Issue of Essence in Acting on The Axis of Singularity and Community

Öz

In this study, Jean-Luc Nancy’s The Inoperative Community, Maurice Blanchot’s The Unavowable Community, and Giorgio Agamben’s The Coming Community will be examined to discuss the issue of essence shaped around the concepts of singularity and community. If essence is read as an approach attributed to individuals through an appropriation or a definition, including: a quality, an identity, and a belonging that makes one immanent to themselves; this approach constitutes an obstacle to interaction, change, and transformation while restricting the area of community and the acting space in the actor’s relationship with their stage partners. Because the opportunity that includes the potential to carry the actor to the fictional/creative field, in Lacoue-Labarthe’s words, is hidden in the fact that they do not appropriate any quality in their body as their own. In this regard, Ecstasy as a matter of boundary and a state of opening up to what is outside (external) has an important place both for singularities that open up to community and for the actor who finds the opportunity to open up to the creative field together with the other.

Anahtar Kelimeler

• Essence
• Singularity
• Community
• Theatre
• Ecstasy

Tekillik ve Ortaklık Kavramları Ekseninde Oyunculukta Öz Meselesi

Öz

Bu çalışmada, Jean-Luc Nancy’nin Esersiz Ortaklık, Maurice Blanchot’nun İtiraf Edilemeyen Cemaat ve Giorgio Agamben’in Gelmekte Olan Ortaklık kitapları merkeze alınarak tekillik ve ortaklık kavramları etrafında şekillenen öz meselesi ve bunun oyunculuk ile ilişkisi tartışılacaktır. Öz, bir mülk ediniş veya bir tanım, bir nitelik, bir kimlik, bir aidiyet üzerinden kişilere atfedilen ve böylelikle onları kendine içkin kılan bir yaklaşımsa, bu yaklaşım, etkileşim, değişim, dönüşüm için engel teşkil etmekte; hem ortaklık alanını hem de oyuncunun sahne partnerleriyle olan ilişkisinde oyun alanını kısıtlamaktadır. Zira oyuncuyu kurmacaya/yaratıcı alana taşıyabilme potansiyeli içeren imkân, Lacoue-Labarthe’ın deyimiyle, bedeninde hiçbir niteliği kendi öz niteliği olarak mülk edinmeyişinde saklıdır. Bir sınır meselesi, bir dışarı (dışarısı) olayı olan ek-stasis ise, hem ortaklığa açılan tekillikler için, hem kendinden başka olan ile, öteki ile birlikte yaratıcı alana açılma imkânı bulan oyuncu için önemli bir yer edinmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Öz
• Tekillik
• Ortaklık
• Tiyatro
• Ek-stasis

Kaynakça

1. Agamben, Giorgio. Gelmekte Olan Ortaklık, çev. Betül Parlak, İstanbul: Monokl Yayınları, 2012. google scholar
2. Arıcı, Oğuz, “Maskeyle Varolmak”, Maske Kitabı. Editör: Kerem Karaboğa, Oğuz Arıcı, 21-28. İstanbul: Habitus Yayıncılık, 2014. google scholar
3. Barba, Eugenio ve Nicola Savarese. Oyuncunun Gizli Sanatı: Tiyatro Antropolojisi Sözlüğü. çev. Ayşın Candan, Tarhan Onur, Aslı Seven. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, 2017. google scholar
4. Blanchot, Maurice. İtiraf Edilemeyen Cemaat, çev. Işık Ergüden, İstanbul: Ayrıntı Yayınları, 1997. google scholar
5. Brine, Adrian ve Michael York. Shakespeare Oyunculuğu, çev. Ali H. Neyzi, İstanbul: İş Bankası Kültür Yayınları, 2002. google scholar
6. Bruder, Melissa, Lee Michael Cohn, Madeleine Olnek, Nathaniel Pollack, Robert Previto, Scott Zigler. Oyuncu İçin Pratik El Kitabı, çev. Deniz Ölmez, İstanbul: Metis Yayınları, 2013. google scholar
7. Carlson, Marvin. Performance, New York and London: Routledge, 2004. google scholar
8. Chekhov, Michael. On the Technique of Acting, New York: Quill A Harper Resource Bookby Mala Powers, 1991. google scholar

9. Diderot, Denis. Aktörlük Hakkında Aykırı Düşünceler, çev: Sabri Esat Siyavuşgil. İstanbul: Sosyal Yayınları, 1996. google scholar
10. Elçin, Seçil. “Examining the Issue of Essence and Concept of Ecstasy in Singularity and Community in Relation to Acting” Yüksek Lisans tezi, İstanbul Bilgi Üniversitesi, 2021. google scholar
11. Feral, Josette ve Bermingham, Ronald P. “Theatricality: The Specificity of Theatrical Language”, SubStance 98/99 (2002), 94-108. google scholar
12. Grotowski, Jerzy. Yoksul Tiyatroya Doğru, çev. Hatice Yetişkin, İstanbul, Tavanarası Yayınları, 2002. google scholar
13. Huizinga, Johan. Homo Ludens, çev. Mehmet Ali Kılıçbay. İstanbul: Ayrıntı Yayınları, 2015. google scholar
14. İspirli, Hazal. “Nötr Maske, Nötrlük, Komedi” Tiyatro Eleştirmenliği ve Dramaturji Bölüm Dergisi, 32 (2021):169-188. google scholar
15. Karaboğa, Kerem. Tragedya ile Sınırları Aşmak, İstanbul: E Yayınları, 2008. google scholar
16. Klee, Paul. Bauhaus Ders Notları ve Yazılar, İstanbul: Hayalperest Yayınevi, 2010. google scholar
17. Lacoue-Labarthe, Philippe. “Diderot: Paradox and Mimesis”, Typography: Mimesis, Philosophy, Politics, 248-266. Stanford: Stanford University Press, 1989. google scholar
18. Lecoq, Jacques. Şiirsel Beden, çev. Mine Çerçi. Ankara: Nota Bene Yayınları, 2015. google scholar
19. May, Rollo. Yaratma Cesareti, çev. Alper Oysal, İstanbul: Metis Yayınları, 2015. google scholar
20. Nancy, Jean-Luc. Esersiz Ortaklık, çev. Devrim Çetinkasap. İstanbul: Monokl Yayınları, 2020. google scholar
21. Richards, Thomas. Grotowski ile Fiziksel Eylemler Üzerine Çalışmak, çev. Ayşın Candan, Hülya Yıldız, İstanbul: Norgunk Yayınları, 2005. google scholar
22. Sayın, Zeynep. Ölüm Terbiyesi. İstanbul: Metis Yayınları, 2018. google scholar
23. Shakespeare, William. Macbeth, çev. Sabahattin Eyüboğlu, İstanbul: İş Bankası Kültür Yayınları, 2002. google scholar
24. Ülgen, Tulû. Kurmaca, Yanılsama: Oyunculuk, Deneyim, Hakikat Arasında. İstanbul: SubPress Yayıncılık, 2018. google scholar
25. Zeynep Sayın, “An- Arşiv” Youtube video, 26 Mart, 2024, https://www.youtube.com/watch?v=uwP5wJT6iRM&t=1293s google scholar