A Comparative Analysis of the Party Programmes of the Justice and Development Party and the Republican People’s Party Through the UN Sustainable Development Goals

Öz

The United Nations has determined seventeen sustainable development goals to eliminate poverty worldwide and to establish prosperity, peace and the safe universe by 2030. Turkey is one of the leading countries working to achieve those goals that are known as the goals changing the World. Attaining objectives like ending poverty, combating inequality and injustice, and dealing with climate change world-wide has been tied not only to the political power of individual countries but also to the sensitivity of non-governmental organizations. In this context, this paper examines the programs of political parties as a part of civil society by giving concrete attention to the seventeen sustainable goals. Therefore, it tries to determine whether the parties are sensitive to the aforementioned goals. However, the scope of the study is limited with the parties enjoying group representations in the parliament: Justice and Development Party and Republican People’s Party. After having a literature review and resorting document analysis, the data obtained through the research are analyzed comparatively. The research has been completed with an evaluation and some recommendations. The study concludes that the two-party program is outdated and does not fulfill the 17 sustainable development goals set by the United Nations.

Anahtar Kelimeler

• United Nation,Party Programme,Sustainable Development,Sustainable Development Goals,Justice and Development Party,Republican People’s Party

Adalet ve Kalkınma Partisi ile Cumhuriyet Halk Partisi Programlarında Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma Hedeflerinin Karşılaştırmalı Analizi

Öz

Birleşmiş Milletler Örgütü 2030 yılına kadar dünyadaki yoksulluğu tüm boyutlarıyla ortadan kaldırma, refah, huzur ve güvenli bir evren oluşturma adına ‘17 Sürdürülebilir Kalkınma Hedefi’ belirlemiştir. Türkiye de ‘Dünyayı Dönüştüren 17 Hedef’ şeklinde sloganlaştırılan BM’nin Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri’ni gerçekleştirmeye çalışan ülkelerin başında gelmektedir. Yoksulluğu sona erdirmek, eşitsizlik ve adaletsizlik ile mücadele etmek ve iklim değişikliğini düzeltmek gibi küresel hedeflerin gerçekleştirilebilmesi yalnızca ülkelerin siyasi iktidarlarına değil, sivil toplum kuruluşlarının duyarlılığına da bağlanmıştır. Bu çalışmanın amacı, sivil toplum kuruluşlarından olan siyasi partilerin anayasaları niteliğindeki parti programlarında, 17 sürdürülebilir küresel hedefe yer verip vermediklerini incelemek ve partilerin küresel hedeflere karşı duyarlı olup olmadıklarını tespit etmektir. Çalışmanın kapsamı 24 Haziran 2018 Genel Seçim’i sonrası Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde en fazla üyeye sahip iki siyasi parti grubu (Adalet ve Kalkınma Partisi ve Cumhuriyet Halk Partisi) ile sınırlandırılmıştır. Makalede yöntem olarak Literatür Taraması ve Doküman Analizi seçilmiş, elde edilen veriler karşılaştırmalı analiz sürecine aktarılmış ve çalışma bir senteze ulaştırılarak, değerlendirme ve öneriler ile sonuçlandırılmıştır. Çalışmada parti programlarının güncel olmadığı ve sürdürülebilir kalkınma hedeflerinin tam olarak karşılanamadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Birleşmiş Milletler,Parti Programı,Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri,Cumhuriyet Halk Partisi,Adalet ve Kalkınma Partisi

Kaynakça

1. AK Parti Programı. (t.y.). Parti programı. Erişim Tarihi: 12.10.2018. https://www.akparti.org.tr/parti/parti-programi/
2. Birleşmiş Milletler Türkiye Dergisi. (t.y.). Tarihi birleşmiş milletler zirvesinde 193 üye ülke oybirliği ile yeni sürdürülebilir kalkınma hedeflerini kabul etti. Erişim Tarihi: 11.11.2018. http://www.bmdergi.org/tr/tarihi-birlesmis-milletler-zirvesinde-193-uye-ulke-oybirligi-ile-yeni-surdurulebilir-kalkinma-hedeflerini-kabul-etti/
3. CHP Programı. (t.y.). Parti programı. Erişim Tarihi: 20.11.2018. https://chp.azureedge.net/1d48b01630ef43d9b2edf45d55842cae.pdf
4. Cohen, M. (2015). From Habitat II to Pachamama: a growing agenda and diminishing expectations for Habitat III. Environment and Urbanization, 28(1), 35-48. Dike, A. A. (1985). Environmental problems in third world cities: a nigerian example. Current Anthropology, University of Chicago Press Journal 26(4), 501-505.
5. Feil, A.A. ve Schreiber, D. (2017). Sustainability and sustainable development: unraveling overlays and scope of their meanings. Cad. EBAPE.BR, 15(3), 667-681.
6. Gomes, C. P. (2009). Computational sustainability: computational methods for a sustainable environment, economy, and society. National Academy of Engineering The Bridge, 39(4), 1–12.
7. Habertürk. (2018). 24 Haziran seçim sonuçlarına göre Meclis’e giren kadın milletvekili sayısı. Erişim Tarihi: 11.12.2018. https://www.haberturk.com/24-haziran-secim-sonuclarina-gore-meclis-e-giren-kadin-milletvekilleri-2029675
8. Jones, P., Wynn, M., Hillier, D. ve Comfort, D. (2017). Management the sustainable development goals and information and communication technologies. Indonesian Journal of Sustainability Accounting and Management, 1(1), 1–15.

