BENİGN EKLEM HİPERMOBİLİTE SENDROMU OLAN VE OLMAYAN KADINLARDA GÖVDE KAS ENDURANSI VE DENGE SKORLARININ KARŞILAŞTIRILMASI

Şeyda Toprak Çelenay; Derya Özer Kaya

doi:10.21653/tfrd.336344

BENİGN EKLEM HİPERMOBİLİTE SENDROMU OLAN VE OLMAYAN KADINLARDA GÖVDE KAS ENDURANSI VE DENGE SKORLARININ KARŞILAŞTIRILMASI

Öz

Amaç: Benign Eklem Hipermobilite Sendromu (BEHS) olan ve olmayan genç kadınlarda gövde kas enduransı ve denge skorlarını karşılaştırmaktı.
Yöntem: BEHS’i olan 36 (BEHS grup, yaş: 20,50±1,82 yıl, vücut kütle indeksi: 21,79±52,11 kg/m²) ve olmayan benzer özellikteki 30 kadın (Kontrol grubu, yaş: 21,30±1,55 yıl, vücut kütle indeksi: 21,69±2,17 kg/m²) bu çalışmaya dahil edildi. BEHS Brighton kriterleri ile; gövde kas enduransı McGill’in gövde kas endurans testleri ile (gövde fleksör, sırt ekstansör, lateral gövde
kasları) ve denge, Biodex Denge Sistemi SD ile statik ve dinamik, gözler açık ve kapalı olarak değerlendirildi.
Sonuçlar: BEHS grubunda kontrol grubuna göre gövde fleksör, sırt ekstansör ve lateral gövde kaslarının enduransı (p<0,05), dinamik gözler açık, statik ve dinamik gözler kapalı denge skorları düşük bulundu (p<0,05). Statik gözler açık denge skorlarında fark bulunmadı (p>0,05).
Tartışma: BEHS’i olan kadınların gövde fleksör, ekstansör ve lateral kas enduransında ve dengede yetersizlik görüldü. BEH’li kadınlarda bu yetersizliklerin farkında olup, koruyucu egzersiz programlarının önerilmesi uygun olabilir.

Anahtar Kelimeler

Hipermobilite,Karın Kasları,Postüral Denge

Kaynakça

1. Rowe DW, Shapiro JR. Heritable disorders of structural proteins. In: Kelley WN, Haris ED, Ruddy S, Sledge CB, eds. Textbook of rheumatology. Philadelphia: Sounders Company; 1993: p.1567-92.
2. Kirk JH, Ansell BM, Bywaters EGL. The hypermobility syndrome. Ann Rheum Dis. 1967;26(5):419–25.
3. Keer R, Grahame R. Hypermobility syndrome: recognition and management for physiotherapists. 1st ed. New York: Butterworth- Heinemann; 2003.
4. Grahame R, Bird HA, Child A. The revised (Brighton 1998) criteria for the diagnosis of benign joint hypermobility syndrome. J Rheumatol. 2000;27(7):1777-9.
5. Beighton P, Solomon L, Soskolne CL. Articular mobility in African population. Ann Rheum Dis. 1973;32(5):413-7.
6. Remvig L, Jensen DV, Ward RC. Epidemiology of general joint hypermobility and basis for the proposed criteria for benign joint hypermobility syndrome: review of the literature. J Rheumatol. 2007;34(4):804–9.
7. Simmonds JV, Keer RJ. Hypermobility and hypermobility syndrome. Man Ther. 2007;12(2):298-309.
8. Henney AM, Brotherton DH, Child AH, Humphries SE, Grahame R. Segregation analysis of collagen genes in two families with joint hypermobility syndrome. Br J Rheumatol. 1992;31(3):169-74.

