Evaluation of Clinical Skills Training Using the CIPP Model: From Theory to Practice
Öz
Background: This study aims to evaluate the clinical skills training program conducted at Aydın Adnan Menderes University Faculty of Medicine using the CIPP model to evaluate the current state and contribute to its development.
Methods: This is a descriptive, mixed-methods study. The study population consisted of 261 medical students (1-3rd year), 34 clinical skills educators. Data were collected through structured questionnaires based on CIPP model, open-ended questions and analysis of program documents. Quantitative data were analyzed using descriptive and comparative statistics; qualitative data were evaluated using thematic analysis.
Results: In this study, students’ evaluations of clinical skills training were found to be above average and more positive compared to the educators. Students reported willing to participate in the training, stated that knowledge and skills they acquired contributed to their professional development, noted that educators were competent and had good communication. Insufficient quantity and quality of mannequins-models, inadequate physical conditions, large group sizes, limited opportunities for individual practice were areas needing improvement. Although educators generally considered the program beneficial, they provided more critical evaluations regarding content alignment and practice opportunities. A statistically significant difference was found between student and educator scores in overall average and "Context" dimension (p<0.05). Significant differences were observed between grade levels on some items; first-year students were found to evaluate the training more positively overall.
Conclusions: The comprehensive and multi-source evaluation conducted using the CIPP model revealed in detail the strengths and areas for improvement in the clinical skills training program. Most participants stated that, if the current structural and content-related deficiencies were addressed, clinical skills training would make a significant contribution to their professional development. Following the sharing of the results with administration and relevant stakeholders, structural and content-based improvements were made to the program. This study demonstrates that the CIPP model can be effectively applied in medical education both as an evaluation and development tool.
Anahtar Kelimeler
Klinik Beceri Eğitiminin Değerlendirilmesinde CIPP Modeli: Teoriden Uygulamaya
Öz
Amaç: Bu çalışma, Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde yürütülen klinik beceri eğitim programını CIPP (Bağlam, Girdi, Süreç, Ürün) modeli ile değerlendirerek mevcut durumu değerlendirmeyi ve geliştirilmesine katkı sunmayı amaçlamaktadır.
Gereç ve Yöntem: Bu araştırma, CIPP modeli çerçevesinde, nicel ve nitel verilerin eş zamanlı olarak toplandığı, tanımlayıcı türde, karma desenli bir çalışmadır. Evren Aydın Adnan Menderes Üniversitesi Tıp Fakültesi’nde eğitim görmekte olan 261 tıp fakültesi öğrencisi (1–3. sınıf) ve 34 klinik beceri eğiticisinden oluşmuştur. Veriler, CIPP modeline göre yapılandırılmış anket formları, açık uçlu sorular ve program dokümanlarının analizi ile toplanmıştır. Nicel veriler tanımlayıcı ve karşılaştırmalı istatistiklerle; nitel veriler ise tematik analiz yöntemiyle değerlendirilmiştir.
Bulgular: Bu çalışmada, öğrencilerin klinik beceri eğitimine ilişkin değerlendirmelerinin ortalamanın üzerinde ve eğiticilere göre daha olumlu olduğu görülmüştür. Öğrenciler eğitimlere katılmaya istekli olduklarını, kazandıkları bilgi ve bu eğitimlerin mesleki gelişimlerine katkı sağladığını bildirmiş, eğiticilerin bilgi ve beceri düzeylerinin yeterli, öğrenciler ile iletişimlerinin olumlu olduğunu belirtmiştir. Manken ve maketlerin nicelik ve nitelik olarak yetersizliği, fiziki koşulların elverişsizliği, öğrenci gruplarının kalabalık olması ve birebir uygulama fırsatlarının sınırlı oluşu geliştirilmesi gereken noktalar olarak öne çıkmıştır. Eğiticiler programı genel olarak yararlı kabul etseler de içerik uyumu ve uygulama fırsatları gibi konularda daha eleştirel değerlendirmelerde bulunmuştur. Öğrenci ve eğitici puanları karşılaştırıldığında, genel ortalama ve “Bağlam” basamağında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar saptanmıştır (p<0,05). Ayrıca bazı maddelerde sınıflar arası anlamlı farklılık gözlenmiş; birinci sınıf öğrencilerinin genel olarak klinik beceri eğitimlerini daha olumlu değerlendirdiği belirlenmiştir.
Sonuç: Bu çalışma, CIPP modeli ile yapılan kapsamlı ve çok kaynaklı bir değerlendirme olup, klinik beceri eğitim programının güçlü ve geliştirilmesi gereken yönlerini ayrıntılı biçimde ortaya koymuştur. Katılımcıların çoğu, mevcut yapısal ve içerik kaynaklı eksikliklerin giderilmesi halinde klinik beceri eğitiminin mesleki gelişimlerine önemli katkı sağlayacağı konusunda görüş bildirmiştir. Sonuçların yönetim ve ilgili paydaşlar ile paylaşılması sonucunda programda fiziki ve içerik odaklı iyileştirmeler gerçekleştirilmiştir. Çalışma, CIPP modelinin tıp eğitiminde hem analiz hem gelişim aracı olarak etkili biçimde uygulanabileceğini göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