9. Kanlı, İ. B. (2015). Kültürel mirasın korunması ve sürdürülebilirlik arasındaki paradoks. 8 Kasım Dünya Şehircilik Günü 38. Kolokyumu 6-7-8- Kasım 2014 Bildiriler Kitabı, 1, 259-376.
10. Kasa, S. (2009). Industrial Revolutions and Environmental Problems. In Willy Ostreng (Ed.), Confluence Interdisciplinary Communications 2007/2008. Oslo: Centre for Advanced Study at the Norwegian Academy of Science and Letters. 70-75
11. Keleş, R. ve Hamamcı, C. (2005). Çevre politikası. İmge Kitapevi Yayınları.
12. Küresel Hedefler. (2015). Sürdürülebilir Kalkınma İçin Küresel Hedefler. Erişim Tarihi: 10.10.2018, http://www.kureselhedefler.org/
13. Le Blanc, D., 2015. Towards integration at last? The sustainable development goals as a network of targets. United Nations Department of Economic and Social Affairs (UN DESA), Working Paper No. 141
14. Lu, A. (2010). Institute of world economics and politics, chinese academy of social sciences (cass), people’s republic of china, Teng Teng, In Ding Yifan (Eds.), Environment and Development. Oxford: Eolss Publishers Co. Ltd. 1-29.
15. McAusland, C. (2008). Globalisation’s direct and indirect effects on the environment. Global Forum on Transport and Environment in a Globalizing World, Mexico.
16. Meadowcroft, J. P. (1997). Planning, Democracy and the challenge of sustainable development. International Political Science Review. 18 (2), 167-189.
17. Murat, G. (2017). Sürdürülebilir kalkınma 2030 gündemi bağlamında çalışma hayatında cinsiyete dayalı ayrımcılık. Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (13), 7-36.
18. Nilsson, M., Griggs, D., Visbeck, M., Ringler, C., ve McCollum, D. (2017). Introduction a Framework for Understanding Sustainable Development Goal Interactions. Erişim Tarihi: 25.05.2019 https://council.science/cms/2017/03/SDGs-interactions-framework.pdf
19. Our Common Future (1987). Report of the World Commission on Environment and Development: Our Common Future. United Nations General Assembly Document A/42/427. Erişim Tarihi: 12.11.2018. http://www.un-documents.net/ocf-ov.htm
20. Pearce, D. and Atkinson, G. (1998). The concept of sustainable development: An evaluation of its usefulness ten years after Brundtland. Swiss Journal of Economics and Statistics. 1(2), 95-111.
21. Sand, P. H. (2007). The evolution of ınternational environmental law. D. Bodansky, J. Brunnée ve E. Hey, (Eds.), The Oxford Handbook of International Environmental Law. New York: Oxford University Press. 29, 31-39.
22. TBMM. (t.y.). Kadın erkek fırsat eşitliği komisyonu genel bilgiler. Erişim Tarihi: 30.12.2018, https://www.tbmm.gov.tr/komisyon/kefe/hakkinda.htm
23. The United Nations Today. (t.y.). Birleşmiş milletler teşkilatı. Erişim Tarihi: 11.12.2018, http://www.unicankara.org.tr/today/1.html#1.
24. UNDP Türkiye. (t.y.). Sürdürülebilir kalkınma hedefleri. Erişim Tarihi: 26.12.2018, http://www.tr.undp.org/content/turkey/tr/home/sustainable-development-goals.html
25. UNFPA. (1994). International conference on population and devolopment programme of action. Cairo. Erişim Tarihi: 28.12.2018, https://www.unfpa.org/sites/default/files/event-pdf/PoA_en.pdf
26. United Nations Sustainable Development. (1992). United nations conference on environment & development agenda 21. Rio de Janerio. Erişim Tarihi: 30.12.2018. https://sustainabledevelopment.un.org/content/documents/Agenda21.pdf
27. United Nations. (1972). Declaration of the united nations conference on the human environment. Stockholm. Erişim Tarihi: 31.12.2018. http://www.un-documents.net/aconf48-14r1.pdf
28. United Nations. (1996). Report of the united nations conference on human settlements habitat II. İstanbul. Erişim Tarihi 20.11.2018. https://www.un.org/ruleoflaw/wp-content/uploads/2015/10/istanbul-declaration.pdf.