Çocuklar (8-10 yaş) için Girişimcilik Niyetleri Ölçeği Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Gizem Tabaru Örnek; Selma Yel

doi:10.55008/te-ad.1149649

EN TR

Developing an Entrepreneurial Intentions Scale for Children (8-10 years): Validity and Reliability Study

Öz

The aim of this research is to develop a valid and reliable measurement tool to determine the entrepreneurial intentions of third and fourth grade students. The study group of the research consists of 588 third and fourth grade (8-10 years) students studying in the city center of Karaman in the 2021-2022 academic year. Exploratory factor analysis and confirmatory factor analysis were performed for the construct validity of the scale. As a result of the exploratory factor analysis, 8 items were removed from the scale. The final version of the scale consists of 31 items and four dimensions, and the scale explains 35.05% of the total variance. The proposed model for EFA was tested with CFA on a new sample of 206 students. The goodness of fit values obtained as a result of DFA (x2/ sd=1;64 RMSEA=.06; CFI= .97; IFI= .97; NFI= .93, NNFI= .97) showed a good fit with the model. When the Cronbach alpha coefficient for the reliability of the scale was calculated, it was found that it was .81 in the perceived behavioral control dimension, .77 in the entrepreneurial thought dimension, .78 in the attitude and social norm dimension, .78 in the intention dimension and .93 for the whole scale. As a result of the analyzes, it can be said that the findings provide evidence that the Entrepreneurial Intentions Scale for Children is a valid and reliable measurement tool.

Anahtar Kelimeler

Entrepreneurial intention, scale development, validity, reliability

Çocuklar (8-10 yaş) için Girişimcilik Niyetleri Ölçeği Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu araştırmanın amacı üçüncü ve dördüncü sınıf 8-10 yaş grubu öğrencilerinin girişimcilik niyetlerini belirlemeye yönelik geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı geliştirmektir. Araştırmanın çalışma grubunu 2021-2022 eğitim öğretim yılında Karaman il merkezinde öğrenim gören 588 üç ve dördüncü sınıf (8-10 yaş)öğrencisi oluşturmaktadır. Ölçeğin yapı geçerliği için açımlayıcı faktör analizi ve doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Yapılan açımlayıcı faktör analizi sonucunda ölçekten 8 madde çıkarılmıştır. Ölçeğin son hali 31 madde dört boyuttan oluşmaktadır ve ölçek toplam varyansın %35.05’ini açıklamaktadır. AFA için önerilen model, 206 öğrenciden oluşan yeni bir örneklem grubu üzerinde DFA ile test edilmiştir. DFA sonucu elde edilen uyum iyiliği değerleri (x2/ sd=1;64 RMSEA=.06; CFI= .97; IFI= .97; NFI= .93, NNFI= .97) model ile iyi bir uyum sağladığını göstermiştir. Ölçeğin güvenirliğine ilişkin cronbach alpha katsayısı hesaplandığında algılanan davranışsal kontrol boyutunda .81, girişimci beceri boyutunda .77, tutum ve sosyal norm boyutunda .78, niyet boyutunda .78 ve ölçeğin tamamı için .93 olduğu bulunmuştur. Yapılan analizler sonucunda Çocuklar için Girişimcilik Niyetleri Ölçeği’nin geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu saptanmıştır.

