Tıp Öğrencilerinin LGBTİ+ Hastalara Yaklaşımı
Öz
Amaç
Sağlık hizmetlerinden sınırlı yararlanan ve toplumda azınlık oldukları düşünülen lezbiyen, gey, biseksüel, trans, interseks ve + bireylerin (LGBTİ+) belirli sağlık riskleri bulunmaktadır. Bu risklerin en önemlisi, özellikle trans bireylerin kimlikleri sebebiyle rutin sağlık hizmetinden kaçınmalarıdır. Sağlık çalışanlarının bu bireylere ilişkin algıları, sunulan sağlık hizmetinin niteliği ve hastalıkla ilgili karar süreçleri üzerinde belirleyici olmaktadır. Literatür LGBTİ+ bireylerin yetersiz sağlık hizmeti aldığını ve sağlık çalışanlarının ayrımcılığına maruz kaldıklarını göstermektedir. Bu araştırmanın amacı geleceğin sağlık çalışanlarının LGBTİ+ hastalara yaklaşımını belirlemek, tıp eğitimi programlarının bu anlamda kapsayıcılığını ve gizli müfredatı ortaya koymaktır.
Gereç ve Yöntem
Bu araştırma, Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi (EÜTF) klinik dönem öğrencileriyle yürütülmüştür. Veriler, EÜTF Öğrenme Kaynakları Merkezi üzerinden çevrimiçi olarak gönüllülük temelinde uygulanan bir anketle toplanmış, SPSS istatistik programında analiz edilmiştir.
Bulgular
LGBTİ+ kavramını üniversitede duyan öğrenci oranı %33'tür. Öğrenme kaynakları film, sosyal medya, magazin, sosyal çevre olarak belirlenmiştir. Katılımcıların %52,4’ü bir hasta ile görüşmede inanç/duygu ya da düşüncelerinden etkilenebileceğini belirtmiştir. Hastanın dış görünüşüne göre tutum sergileyen öğrencilerin oranı %26,2’dır. Hastanın trans olabileceğini aklına getirip bütünsel değerlendiren öğrencilerin oranı %6,8’dir.
Sonuç
Sıklıkla bilimsel olmayan kaynaklardan öğrenilen LGBTİ+ kavramı eğitim programlarında yeterince yer almamaktadır. İnanç, duygu ve düşüncelerin hastaya yaklaşımı etkilemesi, dış görünüşe göre tutum belirlenebilmesi sağlık çalışanlarının ayrımcılığını açıklar niteliktedir. Heteroseksist yaklaşım, hastaların bütünsel değerlendirilmesi açısından risk oluşturmaktadır. Bu bağlamda LGBTİ+ bireyler ve sağlık risklerinin müfredatta yer alması önem taşımaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Whitehead, M. (2001). Eşitlik ve Sağlık: Kavram ve İlkeler. Türk Tabipleri Birliği Yayınları.
- Bertan, M., Güler, Ç. (1995). Halk Sağlığı Temel Bilgiler. Güneş Kitabevi, Ankara.
- Kaos GL. (n.d.). LGBT’ler için sıradışı bir sağlık uygulaması: Hasta mısın aşkım? | Kaos GL Haber Portalı. Retrieved February 10, 2019, from http://www.kaosgl.org/sayfa.php?id=17497
- Biçmen, Z., Bekiroğulları, Z. (2014). Social Problems of LGBT People in Turkey. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 113, 224–233. https://doi.org/10.1016/J.SBSPRO.2014.01.029
- White, W., Brenman, S., Paradis, E et al. (2015). Lesbian, Gay, Bisexual, and Transgender Patient Care: Medical Students’ Preparedness and Comfort. Teaching and Learning in Medicine, 27(3), 254–263. https://doi.org/10.1080/10401334.2015.1044656
- Yilmaz, V., Gocmen, I. (2014). Türkiye’de Lezbiyen, Gey, Biseksüel ve Trans (LGBT) Bireylerin Sosyal ve Ekonomik Sorunları Araştırmasının Özet Sonuçları.
- Bilgiç Çelik, D., Hotun Şahin, N. (2014). Sexual Orientations : Approach of Health Care Professional. Literatür Sempozyum, 1, 15–23.
- Bonvicini, K. A. (2017). LGBT healthcare disparities: What progress have we made? Patient Education and Counseling. https://doi.org/10.1016/j.pec.2017.06.003
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sağlık Kurumları Yönetimi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Aralık 2019
Gönderilme Tarihi
19 Şubat 2019
Kabul Tarihi
10 Temmuz 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 18 Sayı: 56
Cited By
Transgender health in medical education
Bulletin of the World Health Organization
https://doi.org/10.2471/BLT.19.249086