9. Child AH. Joint hypermobility syndrome: inherited disorder of collagen synthesis. J Rheumatol. 1986;13(2):239-46.
10. Beighton P, Grahame R, Bird H. Hypermobility of joints. 4th ed.London: Springer-Verlag; 2009.
11. Fatoye F, Palmer S, Macmillan F, Rowe P, van der Linden M. Pain intensity and quality of life perception in children with hypermobility syndrome. Rheumatol Int. 2011;32(5):1277–84.
12. Engelbert RH, van Bergen M, Henneken T, Helders PJ, Takken T. Exercise tolerance in children and adolescents with musculoskeletal pain in joint hypermobility and joint hypomobility syndrome. Pediatrics. 2006;118(3):690–6.
13. Engelbert RH, Kooijmans FT, van Riet AM, Feitsma TM, Uiterwaal CS, Helders PJ. The relationship between generalized joint hypermobility and motor development. Pediatr Phys Ther. 2005;17(4):258-63.
14. Fatoye F, Palmer S, Macmillan F, Rowe P, van der Linden M. Proprioception and muscle torque deficits in children with hypermobility syndrome. Rheumatology. 2009;48(2):152–7.
15. Engelbert RH, Bank RA, Sakkers RJ, Helders PJ, Beemer FA, Uiterwaal CS. Pediatric generalized joint hypermobility with and without musculoskeletal complaints: a localized or systemic disorder? Pediatrics. 2003;111(3):248-54.
16. Bulbena A, Agulló A, Pailhez G, Martín-Santos R, Porta M, Guitart J, et al. Is joint hypermobility related to anxiety in a nonclinical population also? Psychosomatics. 2004;45(5):432-7.
17. Sahin N, Baskent A, Cakmak A, Salli A, Ugurlu H, Berker E. Evaluation of knee proprioception and effects of proprioception exercise in patients with benign joint hypermobility syndrome. Rheumatol Int. 2008;28(10):995-1000.
18. Booshanam DS, Cherian B, Premkumar C, Mathew J, Thomas R. Evaluation of posture and pain in persons with benign joint hypermobility syndrome. Rheumatol Int. 2011;31(12):1561-65.
19. Terry RH, Palmer ST, Rimes KA, Clark CJ, Simmonds JV, Horwood JP. Living with joint hypermobility syndrome: patient experience of diagnosis, referral and self-care. Fam Pract. 2015;32(3):354-8.
20. Palmer S, Terry R, Rimes KA, Clark C, Simmonds J, Horwood J. Physiotherapy management of joint hypermobility syndrome-a focus group study of patient and health professional perspectives. Physiotherapy. 2016;102(1):93-102.
21. McGill SM. Low Back Disorders. Evidence-based prevention and rehabilitation. 2nd ed. Champaign: Human Kinetics; 2007.
22. McGill SM, Childs A, Liebenson C. Endurance time for low back stabilization exercises: clinical targets for testing and training from a normal database. Arch Phys Med Rehabil. 1999;80(8):941-4.
23. Schmitz R, Arnold B. Intertester and intratester reliability of a dynamic balance protocol using the Biodex Stability System. J Sport Rehabil. 1998;7(2):95-101.
24. Wikstrom EA, Tillman MD, Smith AN, Borsa PA. A new force-plate technology measure of dynamic postural stability: the dynamic postural stability index. J Athl Train. 2005;40(4):305-9.
25. Faul F, Erdfelder E, Lang AG, Buchner A. G*Power 3: A flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behav Res Methods. 2007;39(2):175-91.
26. Greenwood NL, Duffell LD, Alexander CM, McGregor AH. Electromyographic activity of pelvic and lower limb muscles during postural tasks in people with benign joint hypermobility syndrome and nonhypermobile people. A pilot study. Man Ther. 2011;16(6):623-8.
27. Russek LN. Hypermobility syndrome. Phys Ther. 1999;79(6):591-9.
28. Hall GM, Ferrel WR, Sturrock RD. The effect of the hypermobility syndrome on knee joint proprioception. Br J Rheumatol. 1995;34(2):121–5.
29. Falkerslev S, Baagø C, Alkjær T, Remvig L, Halkjær-Kristensen J, Larsen PK, et al. Dynamic balance during gait in children and adults with generalized joint hypermobility. Clin Biomech (Bristol,Avon). 2013;28(3):318-24.
30. Schubert-Hjalmarsson E, Ohman A, Kyllerman M, Beckung E. Pain, balance, activity, and participation in children with hypermobility syndrome. Pediatr Phys Ther. 2012;24(4):339-44.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Sağlık Kurumları Yönetimi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Şeyda Toprak Çelenay
Türkiye

Derya Özer Kaya Bu kişi benim
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