Anahtar Kelimeler

Girişimcilik niyeti, Ölçek gelişme, geçerlik, güvenirlik

Kaynakça

Adams, K. (2014). What is a child? Children’s perceptions, the Cambridge Primary Review and implications for education. Cambridge Journal of Education, 44(2), 163-177. https://doi.org/10.1080/0305764X.2013.860082
Ajzen, I. (1988). Attitudes, personality and behavior. The Dorsey Press, Chicago.
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior, Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2)179-211. https://dx.doi.org/10.1016/07495978(91)90020
Ajzen, I. (2001). Nature and operation of attitudes. Annual Review of Psychology, 52, 27–58. https://dx.doi.org/10.1146/annurev.psych.52.1.27
Ajzen, I. (2002). Perceived Behavioral Control, Self-Efficacy, Locus of Control, and the Theory of Planned Behavior,32(4), 665–683. https://dx.doi:10.1111/j.1559-1816.2002.tb00236.x
Akgün, S.S. (2019). Üniversite öğrencilerinin girişimcilik niyeti ile işsizlik kaygısı arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
Alpar, R. (2014). Spor, sağlık ve eğitim bilimlerinden örneklerle uygulamalı istatistik ve geçerlik-güvenirlik. 3. Baskı. Detay Yayıncılık, Ankara.
Anderson, J. C., & Gerbing, D. W. (1984). The effect of sampling error on convergence, improper solutions, and goodness-of-fit indices for maximum likelihood confirmatory factor analysis. Psychometrika, 49(2), 155-173. https://doi.org/10.1007/BF02294170
Arcagök, G. (2016). Dördüncü sınıf öğrencilerinin sosyal bilgiler dersindeki özerklik desteği algılarının motivasyon, girişimcilik ve yaratıcılık ile ilişkisi. Doktora Tezi. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
Armağan Erbil, B., & Şimşek, S. (2018). İlkokul 4. sınıf öğrencileri için bir ölçek geliştirme çalışması: Sosyal girişimcilik niyetleri ölçeği. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. 59(11),710-718. http://dx.doi.org/10.17719/jisr.2018.2680

