Determination of nutritional status of cereal soils in Burdur district

Öz

In this study, it was aimed to determine the fertility status of cereal soils in Burdur district by means of soil analysis. For this purpose, 97 soils were taken from the different district of Burdur region. In the soil samples, pH, EC, CaCO₃, texture and organic matter and available nutrient contents were analyzed. According to the results, it was seen that 80% of the soils is loamy, clay and clayey-loamy. All soils are low in EC, 11% of the soils are neutral and 89% of the soil is moderate alkaline. 6% of the soil is limely, 47% has moderate lime, 12% of the soil has high lime, 35% of the soil has quite high lime content. 15% of the soil contains very low organic matter, 55% of the soil contains low, 26% of the soil contains moderate and 4% of the soil contains sufficient and high organic matter content. If an evaluation was made in terms of available nutrient concentrations, it was seen that 3% of the soil had lower, 59% of the soil had sufficient and 35% of the soil had high, 3% of the soil contains very high phosphorus.  Only 7% of the soils deficient in terms of available K and 93 % of the soil are sufficient. There is no calcium, magnesium and cupper deficiency in the soils. 40%, 56% and 89% of the soils have iron, zinc and manganese deficiency, respectively.   

Anahtar Kelimeler

• Burdur,cereal soil,soil analysis,fertility

Burdur ili tahıl yetiştirilen toprakların verimlilik durumlarının belirlenmesi

Öz

Araştırmada, Burdur ili tahıl topraklarının verimlilik durumlarının toprak analizleriyle belirlenmesi amaçlanmaktadır. Bu amaçla yöreyi temsilen 97 toprak örneği alınmış ve toprakların pH, EC, kireç, bünye, organik madde analizleri ve bitkiye yarayışlı besin elementi analizleri yapılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, topraklarının %80’inin tın, kil ve killi-tınlı olduğu görülmüştür. Toprakların tamamında tuzluluk sorunu bulunmamakta olup, büyük çoğunluğunun kireç içeriklerinin yüksek, hafif alkali reaksiyonlu ve organik madde bakımından yetersiz olduğu görülmüştür. Tahıl topraklarının genelinde makro elementler ve bakırın yeterli olduğu, buna karşılık % 40’ında demir % 89’unda mangan ve % 56’sında çinkonun noksan olduğu saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Burdur,tahıl toprakları,toprak analizleri,verimlilik

Kaynakça

1. Aynacı D, Erdal İ, 2016. Evsel atıklardan elde edilen kompostun mısır ve biberin gelişimi ve besin elementi içeriğine etkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 20(1): 123-128.
2. Başar H, 2001. Bursa ili topraklarının verimlilik durumlarının toprak analizleri ile incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 15: 69-83.
3. Başaran M, Okant M, 2005. Bazı toprak özelliklerinin eldivan yöresinde yetiştirilen kirazların beslenme durumu üzerine etkisi. Tarım Bilimleri Dergisi 11(2): 115-119.
4. Bender D, Erdal İ, Dengiz O, Gürbüz M, Tarakçıoğlu C, 1998. Farklı organik materyallerin killi bir toprağın bazı fiziksel özellikleri üzerine etkileri. International Symposium On Arid Region Soil. International Agrohydrology Research And Training Center, 506-510. Menemen, İzmir.
5. Bouyoucos GJ, 1951. A Calibration of the hydrometer method for making mechanical analysis of soil. Agronomy Journal 43: 434-438.
6. Demir G, Erdal İ, 2016. Antalya yöresinde domates yetiştirilen seralarda bor düzeylerinin bazı toprak, yaprak ve meyve analiz sonuçlarıyla değerlendirilmesi. Toprak Bilimi ve Bitki Besleme Dergisi 4(2): 42-48.
7. Canözer Ö, Çakır M, Püskülcü G, Dikmelik Ü, 1984. Ege bölgesi önemli kiraz çeşitlerinin bitki besin element durumları ve toprak – bitki ilişkileri. Tarım Orman ve Köy İşleri Bakanlığı. Zeytincilik Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü Yayınları, İzmir.
8. Çimrin KM, Boysan S, 2006. Van yöresi tarım topraklarının besin elementi durumları ve bunların bazı toprak özellikleriyle ilişkileri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarım Bilimleri Dergisi 16: 105-111.

