KİREMİTÇİ, Ferdi; YİĞİT, Ahmet Selman (2022). Manzum Menâkıb-ı Abdülkâdir-i Geylânî ve Seyyid Kâdirî, Ankara: Gece Kitaplığı, ss. 429, ISBN: 978-625-430-424-8.

This review aims to introduce and evaluate Manzum Menâkıb-ı Abdülkâdir-i Geylânî ve Seyyid Kadirî, edited by Ferdi Kiremitçi and Ahmet Selman Yiğit. The volume examines verse hagiographical texts formed around Abdülkâdir-i Geylânî, the founder of the Qādiriyya order, and Seyyid Kâdirî, one of its Anatolian representatives. These texts are presented through a comprehensive framework that includes analytical discussion, intralingual translation, a transliterated text, facsimile reproductions, and an index. The review addresses the Sufi and literary functions of the menāqibnāme tradition, with particular attention to poetic form, language, and the treatment of miracle narratives. In addition, the editorial methodology of the book-especially its approach to textual emendation and annotation-is examined, highlighting aspects that align the work with the principles of critical text edition. The review concludes that the volume fills a significant gap in the field of verse hagiographies and offers a functional contribution to the study of classical Turkish literature and Sufi texts.

Bu inceleme, Ferdi Kiremitçi ve Ahmet Selman Yiğit tarafından hazırlanan Manzum Menâkıb-ı Abdülkâdir-i Geylânî ve Seyyid Kâdirî adlı eseri tanıtmayı ve değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Eserde, Kâdiriyye tarikatının kurucu şahsiyeti Abdülkâdir-i Geylânî ile Anadolu’daki temsilcilerinden Seyyid Kâdirî etrafında teşekkül eden manzum menkıbe metinleri ele alınmakta; söz konusu metinler inceleme, diliçi çeviri, transkripsiyonlu metin, tıpkıbasım ve dizin bileşenleriyle birlikte sunulmaktadır. İncelemede, menâkıbnâme geleneğinin tasavvufî ve edebî işlevi, manzum anlatının dil ve nazım özellikleri ile keramet motiflerinin metin içindeki konumu değerlendirilmiştir. Ayrıca eserin neşir yöntemi, kelime tamiri ve dipnotlandırma tercihleri üzerinden ele alınarak çalışmanın eleştirel metin neşrine yaklaşan yönleri vurgulanmıştır. İnceleme sonucunda, eserin manzum menâkıbnâmeler sahasında hem metin neşri hem de yöntem bakımından önemli bir boşluğu doldurduğu ve literatüre işlevsel bir katkı sunduğu görülmüştür.