L value of fruit outer skin color, while the L value of fruit flesh color decreased in the 2nd period. Organic fertilizer applications decreased the C value of fruit flesh color. When the macro element contents of watermelon leaves were examined, total nitrogen, total calcium and total magnesium increased while total phosphorus and total potassium decreased due to organic fertilizer applications. Potassium content in watermelon leaves increased by 12.58% in the 2nd period compared to the 1st period. Organic fertilizer applications increased iron and zinc content in watermelon leaves and decreased manganese content. It is thought that the best results in terms of plant nutrition, fruit yield and quality in ungrafted watermelon cultivation in sandy soils were obtained from the use of 500 kg/da composted cattle manure.

Anahtar Kelimeler

• Compost
• watermelon yield
• watermelon quality
• sandy soil
• organic fertilizer

Kompostlaştırılmış büyükbaş hayvan gübresinin aşısız karpuz üretimindeki kullanım etkinliği

Öz

Bu çalışmada kompostlaştırılmış büyük baş hayvan gübresinin kumlu topraklarda aşısız karpuz yetiştiriciliğinde kullanılmasını etkileri araştırılmıştır. Çalışma U1: kimyasal gübre, U2: 250 kg/da büyük baş hayvan gübresi+kimyasal gübre, U3: 500 kg/da büyük baş hayvan gübresi+kimyasal gübre U4: 1000 kg/da büyük baş hayvan gübresi+kimyasal gübre olmak üzere 4 konu 3 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Uygulamaların meyve verimi üzerine etkileri incelendiğinde, en yüksek verim her iki dönemde de 500 kg/da büyük baş hayvan gübresi+kimyasal gübre uygulamasından elde edilmiştir. Meyve verimi U4 uygulamasında kontrole oranla %4.58, U3 uygulamasına göre %14.29 azalmıştır. Organik gübre uygulamalarının karpuz bitkisinin meyvesinin kabuk kalınlığını 1. dönemde düşürdüğü, 2. dönemde ise artırdığı belirlenmiştir. Meyve içi sertlik kriteri incelendiğinde en yüksek değer U4 uygulamasından elde edilmiştir. Organik gübre uygulamaları meyve dış kabuk renginin L değerini arttırmış, meyve eti renginin L değeri ise 2. dönemde düşürmüştür. Organik gübre uygulamaları meyve eti renginin C değerini azaltmıştır. Karpuz yapraklarının makro element kapsamları incelendiğinde toplam azot, toplam kalsiyum ve toplam magnezyum artarken, toplam fosfor ve toplam potasyum organik gübre uygulamalarına bağlı olarak azalmıştır. Karpuz bitkisinin yapraklarında bulunan potasyum kapsamı 1. döneme göre, 2. dönemde %12.58 artmıştır. Organik gübre uygulamaları karpuz yapraklarında bulunan demir ve çinko kapsamını artırmış, mangan kapsamını azalmıştır. Kumlu topraklarda aşısız karpuz yetiştiriciliğinde bitki beslenmesi, meyve verimi ve kalitesi bakımından en iyi sonucun 500 kg/da kompostlaştırılmış büyük baş hayvan gübresi kullanımından elde edildiği düşünülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Kompost
• karpuz verimi
• karpuz kalitesi
• kumlu toprak
• organik gübre

Kaynakça

1. Adewuyi A, Oderinde RA, Ademisoye AO, 2013. Antibacterial activities of nonionic and anionic surfactants from citrullus lanatus seed oil. Jundishapur Journal of Microbiology, 6(3): 205–208.
2. Ban D, SG Ban, M Oplanic, J Horvat, B Novak, K Zanic, D Znidarcic, 2011. Growth and yield responseof watermelon to in-row plant spacings and mycorrhiza.Chilean Journal of Agricultural Research71 (4):497–502. doi:10.4067/S0718-58392011000400001.
3. Black CA, 1957. Soil-plant relationships. John Wiley and Sons, Inc., Newyork.
4. Black CA, 1965. Methods of soil analysis Part 2. Amer. Society of Agronomy Inc., Publisher Madisson, Wilconsin.
5. Bouyoucos GJ, 1955. A recalibration of the hydrometer method for making mechanical analysis of the soils. Agron. J. 4(9): 434.
6. Bower CA, Wilcox LL, 1965. Soluble salt methods of soil analysis, Methods of soil analysis Part 2, Am. Soc. Agron., No: 9, Madison, pp: 933-940, Wilconsin.
7. Cook, AR, Posner JL, Baldock JO, 2007. Effects of dairy manure and weed management on weed communities in corn on Wisconsin cash-grain farms. Weed Technology, 21(2): 389-395.
8. Çıtak S, Sönmez S, Koçak F, Yasin S, 2011. Vermikompost ve ahır gübresi uygulamalarının ıspanak (Spinacia oleracea var. L.) bitkisinin gelişimi ve toprak verimliliği üzerine etkileri. Derim, 28(1), 56-69.