Armağan Erbil, B. (2021). İlkokul 4. Sınıf öğrencilerinin sosyal girişimcilik niyetlerinin incelenmesi. Doktora tezi. Pamukkale Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
ASTEE Proje Konsorsiyumu (2014). How to assess and evaluate the influence of entrepreneurship education, Astee Proje Raporu.
Ataseven, Ö (2016). Türkiye ve Avrupa birliği ülkelerindeki ilkokul öğrencilerinin girişimcilik yeterliliklerinin karşılaştırılması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Düzce Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Düzce.
Avrupa Komisyonu (2000). Challenges for Enterprise Policy in the Knowledge-driven Economy, Commission of the European Communities, Brussels.
Avrupa Komisyonu (2003). Green Paper on Entrepreneurship in Europe, Commission of the European Communities, Brussels.
Avrupa Komisyonu (2005). Recommendations of the European Parliament and the Council on key competences for life-long learning. Brussels: KOM 548. Sayfasındanalınmıştır. https://eur-lex.europa.eu/legalcontent/EN/TXT/HTML/?uri=LEGISSUM:c11090&from=EN
Avrupa Komisyonu (2006). Implementing the Community Lisbon Programme: Fostering Entrepreneurial Mindsets through Education and Learning, Commission of the European Communities, Brussels.
Bandura, A. (1977). Self-efficacy: toward a unifying theory of behavioral change. Psychological review, 84(2): 191. https://doi.org/10.1037/0033-295X.84.2.191
Barba-Sánchez, V., Atienza-Sahuquillo, C., McCracken, M. & Matlay, H. (2016). The Development of Entrepreneurship at School: The Spanish Experience. Education&Training, 58, 783-796. https://doi.org/10.1108/ET-01-2016-0021
Bartulović, P. & Novosel, D. (2014). Entrepreneurial competencies in elementary Schools. Obrazovanje za poduzetništvo: znanstveno stručni časopis o obrazovanju za poduzetništvo, 4(1), 83-87. https://hrcak.srce.hr/134605
Baumgartner, H., & Homburg, C. (1996). Applications of structural equation modeling in marketing and consumer research: A review. International Journal of Research in Marketing,13(2), 139-161. https://doi.org/10.1016/0167-8116(95)00038-0
Bird, B. (1988). Implementing entrepreneurial ideas: The case for intention. Academy of Management Review, 13(3), 442-453. https://doi.org/10.2307/258091
Bisanz, A., Hueber, S., Lindler, J. & Jambor, E. (2019). Social entrepreneurship education in primary school: Empowering each child with the youthstart entrepreneurial challenges programme. Discourse and Communication for Sustainable Education, 10,(2), 142-156. https://doi.org/10.2478/dcse-2019-0024
Bozkurt, Ö. (2006). Girişimcilik eğiliminde kişilik özelliklerinin önemi. Girişimcilik ve KalkınmaDergisi,1(2),93-111. http://acikerisim.lib.comu.edu.tr:8080/xmlui/handle/COMU/982
Bozkurt, Ö. & Erdurur, K. (2013). Girişimci kişilik özelliklerinin girişimcilik eğilimindeki etkisi: Potansiyel girişimciler üzerinde bir araştırma. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 8(2), 57-78. http://acikerisim.lib.comu.edu.tr:8080/xmlui/handle/COMU/417
Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (22. baskı). PegemA Yayıncılık.
Chin, Y.C. (2016). Consumer acceptance of online complaint forms: An integration of TPB, TAM and values perspective. Business and Economic Research, 6(2). https://doi.org/10.5296/BER.V6I2.10099
Cole, D. A. (1987). Utility of confirmatory factor analysis in test validation research. Journal of Consulting and Clinical Psychology. 55, 1019-1031. https://doi.org/10.1037/0022-006X.55.4.584
Çelik, H., Gürpınar, C., Başer, N. & Erdoğan, S. (2015). Öğrencilerin yaratıcı düşünme ve girişimcilik becerilerine yönelik fen bilgisi öğretmenlerinin görüşleri. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(4), 277-307. https://doi.org/10.16991/INESJOURNAL.88
Çokluk, Ö. Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik spss ve lisrel uygulamaları (4. Baskı). Pegem Akademi.
Deveci, İ. (2016). Fen bilimleri öğretim programıyla (5-8) bütünleştirilmiş girişimcilik eğitimi modüllerinin geliştirilmesi, uygulanması ve değerlendirilmesi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Uludağ Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bursa.
DeVellis, R. F. (2014). Ölçek geliştirme kuram ve uygulamalar (3. baskı). (T. Totan, Çev. Ed.). Ankara: Nobel Akademi Yayınları. (Orijinal çalışma basım tarihi 2012).
Dollinger, M.J. (2008). Entreprenuership strategies and resources. Marsh Publications. Lombard, Illinois U.S.A.
Ersarı, G. (2018). Stratejik girişimcilik: Girişimci düşünme biçimi ve girişimci liderliğin işletme performansına etkisinde rekabet stratejilerinin rolü. Doktora Tezi. Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü
Fayolle, A. & Gailly, B. (2015). The impact of entrepreneurship education on entrepreneurial attitudes and intention: Hysteresis and persistence. Journal of small business management, 53(1), 75-93. https://doi.org/10.1111/jsbm.12065
Ferrante, F. (2005). Revealing entrepreneurial talent, Small Business Economics, 25(2),159-174. https://doi.org/10.1007/s11187-003-6448-6 Field, A. P. (2005). Discovering statistics using SPSS: and sex and drugs and rock 'n' roll (third edition). London: Sage publications.
Fiet, J. (2000a). The theoretical side of teaching entrepreneurship. Journal of Business Venturing 16(1), 1–24. https://doi.org/10.1016/S0883-9026(99)00041-5
