Serebral paralizili çocuklarda özür ve özürün fonksiyonel bağımsızlıkla ilişkisi: Türkiye'den ICF ile ilgili ilk klinik deneyim

Cilt: 18 Sayı: 3 1 Aralık 2007
  • Mintaze Kerem Günel
  • Akmer Mutlu
PDF İndir
EN TR

Serebral paralizili çocuklarda özür ve özürün fonksiyonel bağımsızlıkla ilişkisi: Türkiye'den ICF ile ilgili ilk klinik deneyim

Öz

Amaç: Bu çalışma, serebral paralizili (SP) çocuklarda Uluslararası Fonksiyon, Özür ve Sağlığın Sınıflandırmasına göre bozukluğu, aktivite limitasyonunu ve katılımdaki kısıtlılığı (kendine bakım, mobilite, iletişim, sosyal ilişkiler, öğrenme ve bilgiyi uygulama) analiz etmek, birbirleriyle korelasyonlarını araştırmak ve fonksiyonel bağımsızlık ile ilişkisini ortaya koymak amacıyla planlandı. Gereç ve yöntem: Bu çalışmaya çeşitli tip ve şiddetteki 83 SP'li çocuk dahil edildi. Çocukların klinik tip ve ekstremite dağılımları Avrupa SP sınıflandırmasına (SCPE) göre yapıldı. Gross Motor Fonksiyon Sınıflandırma Sistemi (GMFSS) ve Bimanuel İnce Motor Fonksiyon (BİMF) ölçümleri kullanılarak aktivite limitasyonları değerlendirildi. Bununla birlikte bozukluklar ve katılımdaki kısıtlılıklar da değerlendirildi. Sonuçlar: Tüm SP'li çocuklarda en az bir bozukluk mevcuttu. Toplam bozuklukların % 81.6'sı bilateral spastik tip SP'li çocuklara aitti. Çocukların %93.7'sinde spastisite vardı. GMFCS ve BİMF arasında 0.82 oranında yüksek korelasyon bulundu (p < 0.01). Katılımdaki kısıtlılık ve aktivite limitasyonu ile fonksiyonel bağımsızlık arasında güçlü korelasyon bulundu (p < 0.001). Tartışma: ICF, Türkiye'de rehabilitasyon ekibi arasında ortak dili oluşturulabilirse ve ülke genelinde kullanımı yaygınlaştırılabilirse artan ihtiyacı karşılamaya uygun bir sınıflamadır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Bax M, Goldstein M. Rosenbaurn P. et al. Proposed deŞnition and classiŞcation of cerebral palsy. Dev Med Child Neurol. 2005;47:571-576.
  2. Aicardi J, Bax M. Cerebral palsy. In: Aieardi .l._ ed. Diseases of the Nervous System in Childhood. London: Mae Keith Press; l998:2|0-24U. Serdaroğlu A. Cansu A, Ozkan S, et al. Prevalence of cerebral palsy in Turkish children between the ages of'2 and 16 years. Dev Med Child Neurol. 2006;48:4I3-416.
  3. World Health Organization. International ClassiŞcation of Functioning, Disability and Health. Geneva: World Health Organization; 2001.
  4. Ustun TB, Chatterji S, Bickenbach J, et al. The International ClassiŞcation of Functioning, Disability and Health: a new tool for understanding disability and health. Disahil Rehab. 2003;25:565-571.
  5. Rosenbaum P, Stewart D. The World Health Organization International ClassiŞcation of Functioning, Disability and Health: a model to guide clinical thinking, practice and research in the field of cerebral palsy. Semin l’ediatrNenrol. 2004;1 125-10.
  6. Majnemer A, Limpcropoulos C. importance of outcome in determination pediatric rehabilitation. Dev Med Child Neurol. 2002;44:773-777.
  7. Missiuna C. Rivard 1., Bartlett D. Early identiŞcation and risk management of children with developmental coordination disorder. Pediatr Phys Ther. 2003;15:32-38.
  8. Sitneonsson RJ, Lollar D. Hollowel J, et al. Revision of the International ClassiŞcation of Impairments Disabilities. and Handicaps: developmental issues. J Clin Epidetniol. 2000;53:i 13-124.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Mintaze Kerem Günel Bu kişi benim

Akmer Mutlu Bu kişi benim

Yayımlanma Tarihi

1 Aralık 2007

Gönderilme Tarihi

27 Mart 2015

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2007 Cilt: 18 Sayı: 3

Kaynak Göster

Vancouver
1., Mintaze Kerem Günel, Akmer Mutlu. Serebral paralizili çocuklarda özür ve özürün fonksiyonel bağımsızlıkla ilişkisi: Türkiye’den ICF ile ilgili ilk klinik deneyim. Fizyoterapi Rehabilitasyon [Internet]. 01 Aralık 2007;18(3):171-8. Erişim adresi: https://izlik.org/JA74GH46RR