COVID-19 Pandemisi Sürecinde Okul Öncesi Çocukların Dış Mekan Oyunlarının ve Teknoloji Kullanımının İncelenmesi
Öz
Amaç: Bu çalışmanın amacı; okul öncesi dönem çocuklarının COVID-19 pandemisi sürecinde dış mekân oyunlarının ve teknoloji kullanımlarının incelenmesidir.
Yöntem ve Araçlar: Bu doğrultuda çalışma, fenomenoloji deseni ile tasarlanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak okul öncesi dönem çocukların pandemi sürecinde dış mekân oyunlarını ve teknoloji kullanımlarını incelemek amacıyla araştırmacılar tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Çalışma grubunu kolay ulaşılabilirlik ilkesine dayalı olarak gönüllü 20 ebeveyn oluşturmaktadır. Verilerin analizinde ise içerik analizi kullanılmıştır.
Sonuçlar: Bu çalışmadaki katılımcıların çocuklarının büyük çoğunluğunun iç mekânda daha fazla zaman geçirdikleri görülmüştür. Pandemi ile çalışma grubunun büyük çoğunluğu çocuğunu dış mekanlara daha az çıkardığını belirtmiştir. Pandemi ile çoğu eğitim kademesinde online eğitime geçilmesi ve ev içinde daha fazla vakit geçirilmesi çocukların ekran kullanım süresinde artışa sebep olmuştur. Elde edilen bulgular ilgili literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Okul Öncesi, Erken Çocukluk, Dış Mekanda Oyun, Teknoloji Kullanımı, COVID-19, Pandemi
Kaynakça
- Aksoy, Y. (2011). Çocuk oyun alanları üzerine bir araştırma İstanbul, Isparta, Eskişehir, Erzurum, Kayseri, Ankara, Zonguldak ve Trabzon illeri örneği. İstanbul Aydın Üniversitesi Dergisi, 3(11), 82-106.
- Anderson-McNamee, J. K., ve Bailey, S. J. (2010). Theimportance of play in early childhood development. Montana State University Extention, 4(10), 1-4.
- Ayan, S., ve Memiş, U. A. (2012). Erken çocukluk döneminde oyun. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 14(2), 143-149.
- Balcı. A. (2007). Sosyal bilimlerde araştırma: Yöntem, Teknik ve İlkeler. Ankara: Pegema Yayıncılık.
- Bandura, A. (1997). Self–efficacy: The exercise of control. New York: Freeman and Company.
- Brockman, R., Jago, R. ve Fox, K.R. (2011). Children's active play: self-reported motivators, barriers and facilitators. BMC Public Health, 11(461). doi: 10.1186/1471-2458-11- 461.
- Buchberger, F., Campos, B. P., Kallos, D., veStephenson, J. (2000). Green paper on teacher education in Europe. Umeå, Sweden: Thematic Network on Teacher Education in Europe. 30 Mart 2016 tarinde http://www.cep.edu.rs/sites/default/files/greenpaper.pdf adresinden erişildi.
- Cevher-Kalburan, N. (2014). Okul öncesi dönem çocuklarının dış mekanda oyun fırsatları ve ebeveyn görüşleri. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 32, 113-135.
- Ciyer, A., Nagasawa, M., Swadener, B. B., vePatet, P. (2010). Impacts of the Arizona systemready/childreadyprofessionaldevelopmentproject on preschoolteachers' self-efficacy. Journal of Early Childhood Teacher Education, 31(2), 129-145.
- Clements, R. (2004). An investigation of the status of outdoor play. Contemporary Issues in Early Childhood, 5(1), 68-80. Early Years Foundation Stage (2007). Effective practice: Outdoor Learning. http://outdoormatters.co.uk/wp-content/uploads/2011/03/EYFS-Effective- PracticeOutdoorLearning.pdf.
