Mesleklerarası Eğitim Yoluyla Sağlık Hukuku Öğrenimi: Hemşirelik, Tıp ve Hukuk Öğrencilerinin Deneyimlerine İlişkin Tanımlayıcı Kalitatif Bir Çalışma

Öz

Arka Plan ve Amaç Sağlık hukuku, sağlık meslekleri eğitiminin kritik ancak sıklıkla yeterince vurgulanmayan bir bileşenini oluşturmaktadır. Sağlık disiplinleri arasında meslekler arası eğitim yaygın olarak uygulanırken, hukuk öğrencilerinin meslekler arası öğrenmede eşit ortaklar olarak dahil edilmesi sınırlı kalmaktadır. Bu çalışma, meslekler arası eğitim yaklaşımıyla sağlık hukuku öğrenimine ilişkin hemşirelik, tıp ve hukuk öğrencilerinin deneyimlerini ve bakış açılarını araştırmayı amaçlamıştır. Materyal ve Yöntemler Tanımlayıcı nitel bir tasarım kullanılmıştır. Çalışma, Türkiye'deki bir üniversitede hemşirelik, tıp ve hukuk öğrencilerinin katılımıyla gerçekleştirilen bir günlük Meslekler Arası Sağlık Hukuku Eğitim Programı sonrasında yapılmıştır. Program, bilgilendirilmiş onam, kişisel verilerin korunması ve suçları bildirme yasal yükümlülüğünü ele alan vaka tabanlı senaryolar etrafında yapılandırılmıştır. Veriler, programın sonunda uygulanan açık uçlu yansıtıcı sorular aracılığıyla toplanmış ve tanımlayıcı analiz kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuçlar 49 öğrenciden elde edilen veriler analiz edilmiştir. Üç ana kategori ve on tema ortaya çıkmıştır. Kategoriler, yasal farkındalık, çok boyutlu mesleki becerilerin geliştirilmesi ve meslekler arası iletişim ve işbirliğidir. Öğrenciler, sağlık hizmetlerinde yasal sorumluluklarına ilişkin farkındalıklarının arttığını, etik ve yasal yükümlülükler arasındaki ayrımın daha netleştiğini ve diğer mesleklerin rolleri ve bakış açıları hakkında daha iyi bir anlayışa sahip olduklarını bildirdiler. Eğitim deneyiminden genel memnuniyet yüksekti ve öğrenciler, ortak vaka tartışmaları yoluyla sağlık hukuku öğrenmenin değerini vurguladılar. Sonuç Mesleklerarası eğitim yoluyla sağlık hukuku öğrenmek, yasal farkındalığı artırmak, disiplinler arası anlayışı geliştirmek ve öğrencileri karmaşık sağlık hizmeti ortamlarında işbirlikçi uygulamaya hazırlamak için değerli bir fırsat sunmaktadır. Hukuk öğrencilerinin meslekler arası eğitim girişimlerine entegre edilmesi, lisans müfredatını güçlendirebilir ve daha bütünsel ve yasal olarak bilgilendirilmiş sağlık hizmeti uygulamasına katkıda bulunabilir.

Anahtar Kelimeler

• Disiplinlerarası eğitim
• sağlık hukuku
• sağlık profesyonelleri

Destekleyen Kurum

Beyan edilecek çıkar çatışması yoktur. Bu çalışma, kamu, ticari veya kar amacı gütmeyen sektörlerden herhangi bir fon kuruluşundan özel bir hibe almamıştır.

Etik Beyan

Tüm çalışma katılımcıları bilgilendirilmiş elektronik onam vermiş ve çalışmanın tasarımı Koç Üniversitesi Etik Kurulu tarafından onaylanmıştır (Karar no: 2023.379.IRB3.171).

Learning Health Law Through an Interprofessional Education: A Descriptive Qualitative Study of Nursing, Medical, and Law Students’ Experiences

Öz

Background and Aim Health law constitutes a critical yet often underemphasized component of health professions education. While interprofessional education has been widely implemented among health disciplines, the inclusion of law students as equal partners in interprofessional learning remains limited. This study aimed to explore the experiences and perspectives of nursing, medical, and law students regarding learning health law through an interprofessional education approach. Material and Methods A descriptive qualitative design was used. The study was conducted following a one-day Interprofessional Health Law Education Program involving nursing, medical, and law students at a university in Türkiye. The program was structured around case-based scenarios that addressed informed consent, the protection of personal data, and the legal duty to report crimes. Data were collected through open-ended reflective questions administered at the end of the program and analyzed using descriptive analysis. Results Data from 49 students were analyzed. Three main categories and ten themes emerged. Categories were legal awareness, development of multidimensional professional skills, and interprofessional communication and collaboration. Students reported increased awareness of their legal responsibilities in healthcare practice, a clearer distinction between ethical and legal obligations, and a better understanding of the roles and perspectives of other professions. Overall satisfaction with the educational experience was high, with students emphasizing the value of learning health law through shared case discussions. Conclusion Learning health law through interprofessional education presents a valuable opportunity to enhance legal awareness, promote interprofessional understanding, and prepare students for collaborative practice in complex healthcare settings. Integrating law students into interprofessional education initiatives may strengthen undergraduate curricula and contribute to more holistic and legally informed healthcare practice.

