Tıp Fakültesi Öğrencilerinin Sanal Zorba ve Sanal Kurban Olma Durumlarının İncelenmesi

Öz

Amaç: Teknolojnin gelişimi üniversite öğrencileri arasında etkileşimi artırması, öğrenmenin desteklenmesi gibi katkılarının yanında, bazı olumsuz durumları da beraberinde getirmektedir. Bu
durumlardan biri de sanal zorbalık (cyberbullying) kavramıdır. Bu çalışma da fakültelerinde birinci sınıfta öğrenim gören Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencilerinin sanal zorba/kurban olma durumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır.

Yöntem: Araştırma tarama modeline göre gerçekleştirilmiştir. Çalışma grubu 307 öğrenciden (tüm öğrenci sayısının %74’ü) oluşmuştur. Veriler; Kişisel Bilgi Formu ve Sanal Zorba/Kurban Ölçeği ile elektronik yoldan toplanmıştır. Verilerin analizi SPSS 22.0 istatistik paket programı ile yapılmıştır. Tanımlayıcı istatistikler sayı, yüzde, ortalama ve standart sapma olarak sunulmuştur. Verilerin analizi için parametrik olmayan testlerden Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testleri kullanılmıştır.

Bulgular: Öğrencilerin sanal zorba ( X =21,04 ± 3,64) ve sanal kurban ( X =23,62±5,53) ölçeklerinden aldıkları ortalama puanlar düşüktür. Öğrencilerin sanal zorba olma durumları ile cinsiyet, akademik başarı, internet kullanım süresi ve yaşanılan yer değişkenlerine göre anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0,05). Öğrencilerin sanal kurban olma durumu ile interneti uzun süre kullanımları arasında anlamlı bir fark olduğu bulunmuştur (p<0,05). Öğrencilerin sanal zorbalık esnasında en çok eğlenme (%61,6), sanal kurban olan öğrencilerin kızgınlık (%23,4), endişe
(%17,5) ve stres (%15,4) duyguları hissettikleri belirlenmiştir.

Sonuç: Çalışmada öğrencilerin sanal zorba ve sanal kurban ölçeklerinden almış oldukları puanların düşük olduğu bulunmuştur. Sanal kurban olan öğrencilerin uzun süreli internet kullanımları arasında anlamlı fark olduğundan güvenli internet kullanımına ilişkin eğitimlerin düzenlenmesi önemlidir.

Anahtar Kelimeler

• Sanal Kurban
• Sanal Zorbalık
• Sanal Zorbalık Farkındalığı

Investigation of Being a Cyberbully and a Cybervictim among the Medical Students

Öz

Aim: The development of technology not only increases interaction among university students and supports learning, but also brings some negative situations. One of these situations is the concept of cyberbullying. In this study, it was aimed to determine the level of being a cyberbully/victim of first-year medical students at Hacettepe University.

Methods: The research was conducted according to survey model. The study group consisted of 307 students. Research data was obtained electronically via Personal Information Form and
Cyberbullying/Cyber Victimization Scales. The data was analyzed with SPSS 22.0 statistical package program. Descriptive statistics were presented as number, percentages, mean and standart deviation. Mann Whitney U and Kruskal Wallis analyzes, which are nonparametric tests, were performed for the analysis of the data.

Results: The average scores recorded by the students in the cyberbullying ( X =21,04±3,64) and cyber victimization ( X =23,62±5,53) scales were low. There was no significant difference between level of being cyberbully of the students and gender, academic success, internet usage time and place of residence variables (p>0,05). There was a significant difference between level of being cybervictim of the students and the use of internet for a long time (p<0,05). It was determined that cyberbullied students experienced feelings of fun (%23,4), and the cybervictims experienced feelings of anger (%23,4), anxiety (%17,5) and stress (%15,4).

Conclusions: In this study, the scores of students’ in the cyberbullying and cyber victimization scales were found low. Since there was a significant difference between cybervictimization and students' long-time internet usage, it is important to organize trainings on safe internet use.

Anahtar Kelimeler

• Cyberbullying
• Cybervictim
• Cyberbullying Awareness

Kaynakça

1. 1. Smith PK, Mahdavi J, Carvalho M, Fisher S, Russell S, Tippett N. Cyberbullying: Its nature and impact in secondary school pupils. J Child Psychol Psychiatry. 2008;49(4):376-385.