Fiet, J. (2000b). The pedagogical side of entrepreneurship theory. Journal of Business Venturing 16(2), 101–117. https://doi.org/10.1016/S0883-9026(99)00042-7
Filion, L.J. (1994). Ten steps to entrepreneurial teaching. Journal of Small Business and Entrepreneurship, 11(3), 68–78. https://doi.org/10.1080/08276331.1994.10600466
Fishbein, M. & Ajzen, I. (1975). Belief attitude, ıntention and behavior. An ıntroduction to theory and research, reading, MA: Addison- Wesley Publishing Company.
Formaini, R. L. (2001). The Engine of capitalist process: Entrepreneurs in economic theory. Economic & Financial Review, Federal Reserve Bank of Dallas, Issue Q(IV), 2-11.
Gasse, Y. (1985). A strategy for the promotion and identification of potential entrepreneurs at the secondary school level. Paper presented at the Fr1ontiers of Entrepreneurship Research, Babson College, Wellesley, MA.
Gartner W. B., Shaver K.G., Gatewood E.J., & Katz J. (1994). Finding the entrepreneur in entrepreneurship. Entrep. Theory Pract. 18(3):5-10. https://doi.org/10.1177/104225879201700110
Gliner, J.A., Morgan, G.A., & Leech, N.L. (2015). Uygulamada araştırma yöntemleri (2.baskı). (S. Turan, Çev. Ed.) Nobel Akademi Yayınları.
Güney, S. (2015). Girişimcilik: Temel kavramlar ve bazı güncel konular. Siyasal kitabevi.
Hassi, A. (2016). Effectiveness of early entrepreneurship education at the primary school level: Evidence from a field research in Morocco. Citizenship, Social and Economics Education, 15(2), 83-103. https://doi.org/10.1177/2047173416650448
Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cut-off criteria for fit indexes in covariance structure analysis: convenfional criteria versus new alternafives. Structural equafion modelling. Ref. Bibliográfica, 6(1), 1-55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
Hueber, S., & Lindner, J. (2017). Entrepreneurship education für Volksschüler/innen [Entrepreneurship education for primary school students]. In Erziehung und Unterricht [Education and teaching], 3(4), 237-244. https://static1.squarespace.com/static/56267596e4b007852447de62/t/5b2c13d36d2a7374b3c56b83/1529615316953/2017_Entrepreneurshpi+Education+f%C3%BCr+Volkssch%C3%BCler%3Ainnen.pdf
Iakovleva T., Kolvereid L., & Stephan, U. (2011). Entrepreneurial intentions in developing and developed countries. Educ. Train. 53(5),353-370. https://doi.org/10.1108/00400911111147686
Ireland, R.D., Hitt, M.A., Camp, S.M., & Sexton, D.L. (2001) Integrating entrepreneurship and strategic management actions to create firm wealth. The Academy of Management Executive, 15(1), 49-63. https://doi.org/10.5465/ame.2001.4251393
İn, N. (2015). 1968-2012 yılları arasında 4. ve 5. sınıf sosyal bilgiler dersi kitaplarında yer alan girişimcilik becerilerinin içerik analizi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
Johansen, V. (2007). Entrepreneurship education and entrepreneurial activity. Proceedings of IntEnt 2007 – 17th Global Conference, Internationalizing Entrepreneurship Education and Training, July 8–11, in Gdansk, University of Technology, Poland.
Johansen, V., Eide, T., & Harris-Christensen, H. (2006). Research on entrepreneurship education– status of knowledge (Forskning på entreprenørskapsopplæring). ENRI-report 19/2006, Lillehammer: Eastern Norway Research Institute
Klapper, R. (2004). Government goals and entrepreneurship education: An investigation at a Grand Ecole in France. Education & Training, 46(3), 127–137. https://doi.org/10.1108/00400910410531787
Kline, P. (1994). An easy guide to factor analysis. New York: Routledge.
Koh, C. H. (1996). Testing hypotheses of entrepreneurial characteristics: A study of Hong Kong MBA students. Journal of Managerial Psychology, 11(3), 12-25. https://doi.org/10.1108/02683949610113566
Kolvereid, L. (1996). Prediction of employment status choice intentions. Entrepreneurship Theory and Practice, 21(1), 47–57. https://doi.org/10.1177/104225879602100104
Korkmaz, O. (2012). Üniversite öğrencilerinin girişimcilik eğilimlerini belirlemeye yönelik bir araştirma: Bülent Ecevit Üniversitesi örneği. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(2), 209-226.
Krueger, N. (1993). Impact of prior entrepreneurial exposure on perceptions of new venture feasibility and desirability. Entrepreneurship Theory and Practice, 18(1), 5–21. https://doi.org/10.1177/104225879301800101
Krueger, N.F. & Reilly, M.D. (2000). Competing models of entrepreneurial intentions. Journal of Business Venturing, 15(5/6), 411-520. https://doi.org/10.1016/S0883-9026(98)00033-0
Lawshe, C. H. (1975). A quantitative approach to content validity. Personnel Psychology, 28, 563–575.
Lee, S. H., & Williams, C. (2007). Dispersed entrepreneurship within multinational corporations: A community perspective. Journal of World Business, 42(4), 505-519. https://doi.org/10.1016/j.jwb.2007.08.001
Liñán, F. (2004). Intention-based models of entrepreneurship education. Piccola Impresa/Small Business, 2004(3), 11–35.
Liñán, F. & Chen, Y. W. (2009). Development and cross-cultural application of a specific instrument to measure entrepreneurial intentions. Entrepreneurship Theory and Practice, 33(3): 119-144. https://doi.org/10.1111/j.1540-6520.2009.00318.x
Lundström, A., & L. Stevenson. (2001). Patterns and trends in entrepreneurship. SME policy and practice in ten economies. Örebro: Swedish Foundation for Small Business Research.