9. Doğan N, 2006. Su stresi altındaki fasulye (Phaseolus vulgaris L.) bitkisinin iyon alım mekanizmasının araştırılması (Doctoral dissertation, Marmara Universitesi (Turkey)).
10. Dong B, Hu J, 2014. Dissipation and residue determination of fluopyram and tebuconazole residues in watermelon and soil by GC-MS. International Journal of Environmental Analytical Chemistry, 94(5), 493-505.
11. Evliya H, 1964. Kültür Bitkilerinin Beslenmesi. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, 36: 292-294.
12. FAO, 2020. FAOSTAT: Food and Agriculture Organization of the United Nations. Available online: http://www.fao.org/faostat/en/#data/QCL.
13. Göksu GA, Kuzucu CÖ, 2017. Karpuzda (Citrullus lanatus Thunb cv. Crimson Sweet) farklı dozlardaki vermikompost uygulamalarının verim ve bazı kalite parametrelerine etkisi. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 3(2), 48-58.
14. Hashemimajd K, Kalbasi M, Golchin A, Shariatmadari H, 2000. Comparison of vermicompost and composts as potting media for growth of tomatoes. Journal of Plant Nutrition 27: 1107-1123.
15. He H, Wu M, Su R, Zhang Z, Chang C, Peng Q, Dong Z, Pang J. Lambers H, 2021. Strong phosphorus (P)-zinc (Zn) interactions in a calcareous soil-alfalfa system suggest that rational P fertilization should be considered for Zn biofortification on Zn-deficient soils and phytoremediation of Zn-contaminated soils. Plant and Soil, 461(1): 119-134.
16. Jackson MC, 1967. Soil Chemical Analysis. Prentice Hall of India Private’Limited, New Delhi.
17. Kacar B, 1972. Bitki ve Toprağın Kimyasal Analizleri II. Bitki Analizleri Ankara Üniversitesi Ziraat Fak. Yayınları: 453, Ders Kitabı, Ankara.
18. Kacar B, İnal A, 2008. Bitki Analizleri. Nobel Yayınları, Yayın no:1241, Ankara.
19. Marschner H, 1995. Mineral nutrition of higher plants. 2nd edn. Academic Press. San Diego, pp. 379-396
20. Mazzola M, Granatstein DM, Elfving DC, Mullinix K, 2001. Suppression of specific apple root pathogens by Brassica napus seed meal amendment regardless of glucosinolate content. Phytopathology, 91: 673-679.
21. Mcguire RG 1992. Reporting of objective color measurements. HortScience, 27: 1254-1255.
22. McKellar ME, Nelson EB, 2003. Compost-induced suppression of Pythium damping-off is mediated by fatty-acid metabolizing seed-colonizing microbial communities. Applied and Environmental Microbiology 69: 452-460.
23. Oktay A, Doran İ, 2005. Türkiye’nin En İri Karpuzu Sürme Çeşidinin Meyve Verim ve Kalitesi Üzerine Azotlu Gübrelemenin Etkileri. Akdeniz University Journal of the Faculty of Agriculture, 18(3), 305-311.
24. Olsen SR, Sommers EL, 1982. Phosphorus. In:Page, A.L, Ed., Methods of soil analysis Part 2: Chemical and microbiological properties. American Society of Agronomy, Madison, pp. 404-430.
25. Szczech M, Smolin´ska U, 2001. Comparison of suppressiveness of vermicomposts produced from animal manures and sewage sludge against Phytophthora nicotianae Breda de Haan var. nicotianae. Journal of Phytopathology, 149: 77-82.
26. Szczech MM, 1999. Suppressiveness of vermicompost against Fusarium wilt of tomato. Journal of Phytopathology, 147: 155-161.
27. Şeker C, Turhan M, 2004. Effects of Some Organic and Mineral Fertilisers on Yield and Quality of Sugar Beet, International Soil Congress (ISC) Natura Resource Managament for Sustainable Development, 7-10 June Erzurum- Turkey; 43-50.
28. Tilston EL, Pitt D, Groenhof AC, 2002. Composted recycled organic matter suppresses soil-borne diseases of field crops. New Phytologist, 154: 731-740
29. Tuna AL, Özer Ö, 2005. Farklı Kalsiyum Bileşiklerinin Karpuz (Citrullus lanatus) Bitkisinde Verim, Beslenme ve Bazı Kalite Özellikleri Üzerine Etkisi Ege Üniv. Ziraat Fak. Dergisi., 42(1):203-212.
30. Tüik, 2020. http://www.tuik.gov.tr Bitkisel Üretim İstatistikleri.
31. Uygur S, Uygur FN, 2010. Yabancı otların biyolojik mücadelesi. Türk. biyo. müc. derg., 2010, 1 (1): 79-95.
32. Üzal Ö, Yaşar F, Tuba H, 2020. Bazı organik materyallerin karpuz (Citrillus lanatus Thunb.)’un iyon alımına etkisi. Erciyes Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Fen Bilimleri Dergisi, 36(2), 280-285.
33. Wani AA, Kaur D, Ahmed I, Sogi DS, 2008. Extraction optimization of watermelon seed protein using response surface methodology. Food. Sci Technol 41:1514–1520.
34. Yağmur B, Ceylan Ş, Yoldaş F, Oktay M, 2002. Çinko katkılı ve katkısız kompoze gübrelerin sakız kabağı (Cucurbita pepo cv.) yetiştiriciliğinde verim ve bazı verim kriterlerine etkisi. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 39(1).
35. Yetişir H, Yarsi G, Sarı N, 2004. Sebzelerde Aşılama. Bahçe 33 (1- 2): 27- 37.