Anahtar Kelimeler

• Interprofessional education
• health law
• legal awareness
• health professionals

Kaynakça

1. 1. Girard MA. Interprofessional education and collaborative practice policies and law: An international review and reflective questions. Human Resources for Health, 2021;19(1), 9. https://doi.org/10.1186/s12960-020-00549-w
2. 2. Health Professions Accreditors Collaborative (2019). Guidance on developing quality interprofessional education for the health professions. Access date: 15 July 2024. Available from: https://nexusipe.org/informing/about-national-center/news/ipe-guidance
3. 3. Karaçay P, Yaşar Ö. Revolutionizing healthcare practice: Unleashing the potential of interprofessional education. Cyprus Journal of Medical Sciences 2024;9(4):219-220. doi: 10.4274/cjms.2024.2024-48
4. 4. Shuyi AT, Zikki LYT, Mei Qi A, Koh Siew Lin S. Effectiveness of interprofessional education for medical and nursing professionals and students on interprofessional educational outcomes: A systematic review. Nurse Educ Pract. 2024;74:103864. doi:10.1016/j.nepr.2023.103864
5. 5. Wong RSY, Balasingam U. Teaching medical law in medical education. Journal of Academic Ethics, 2013;11(2), 121-138. https://doi.org/10.1007/s10805-013-9184-9
6. 6. Preston-Shoot M, McKimm J. Towards effective outcomes in teaching, learning and assessment of law in medical education: Teaching and assessment of law in medical education. Medical Education, 2011;45(4), 339–346. https://doi.org/10.1111/j.1365-2923.2010.03882.x
7. 7. Domaç S, Akı E, Uyanık M. Disiplinlerarası eğitimin sağlık ve sosyal bakım çalışanları için önemi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, 2014;2(1), 29-34.
8. 8. Scott S. Two central challenges that arise in an introduction to interdisciplinarity module (and responses to them). Issues in Interdisciplinary Studies, 2022; 40(2), 69-80.

9. 9. Griffith A. The creativity lab: Interdisciplinary creativity in higher education. Journal of Interdisciplinary Studies in Education, 2023;12(1), 85-108. Available from: https://www.ojed.org/jise/article/view/5128
10. 10. Klein JT. Alliances for interdisciplinarity and transdisciplinarity: A call for response. Issues in Interdisciplinary Studies, 2021;39, 7-35.
11. 11. Kolcu MİB, Öztürkçü ÖSK. Start of the road: Views on interprofessional education among faculty of a medical school in Turkey. Tıp Eğitimi Dünyası, 2021;20(61), 73-84. https://doi.org/10.25282/ted.789362
12. 12. Zenani NE, Sehularo LA, Gause G, Chukwuere PC. The contribution of interprofessional education in developing competent undergraduate nursing students: integrative literature review. BMC Nursing, 2023;22(1), 315. https://doi.org/10.1186/s12912-023-01482-8.
13. 13. Rossler K, Molloy MA, Pastva AM, Brown M, Xavier N. Healthcare Simulation Standards of Best PracticeTM Simulation-Enhanced Interprofessional Education. Clinical Simulation in Nursing, 2021;58,49–53. https://doi.org/10.1016/j.ecns.2021.08.015
14. 14. Yıldırım A, & Şimşek H. Nitel araştırma yöntemleri [Qualitative research methods]. Ankara: Seçkin Yayıncılık. 2008.
15. 15. Aktan CC. Değişim Çağında Yüksek Öğretim: Global Trendler-Paradigmal Yönelimler. Yaşar Üniversitesi, 2007. https://books.google.com.tr/books/about/Değişim_çağında_yüksek_öğretim.html?id=uDXotgAACAAJ&redir_esc=y
16. 16. Jæger K. New-Style Higher education: disciplinarity, interdisciplinarity and transdisciplinarity in the EHEA qualifications framework. Higher Education Policy, 2021; 34(1), 155–174. https://doi.org/10.1057/s41307-018-00126-w
17. 17. Hawley SR. Using adaptive leadership principles to support public health 3.0 in multidisciplinary undergraduate education. Leadership in Health Services, 2021;34(3), 248–262. https://doi.org/10.1108/LHS-07-2020-0051
18. 18. Tyler ET, Anderson, LT, Rappaport L, Shah AK, Edberg D.L, Paul EG. Medical-legal partnership in medical education: pathways and opportunities. Journal of Legal Medicine, 2014;35(1), 149-177. doi:10.1080/01947648.2014.885317
19. 19. Shah ND. The teaching of law in medical education. AMA Journal of Ethics, 2008;10(5), 332–337. https://doi.org/10.1001/virtualmentor.2008.10.5.oped1-0805
20. 20. Nelson E. Teaching law to students in the health care professions. Health Law Review. 2002;11, 8. doi :10.1001/virtualmentor.2008.10.5.oped1-0805
21. 21. Oudenampsen J, Van De Pol M, Blijlevens N, Das E. Interdisciplinary education affects student learning: A focus group study. BMC Medical Education, 2023;23(1), 169. https://doi.org/10.1186/s12909-023-04103-9