MacCallum, R. C., Widaman, K. F., Zhang, S., & Hong, S. (1999). Sample size in factor analysis. Psychological Methods, 4(1), 84–99. https://doi.org/10.1037/1082-989X.4.1.84
Marangoz, M. (2020). Girişimcilik (6. Baskı). Beta.
Mertler, C.A., & Vannatta, R.R. (2017). Advanced and multivariate statistical methods practical application and interpretation (6th edition). Routledge Taylor & Francis Group. NewYork and London.
Morris, M.H. (1998) Entrepreneurial Intensity: Sustainable advantages for ındividuals, organisations and societies. Quorum, Westport.
Naktiyok, A. (2004). İç girişimcilik (1.baskı). Beta.
Nart, S., & Tansoy Yıldırım, Y. (2021). Girişimcilik eğitiminin girişimcilik niyeti üzerindeki etkisinde öz-yeterlilik algısının aracılık rolü üzerine bir araştırma. Girişimcilik ve İnovasyon Yönetimi Dergisi, 10(1),1-28.
Nevitt, J., & Hancock, G. R. (2004). Evaluating small sample approaches for model test statistics in structural equation modeling. Multivariate Behavioral Research, 39(3), 439-478. https://doi.org/10.1207/S15327906MBR3903_3
Peterman, N.E., & Kennedy, J. (2003). Enterprise education: Influencing students’ perceptions of entrepreneurship. Entrepreneursip Theory And Practice, 129-144. https://doi.org/10.1046/j.1540-6520.2003.00035.x
Rouquette, A., & Falissard, B. (2011). Sample size requirements for the internal validation of psychiatric scales. International Journal of Methods in Psychiatric Research, 20(4), 235–249. https://doi.org/10.1002/mpr.352.
Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2020). Çok değişkenli istatistiklerin kullanımı. (6. Basım). (M. Baloğlu, Çev. Ed.) Nobel Akademi Yayınları.
Talih Akkaya, D., Yıldız, E., & Koldere Akın, Y. (2014). Üniversite öğrencilerinin girişimci kişilik özelliklerinin değerlendirilmesi: Yalova meslek yüksekokulu öğrencilerine yönelik bir uygulama. Yalova Sosyal Bilimler Dergisi, 5, 108-122. https://doi.org/10.17828/yasbed.61246 Tarhan, M. (2018). Sosyal bilgiler dersinde girişimcilik becerisinin kazandırılması üzerine bir eylem araştırması. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Bolu.
Tavşancıl, E. (2010). Tutumları ölçme ve SPSS ile veri analizi. Pegem Yayınları.
Teece, D. J. (2015). Dynamic capabilities and entrepreneurial management in large organizations: Toward a theory of the (entrepreneurial) firm. European Economic Review, 86, 202-216. https://doi.org/10.1016/j.euroecorev.2015.11.006
Thompson, B. (2004). Exploratory and confirmatory factor analysis: Understanding concepts and applications. American Psychological Association.
Trochim, W. M., & Donnelly, J. P. (2006). The research methods knowledge base (3rd ed.). Cincinnati, OH: Atomic Dog.
Tsakiridou, H., & Stergiou, K. (2014). Entrepreneurial competences and entrepreneurial ıntentions of students in primary education. International Journal of Humanities Social Sciences and Education , 1(9), 106-117.
Seikkula-Leino, J., Satuvuori, T., Ruskovaara, E. & Hannula, H. (2015). How do finnish teacher educators ımplement entrepreneurship education? Education&Training, 57(4), 392-404. https://doi.org/10.1108/ET-03-2013-0029
Sezer, U. (2015). Girişimcilik programları eğitimlerinin öğrencilerin girişimcilik eğilimleri üzerine etkilerinin analizi. (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Gelişim Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
Shane, S. A. (2003). A general theory of entrepreneurship: the ındividual-opportunity nexus. cheltenham: Edward Elgar Publishing.
Shane, S., & Venkataraman, S. (2000). The promise of entrepreneurship as a field of research. Academy of Management Review, 25(1), 217-226. https://doi.org/259271
Shapero, A. & Sokol, L. (1982). The social dimensions of entrepreneurship. C. Kent, D. Sexton and K. Vesper (eds.). In the encyclopedia of entrepreneurship. (pp. 72-90). Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall.
Sontay, G., Yetim, H., Karamustafaoğlu, S. & Karamustafaoğlu, O. (2019). Developing an entrepreneurship scale for 5th grade students. International Journal of Educational Methodology,5(2), 203-220. https://doi.org/10.12973/ijem.5.2.203
Stevens, J.P. (2009). Applied multivariate statistics for the social sciences (5th edition). Routledge Taylor & Francis Group. NewYork.
Sönmez, E. (2017). Girişimcilik niyetinin kariyer planlamasındaki yeri: üniversite öğrencileri üzerine bir araştırma (Yüksek Lisans Tezi). Türk Hava Kurumu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
Şeşen, H. & Basım N. (2012). Demografik faktörler ve kişiliğin girişimcilik niyetine etkisi: Spor bilimleri alanında öğrenim gören üniversite öğrencileri üzerine bir araştırma, Ege Akademik Bakış, 12(Özel Sayı), 21-28.
Veciana, J. M. (2007). Entrepreneurship as a scientific research programme. Entrepreneurship (Pp. 23-71). New York: Springer.
Yavaşoğlu, N. (2019). Fen Bilgisi öğretmen adaylarının girişimcilik kişilik özellikleri, girişimcilik niyeti ve duygusal zekâ düzeylerinin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Aydın Adnan Menderes Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Aydın.
Yurtseven, R. & Ergün M. (2018). Çocuklar için girişimcilik eğilimleri envanterinin (ÇGEE) geliştirilmesi. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi,11(5),125-145. https://10.30831/akukeg.428485