9. Erdal İ, Boydak Ç, 2011. Isparta yöresi kiraz bahçeleri topraklarının bitkiye yarayışlı demir miktarlarının belirlenmesinde DTPA ve EDTA test yöntemlerinin karşılaştırılması. Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 6(1): 22-27.
10. Erdal İ, Ekinci K, 2017a. Effets of vermicomposts obtained from rose oil processing wastes, dairy manure, municipal open market wastes and straw on plant gowth, mineral nutrition, and nutrient uptake of corn. Journal of Plant Nutrition 40(15): 2200-2208.
11. Erdal İ, Ekinci K, 2017b. Effect of vermicompost obtained from kitcheen wastes on corn growth and mineral nutrition. Scientific Papers-Series A-Agronomy 60: 77-82.
12. Eyüpoğlu F, Kurucu N, Talaz S, 1998. Türkiye topraklarının bitkiye yarayışlı bazı mikro elementler (Fe, Cu, Zn, Mn) bakımından genel durumu. Toprak ve Gübre ve Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, Ankara, 72 s.
13. FAO, 1990. Micronutrient, assesment at the country level: An intemational study. FAO Soils Bulletin, 63. Rome.
14. Follet RH, 1969. Zn. Fe. Mn and Cu in Colorado Soils. PhD. Dissertation. Colo. State Univ.
15. Güneş A, Aktaş M, İnal A, Alpaslan M, 1996. Konya kapalı havzası topraklarının fiziksel ve kimyasal özellikleri. A.Ü. Ziraat Fakültesi Yayınları. Yayın No: 1453.
16. Hermanson R, Pan W, Perillo C, Stevens R, Stockle C, 2000. Nitrogen use by crops and the fate of nitrogen in the soil and vadose zone. Washington State University and Washington Department of Ecology Interagency Agreement, C9600177.
17. Kacar B,1995. Bitki ve toprağın kimyasal analizleri. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Eğitim, Araştırma ve Geliştirme Vakfı Yayınları, 466 s, Ankara.
18. Kacar B, Katkat, AV, 2007. Bitki besleme. (Genişletilmiş ve Güncellenmiş 3. Baskı). Nobel Yayın, 849, Fen ve Biyoloji Yayanları Dizisi, 29, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara, s. 145-191.
19. Kızılgöz İ, Kızılkaya R, Kaptan H, Sürücü A, 1998. Harran ovası yaygın toprak serilerinin DTPA ile ekstrakte edilebilir mikro element içerikleri ve bazı toprak özellikleriyle ilişkileri. Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 2(4): 27-34.
20. Kuştutan F, Ateş F, Akın A, 2017. Alaşehir ilçesinde (Manisa) superior seedless üzüm çeşidi yetiştirilen toprakların bazı fiziksel ve kimyasal özellikleri. Harran Tarım ve Gıda Bilimler Dergisi 21(1): 16-23.
21. Küçükyumuk Z, Erdal İ, 2008. Isparta yöresi gül bahçelerinin verimlilik durumların değerlendirilmesi. 4. Ulusal Bitki Besleme ve Gübre Kongresi, 554-562, 8-10 Ekim, Konya.
22. Lewandowski A, Zumwinkle M, 1999. Assessing the soil system. A review of soil quality literature. Minessota Department of Agriculture. Energy and Sustainable Agriculture Program, 1-63.
23. Lindsay WL, Norvell WA, 1969. Development of a DTPA micronutrient soil test. Soil Science Society of American Proceeding 35: 600-602.
24. Maas EV, 1986. Salt tolerance of plants. Applied Agricultural Research 1: 12-25.
25. Olsen SR, Cole CV, Watanable FS, Dean LA, 1954. Estimation of available phosphorus in soils by extraction with sodium bicarbonate. U. S. Dept. of Agric. Cir. 939, Washington D. C.
26. Özyazıcı MA, Dengiz O, Sağlam M, 2013. Artvin ilinde yonca (Medicago sativa L.) tarımı yapılan toprakların verimlilik durumu ve potansiyel beslenme problemlerinin ortaya konulması. Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi 14(2): 225-238.
27. Richards LA, 1954. Diagnosis and Improvement Saline and Alkaline Soils. U.S. Dep. Agr. Handbook 60.
28. Soil Survey Manual, 1951. U. S. Dept. Agricultural. Handbook 18. Washington D.C.
29. Schachtschabel P, Blume HP, Brümmer G, Hartge KH, Schwertmann U, 2001. Toprak bilimi (Çevirenler: Özbek H, Kaya Z, Gök M, Kaptan H.). Ç.Ü. Ziraat Fak. Genel Yayın No: 73. Ders Kitapları Yayın No: A-16, 816 s.
30. Tarakçıoğlu C, Yalçın SR, Bayrak A, Karabacak H, 2003. Ordu yöresinde yetiştirilen fındık bitkisinin (Corylus Avellana L.) beslenme durumunun toprak ve bitki analizleri ile belirlenmesi. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarım Bilimleri Dergisi 9(1): 13-22.
31. TOVEP, 1991. Türkiye toprakları verimlilik envanteri. T.C. Tarım Orman ve Köy İşleri Bakanlığı Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü.
32. Turan MA, Katkat AV, Özsoy G, Taban S, 2010. Bursa ili alüviyal tarım topraklarının verimlilik durumları ve potansiyel beslenme sorunlarının belirlenmesi. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 24(1): 115-130.
33. Tüfenkçi Ş, Sönmez F, Ruhan İlknur GŞ, 2009. Van ili bağlarının beslenme durumlarının belirlenmesi. Harran Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 13(4):13-22.
34. Tümsavaş Z, Aksoy E, 2008. Kahverengi orman büyük toprak grubu topraklarının verimlilik durumlarının belirlenmesi. Uludağ Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 22(1): 43-54.
35. Walkley A, Black IA, 1934. An examination of the degtjareff method for determining soil organic matter, and a proposed modification of the chromic acid titration method. Soil Science 37(1): 29-38.