23 Ağustos 2017

Gönderilme Tarihi

28 Ağustos 2017

Kabul Tarihi

20 Temmuz 2017

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2017 Cilt: 28 Sayı: 2

DOI

https://doi.org/10.21653/tfrd.336344

IZ

https://izlik.org/JA94GN96YF

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Toprak Çelenay, Ş., & Özer Kaya, D. (2017). BENİGN EKLEM HİPERMOBİLİTE SENDROMU OLAN VE OLMAYAN KADINLARDA GÖVDE KAS ENDURANSI VE DENGE SKORLARININ KARŞILAŞTIRILMASI. Fizyoterapi Rehabilitasyon, 28(2), 47-53. https://doi.org/10.21653/tfrd.336344

AMA

1.Toprak Çelenay Ş, Özer Kaya D. BENİGN EKLEM HİPERMOBİLİTE SENDROMU OLAN VE OLMAYAN KADINLARDA GÖVDE KAS ENDURANSI VE DENGE SKORLARININ KARŞILAŞTIRILMASI. Fizyoterapi Rehabilitasyon. 2017;28(2):47-53. doi:10.21653/tfrd.336344

Chicago

Toprak Çelenay, Şeyda, ve Derya Özer Kaya. 2017. “BENİGN EKLEM HİPERMOBİLİTE SENDROMU OLAN VE OLMAYAN KADINLARDA GÖVDE KAS ENDURANSI VE DENGE SKORLARININ KARŞILAŞTIRILMASI”. Fizyoterapi Rehabilitasyon 28 (2): 47-53. https://doi.org/10.21653/tfrd.336344.

EndNote

Toprak Çelenay Ş, Özer Kaya D (01 Ağustos 2017) BENİGN EKLEM HİPERMOBİLİTE SENDROMU OLAN VE OLMAYAN KADINLARDA GÖVDE KAS ENDURANSI VE DENGE SKORLARININ KARŞILAŞTIRILMASI. Fizyoterapi Rehabilitasyon 28 2 47–53.

IEEE

[1]Ş. Toprak Çelenay ve D. Özer Kaya, “BENİGN EKLEM HİPERMOBİLİTE SENDROMU OLAN VE OLMAYAN KADINLARDA GÖVDE KAS ENDURANSI VE DENGE SKORLARININ KARŞILAŞTIRILMASI”, Fizyoterapi Rehabilitasyon, c. 28, sy 2, ss. 47–53, Ağu. 2017, doi: 10.21653/tfrd.336344.

ISNAD

Toprak Çelenay, Şeyda - Özer Kaya, Derya. “BENİGN EKLEM HİPERMOBİLİTE SENDROMU OLAN VE OLMAYAN KADINLARDA GÖVDE KAS ENDURANSI VE DENGE SKORLARININ KARŞILAŞTIRILMASI”. Fizyoterapi Rehabilitasyon 28/2 (01 Ağustos 2017): 47-53. https://doi.org/10.21653/tfrd.336344.

JAMA

1.Toprak Çelenay Ş, Özer Kaya D. BENİGN EKLEM HİPERMOBİLİTE SENDROMU OLAN VE OLMAYAN KADINLARDA GÖVDE KAS ENDURANSI VE DENGE SKORLARININ KARŞILAŞTIRILMASI. Fizyoterapi Rehabilitasyon. 2017;28:47–53.

MLA

Toprak Çelenay, Şeyda, ve Derya Özer Kaya. “BENİGN EKLEM HİPERMOBİLİTE SENDROMU OLAN VE OLMAYAN KADINLARDA GÖVDE KAS ENDURANSI VE DENGE SKORLARININ KARŞILAŞTIRILMASI”. Fizyoterapi Rehabilitasyon, c. 28, sy 2, Ağustos 2017, ss. 47-53, doi:10.21653/tfrd.336344.

Vancouver

1.Şeyda Toprak Çelenay, Derya Özer Kaya. BENİGN EKLEM HİPERMOBİLİTE SENDROMU OLAN VE OLMAYAN KADINLARDA GÖVDE KAS ENDURANSI VE DENGE SKORLARININ KARŞILAŞTIRILMASI. Fizyoterapi Rehabilitasyon. 01 Ağustos 2017;28(2):47-53. doi:10.21653/tfrd.336344