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Alan Eğitimleri

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Gizem Tabaru Örnek ^*
0000-0002-4152-4324
Türkiye

Selma Yel
0000-0002-9624-6966
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

24 Kasım 2022

Gönderilme Tarihi

27 Temmuz 2022

Kabul Tarihi

29 Ağustos 2022

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2022 Cilt: 2 Sayı: 2

DOI

https://doi.org/10.55008/te-ad.1149649

IZ

https://izlik.org/JA88WY74HU

APA

Tabaru Örnek, G., & Yel, S. (2022). Çocuklar (8-10 yaş) için Girişimcilik Niyetleri Ölçeği Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Temel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2(2), 89-109. https://doi.org/10.55008/te-ad.1149649

AMA

1.Tabaru Örnek G, Yel S. Çocuklar (8-10 yaş) için Girişimcilik Niyetleri Ölçeği Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. TEAD. 2022;2(2):89-109. doi:10.55008/te-ad.1149649

Chicago

Tabaru Örnek, Gizem, ve Selma Yel. 2022. “Çocuklar (8-10 yaş) için Girişimcilik Niyetleri Ölçeği Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”. Temel Eğitim Araştırmaları Dergisi 2 (2): 89-109. https://doi.org/10.55008/te-ad.1149649.

EndNote

Tabaru Örnek G, Yel S (01 Kasım 2022) Çocuklar (8-10 yaş) için Girişimcilik Niyetleri Ölçeği Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Temel Eğitim Araştırmaları Dergisi 2 2 89–109.

IEEE

[1]G. Tabaru Örnek ve S. Yel, “Çocuklar (8-10 yaş) için Girişimcilik Niyetleri Ölçeği Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, TEAD, c. 2, sy 2, ss. 89–109, Kas. 2022, doi: 10.55008/te-ad.1149649.

ISNAD

Tabaru Örnek, Gizem - Yel, Selma. “Çocuklar (8-10 yaş) için Girişimcilik Niyetleri Ölçeği Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”. Temel Eğitim Araştırmaları Dergisi 2/2 (01 Kasım 2022): 89-109. https://doi.org/10.55008/te-ad.1149649.

JAMA

1.Tabaru Örnek G, Yel S. Çocuklar (8-10 yaş) için Girişimcilik Niyetleri Ölçeği Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. TEAD. 2022;2:89–109.

MLA

Tabaru Örnek, Gizem, ve Selma Yel. “Çocuklar (8-10 yaş) için Girişimcilik Niyetleri Ölçeği Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”. Temel Eğitim Araştırmaları Dergisi, c. 2, sy 2, Kasım 2022, ss. 89-109, doi:10.55008/te-ad.1149649.

Vancouver

1.Gizem Tabaru Örnek, Selma Yel. Çocuklar (8-10 yaş) için Girişimcilik Niyetleri Ölçeği Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. TEAD. 01 Kasım 2022;2(2):89-109. doi:10.55008/te-ad.1149649

Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Temel Eğitim Araştırmaları Dergisi açık erişimli bir dergidir.

The content of the Journal of Research in Elementary Education is licensed under Creative Commons Attribution-NonCommercial- 4.0 International License.

Developing an Entrepreneurial Intentions Scale for Children (8-10 years): Validity and Reliability Study

Öz

Anahtar Kelimeler

Çocuklar (8-10 yaş) için Girişimcilik Niyetleri Ölçeği Geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster